Agroleśnictwo, jeszcze kilka lat temu praktycznie nieznane, powoli zyskuje na popularności wśród czeskich rolników jako alternatywa dla dotychczasowej formy gospodarowania gruntami rolnymi. Zdaniem Martina Klimánka z Wydziału Leśnictwa i Drewna Uniwersytetu Mendla jest to możliwe dzięki dotacjom oraz niedawnej zmianie przepisów.

- Głównym powodem, dla którego jesteśmy w tyle, jest 40 lat jednostajnego rolnictwa przed 1989 rokiem. A w latach 90 nie było odrodzenia ideologicznego, w rolnictwie dokonywano jedynie inwestycji materialnych. Nie mieliśmy nawet instrumentów legislacyjnych, a dopiero niedawno rolnicy zaczęli korzystać z nowych możliwości dopłat. Na razie są to więc jednostki - rolnicy rozwijający u nas rolnictwo leśne – powiedział Klimánek.

Klimánek podkreślił, że agroleśnictwo, łączące uprawę drzew z uprawami rolnymi na jednej działce, jest jednym z ważnych działań adaptacyjnych krajobrazu w czasach zmian klimatycznych. Chodzi przede wszystkim o ochronę gleby. Zwiększa się również różnorodność biologiczna, teren jest zacieniony, co może sprzyjać uprawom lub pasącym się zwierzętom. Drzewa pomagają także magazynować węgiel w glebie. Wśród zalet wymienia się także aspekt estetyczny takiej formy gospodarowania.

Fot.: Christian Dupraz

Niezależne stowarzyszenie antykorupcyjne NGL.media ustaliło na podstawie zdjęć satelitarnych, że w ciągu dwóch lat wojny Rosjanie doszczętnie zniszczyli ponad 60 tys. ha lasów o wartości co najmniej 14 miliardów hrywien ukraińskich (około 359,2 mln USD). Ten minimalny szacunek uwzględnia jedynie szkody bezpośrednie, czyli wartość drewna, jaką można było odzyskać ze zniszczonych lasów. Straty nie uwzględniają konsekwencji dla środowiska, których naprawienie może być znacznie droższe.

Jednym z najbardziej dotkniętych wojną obszarów przyrodniczych jest Park Narodowy Swiati Hory w obwodzie donieckim. Tam działania wojenne trwają od samego początku inwazji, a zniszczeniu uległo około 80% powierzchni parku.

- Niestety, najbardziej ucierpiały unikalne ekosystemy borów sosnowych rosnących na kredach, które są objęte ochroną Konwencji Berneńskiej. Są to bardzo specyficzne ekosystemy z charakterystyczną florą, której nie ma już w Europie – wyjaśnił Ivan Moisiienko, kierownik Katedry Botaniki na Uniwersytecie Państwowym w Chersoniu.

Sosna reliktowa Pinus sylvestris var. cretacea, rosnąca jedynie w kilku miejscach na brzegach rzeki Doniec Północny, została wpisana na międzynarodową Czerwoną Listę IUCN jako gatunek zagrożony.

Aktywnie wylesia się także obwód ługański, gdzie przed wojną lasy zajmowały zaledwie 11% jego powierzchni. Obszar ten to głównie stepy, a tutejsze lasy pełnią ważną funkcję chroniącą przed burzami piaskowymi, zatrzymującą wilgoć i zapobiegającą erozji gleby. W obwodzie charkowskim około 40–45% lasów jest zaminowanych lub zniszczonych przez pożary.

W obwodzie chersońskim, jednym z najmniej zalesionych obszarów Ukrainy (5%), znaczna część lasów została dotknięta pożarami, atakami wojskowymi i wylesianiem od samego początku inwazji. Lasy mocno ucierpiały też w czerwcu 2023 roku, kiedy elektrownia wodna w Kachowie została wysadzona w powietrze. Zalanych zostało prawie 55 tys. ha lasów na lewym (wschodnim) brzegu Dniepru.

Fot.: Państwowa Agencja Zasobów Leśnych Ukrainy

Rząd Hesji 16 maja 2024 roku przyjął moratorium na certyfikację FSC. Prawdopodobnie tamtejszy zarządca lasów, przedsiębiorstwo państwowe HessenForst, wkrótce odstąpi od niej całkowicie.

HessenForst posiada certyfikat FSC od 2015 roku.

Minister leśnictwa Ingmar Jung uważa, że moratorium jest pilnie potrzebne:

-Norma FSC nie jest obecnie wystarczająco elastyczna, aby odpowiednio uwzględnić konsekwencje zmian klimatycznych. Postępują one szybciej niż naturalna zdolność przystosowawcza drzew. Dlatego las potrzebuje naszej szybkiej i zdecydowanej pomocy, opartej na badaniach naukowych. Aby tego dokonać, musimy zapewnić sobie niezbędną swobodę działania. Wymagania i ograniczenia, takie jak te nałożone przez certyfikację FSC, utrudniają ponowne zalesianie. Sadzenie sprawdzonych gatunków, takich jak daglezja czy dąb czerwony, jest poważnie ograniczone. Leśnicy nie mogą podejmować niektórych działań, ponieważ są one sprzeczne z nieelastycznymi wytycznymi.

Wymagania dotyczące gatunków drzew, użytkowania drewna, ochrony roślin i poruszania się po obszarach leśnych w opinii wielu praktyków są już nieaktualne - twierdzi Jung. Utrudnia to pracę w lesie, co już jest dużym wyzwaniem przy ogromnych zniszczeniach lasów. Certyfikacja wiąże się również z biurokracją ze względu na audyty i dokumentację. Co więcej, wymagania FSC obowiązujące na terenie Niemiec są bardziej rygorystyczne niż w sąsiadujących krajach.

Korzyści naturalne, skutki dla pracowników i koszty mają zostać oszacowane do marca 2028 roku. Decyzja została podjęta w następstwie krótkoterminowej propozycji rządu koalicji CDU/SPD. W marcu taki postulat zgłaszała również grupa parlamentarna FDP. Państwowe przedsiębiorstwo HessenForst od 2015 roku posiada certyfikat FSC – a także spełnia wymogi znaku PEFC.

Grupa parlamentarna Wolna Partia Demokratyczna (FDP) z zadowoleniem przyjęła decyzję. Zdaniem należących do niej polityków certyfikacja lasów państwowych według FSC nie ma ani zalet ekologicznych, ani sensu ekonomicznego. Stowarzyszenie Przedsiębiorców Leśnych Hesji określiło zawieszenie certyfikatu FSC jako wyraźny sygnał zaufania polityków do przemysłu leśnego w Hesji oraz jako przesłanie o zasięgu ogólnokrajowym.

Zieloni, jako jedyna grupa parlamentarna, która głosowała przeciwko moratorium, zgodnie z oczekiwaniami skrytykowała decyzję. Argumentuje, że dzięki pieczęci FSC państwo od lat udowadnia, że zarządza lasami w sposób szczególnie zrównoważony.

Heskie stowarzyszenia zajmujące się ochroną przyrody są zbulwersowane. Tymczasem, parę dni wcześniej po wykonaniu kompleksowych badań stanu lasów rząd stanowy stwierdził, że lasy Hesji są w katastrofalnym stanie.

Źródło: forstpraxis.de

Fot.: facebook.com

opracowanie: redakcja

Spotkanie odbędzie się 15 czerwca 2024 (w sobotę) o godzinie 12:00 w Hotelu Lamberton przy ulicy Poznańskiej 492 w Ołtarzewie niedaleko Warszawy. W części otwartej Spotkania od godziny 14:00 mogą brać udział wszyscy chętni.

Wszelkie informacje dotyczące zgłoszeń, opłat za udział, noclegi i wyżywienie można znaleźć na stronie internetowej PZPL. 

Po raz pierwszy w Anglii Wschodniej potwierdzono obecność kornika drukarza Ips typographus. Leśnicy informują, że wprowadzono już „szybkie środki zwalczania”.

Po wcześniejszym potwierdzeniu występowania szkodnika w hrabstwach Kent i East Sussex (a także jednorazowym przypadku w Szkocji) najnowsze odkrycie sugeruje, że szkodnik stanowiący szczególne zagrożenie dla świerków przemieszcza się dalej na północ.

Chociaż nie podano na razie żadnych szczegółów, rzeczniczka Komisji Leśnictwa Andrea Deol powiedziała: -Możemy potwierdzić, że Ips typographus został niedawno zgłoszony Komisji Leśnictwa we Wschodniej Anglii. Prowadzimy badania i akcję obejmującą szybkie środki zwalczania, a także zaostrzony nadzór nad środowiskiem, aby określić skalę problemu i stworzyć plan dalszego działania. Wszyscy właściciele gruntów, zarządcy i przetwórcy drewna powinni zachować czujność.

W Anglii występowanie kornika stwierdza się od 2018 roku. Inwazja zaczęła się od hrabstwa Kent, a następnie przemieściła się do wschodniego i zachodniego Sussex oraz Surrey. Do sierpnia 2023 roku zgłoszono ponad 40 ognisk. Wszystkie dotyczyły świerka norweskiego, który jest szczególnie liczny we wschodniej Anglii.

Pojawienie się kornika drukarza w Wielkiej Brytanii przypisuje się najczęściej natyralnym procesom migracji z kontynentu, ale niektórzy przedstawiciele nauk leśnych kwestionują tę teorię ze względu na odległość, jaką szkodnik musiałby pokonać.

Źródło: forestryjournal.co.uk

Fot.: wiki commons

Opracowanie: redakcja

Naukowcy z Uniwersytetu Wiedeńskiego i Politechniki w Monachium wzywają do radykalnej przebudowy lasów bez zalesiania gatunkami iglastymi. W przeciwnym razie zmiany klimatyczne będą powodowały duże straty.

Jak podaje strona SWR Kultur, badanie przeprowadzone w Wiedniu i Monachium mówi, że co najmniej jedna trzecia współczesnych gatunków drzew w Europie może do roku 2100 zostać wyparta z Europy wskutek zmian klimatu. Drzewa iglaste, takie jak świerk, są szczególnie zagrożone. Buk również może paść ofiarą ocieplenia. Eksperci wzywają do szybkiej konwersji i pożegnania drzew iglastych na rzecz bogatego gatunkowo lasu mieszanego.

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Wiedeńskim i Politechnice w Monachium wykazały, że liczba gatunków drzew nadających się do odnowienia lasu drastycznie spada. Naukowcy najpierw stworzyli mapę rozmieszczenia 69 najpopularniejszych gatunków drzew, biorąc pod uwagę dane z niemal 240 000 lokalizacji w całej Europie. Następnie stworzyli model mający przewidywać, czy takie rozmieszczennie będzie w dalszym ciągu odpowiednie pod koniec stulecia, biorąc pod uwagę różne scenariusze emisji.

Okazało się, że średnia liczba gatunków drzew na kilometr kwadratowy może spaść o 33 do 49%, w zależności od scenariusza. W szczególności świerk, ale lokalnie także buk i sosna w suchszych regionach nizinnych są zagrożone.

Według badania możliwości przekształcania lasów będą coraz bardziej ograniczone ze względu na zmiany klimatu. Henrik Hartmann, dyrektor Instytutu Ochrony Lasu w Federalnym Instytucie Badawczym Roślin Uprawnych w Quedlinburgu, wyjaśnia: - Lasy to dynamiczne ekosystemy, które muszą się zmieniać, aby móc przetrwać w zmieniających się warunkach. Badania wyraźnie pokazują, że część rodzimych dla nas gatunków drzew nie będzie już dla nas rodzima w przyszłości.

Źródło: swr.de

Opracowanie: redakcja

Artykuł na czeskiej stronie poświęconej lasom silvarium.cz na temat polskiego sektora drzewnego przedstawia sytuację w kraju jako tragiczną. Relacja dotycząca zmian sięga 2021 roku, kiedy zmieniono zasady sprzedaży drewna, czym "dotkniętych było ponad 350 000 osób zatrudnionych w branży oraz miliony konsumentów korzystających z usług firm zajmujących się przetwórstwem drewna". Ale to oczywiście dopiero początek kłopotów.

W 2023 roku Lasy Państwowe podwyższyły ceny drewna, które obecnie są najwyższe w Europie. "[...] mimo wyraźnych żądań branży wynikających z głębokiego kryzysu gospodarczego, nie obniżyły cen wyjściowych na rok 2024. Obecnie są one znacznie wyższe, bo sięgają 40%. w relacji do cen drewna w Niemczech, Czechach, Słowacji i Łotwie" - czytamy w dalszej części artykułu.

Poruszona jest też oczywiście kwestia ograniczeń cięć wprowadzonych 8 stycznia 2024 roku. Przytoczona jest wypowiedź Jarosława Michniuka, prezesa zarządu firmy Paged z branzy meblarskiej: 

- To była zaskakująca i rozczarowująca decyzja dla całej branży. Nikt nie konsultował tej decyzji ze stroną społeczną i ekonomiczną. Widzimy i słyszymy zapowiedzi zmian zgodnych z naszymi wymaganiami i rozumiemy, że ich wdrożenie wymaga czasu, ale paradoksalnie sytuacja w naszej branży w ostatnim czasie nie tylko się nie poprawiła, ale wręcz pogorszyła. Ceny nadal utrzymują się na najwyższym poziomie w Europie, FSC nie wróciło jeszcze do polskich lasów, a dodatkowo wykluczono nowe obszary leśne i zmniejszono podaż drewna na kolejny kwartał. A wszystko to dzieje się w czasie trwającego głębokiego kryzysu.

Silvarium.cz podaje, że wartość produkcji w samej branży meblarskiej w 2023 roku spadła o 6% do poziomu 14 miliardów Euro. Firmy meblarskie były zmuszone do redukcji zatrudnienia: od 2022 do 2023 roku zwolniono ludzi z 18 000 stanowisk. W 2024 roku oczekiwanych jest kolejnych 5000 zwolnień. Podobnie sytuacja wygląda w przemyśle płyt drewnopochodnych i przetwórstwie celulozowo-papierniczym. Wartość eksportu spadła tu o 3%. 

Źródło: silvarium.cz

Opracowanie: redakcja

Trzecie FORUM PRZEMYSŁU DRZEWNEGO, organizowane przez powermeetings.eu w dniach 13-14 czerwca w Warszawie, zapowiada się równie interesująco jak edycje w minionych dwóch latach.

Gazeta Leśna oraz firmylesne.pl ponownie objęły Forum swym Patronem Medialnym.

Nowa sytuacja polityczna, zmienione kierownictwo Lasów Państwowych, a z drugiej strony – kolejny rok zmniejszonego popytu na produkty drzewne w kraju i na europejskich rynkach, spadek cen na wyroby i wzrost cen za surowiec oraz zmieniające się decyzje organów Unii Europejskiej dotyczące ochrony środowiska i klimatu powodują, że nie brakuje tematów do dyskusji i jest potrzeba przekazania interesujących branżę informacji przez specjalistów z różnych dziedzin.

Na Forum Przemysłu Drzewnego, współorganizowanym pod patronatem branżowych stowarzyszeń i mediów, zawsze jest podejmowany szeroki zakres tematów interesujących branżę leśną i drzewną. Jest obecnie potrzeba skoncentrowania się na tematyce rynku drewna, jego potencjale, cenach, prognozach oraz tak aktualnych sprawach jak certyfikacja lasów i produktów drzewnych, a FPD to doskonała i jedyna w kraju możliwość spotkania się oraz dyskusji przedstawicieli branży na neutralnym gruncie i niezależna płaszczyzna do wymiany inspiracji, poglądów i doświadczeń.

Branża drzewna od lat odgrywa ważną rolę w polskiej gospodarce. Ma ona ogromny wpływ na rozwój kraju, ze względu na poziom zatrudnienia, jak i ekologię. Branża zapewnia pracę bezpośrednio ponad 400. tysiącom osób, a do tego należy doliczyć kilkadziesiąt tysięcy miejsc pracy w firmach, które współpracują z branżą. Często zatrudnienie w firmie przerabiającej drewno jest jedyną alternatywą podjęcia pracy zarobkowej dla lokalnej społeczności.

Istotny jest też wpływ branży drzewnej na gospodarkę naszego kraju. Jest ona odpowiedziana za 11 % PKB indukowanego, gdyż cały łańcuch dostaw związany z tym przemysłem jest rozbudowany i powiązany z innymi firmami.

Przetwarzanie drewna na różnorodne produkty nie tylko przyczynia się do rozwoju gospodarki, ale także do ochrony środowiska naturalnego. Drewno jest naturalnym surowcem odnawialnym. Nie wpływa negatywnie na środowisko, w przeciwieństwie do wielu innych rodzajów surowców. Jest to szczególnie istotne, biorąc pod uwagę zmiany klimatyczne, które stawiają przed branżą drzewną spore wyzwanie.

Wszystkie organizacje i stowarzyszenia zrzeszające przedsiębiorców z tej branży są otwarte na dialog z rządzącymi, bo branża drzewna w Polsce stoi przed ogromnym wyzwaniem dotyczącym zmian klimatycznych. Odpowiednie inwestycje w nowoczesne technologie oraz badania naukowe mogą przyczynić się do dynamicznego rozwoju sektora, który w minionym roku zabiegał o utrzymanie certyfikacji FSC przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych.

Przedstawiciele Lasów Państwowych zostali poproszeni o przedstawienie danych dotyczących pozyskania surowca i zasad jego sprzedaży w najbliższych latach. Nie grozi nam wylesianie, albowiem decyzje o pozyskaniu drewna nie zapadają z dnia na dzień, a odbywają się na podstawie 10 letnich planów. Tylko czy nadal zależeć one będą wyłącznie od decyzji jednostek LP? Spodziewana nowelizacja Ustawy o lasach ma stworzyć możliwość zaskarżenia planu urządzenia lasu na drodze postępowania sądowo-administracyjnego. Projekt nowelizacji ma na celu usunięcie sprzeczności prawa polskiego z prawem Unii Europejskiej.

Znacząco zmalał import surowca drzewnego z rynku wschodniego, ale czy zmalał eksport krajowego drewna na zagraniczne rynki? Wiadomo natomiast, że branża narzeka na napływ tarcicy z kilku krajów, konkurujących cenowo z wyrobami krajowych wytwórców. Tartakom, producentom płyt drewnopochodnych, sklejek, opakowań, zakładom usług leśnych, firmom dostarczającym technologię oraz wyroby drzewne – domy, stolarkę otworową, materiały podłogowe, zrębki i pellety oraz inne produkty drzewne, mocno także doskwierają wciąż wysokie stopy procentowe oraz inflacja. Więc problemom ekonomicznym i finansowym poświęcone zostaną odrębne prezentacje specjalistów.

- Przygotowywany przez powermeetings.eu oraz partnerów program prezentacji na pewno zainteresuje tartaczników, leśników, przedstawicieli firm kupujących, przetwarzających i dostarczających drewno, zakładów usług leśnych, producentów materiałów drzewnych i surowców, gotowych wyrobów, ale także dostawców maszyn i technologii dla tej branży – mówi Renata Kałużna, dyrektor zarządzająca powermeetings.eu - Powinni więc skorzystać z naszego zaproszenia na to Forum, gdyż na wiele pytań i wątpliwości będzie można uzyskać odpowiedzi w trakcie prezentacji oraz podczas spotkań networkingowych od przedstawicieli Lasów Państwowych, stowarzyszeń branżowych oraz menedżerów firm i grup produkcyjnych, handlowych i zakupowych. Istotną częścią Forum będzie dyskusja panelowa, a drugiego dnia - warsztaty na tematy takie jak: FSC, PEFC, EUDR, ESG oraz PR i komunikacji w branży drzewnej. To wszystko pozwoli uczestnikom wybrać strategię działań swoich firm i branż na najbliższy okres.

FPD 2024 to trzecia edycja jedynego w Polsce wydarzenia dedykowanego dla całego przekroju rynku – firm skupionych wokół przemysłu drzewnego i wykorzystujących drewno w swojej działalności, a dokładniej czeka nas:

-2 dni konferencji

-20+ prelegentów omawiających najbardziej aktualne tematy dla branży w tym: aktualizacja zasad sprzedaży drewna z LP, EUDR, FSC, PEFC, ESG, bieżące wyzwania w branży drzewnej, optymalizacja kosztów, jak poprawić PR branży

-znakomite grono uczestników – praktyków reprezentujących wiele branż wykorzystujących drewno w działalności swojej firmy

-kolacja networkingowa

-warsztaty

-„biforek”, czyli wieczorne spotkanie zapoznawczo-networkingowe poprzedzające konferencję

Szczegóły i rejestracja dostępne są pod linkiem: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/

Do III Forum Przemysłu Drzewnego można dołączyć na jeden z trzech sposobów: jako Partner, Prelegent lub Uczestnik.

Zapraszamy również do kontaktu z organizatorem:
Jola Szczepaniak
powermeetings.eu
tel.: +48 505 659 477
e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu

Z ostatniego badania opinii na temat Lasów Państwowych, wykonanego w grudniu 2023 roku przez PBS, dowiadujemy się m.in., że nigdy w historii tych sondaży zaufanie społeczne do LP nie spadło do tak niskiego poziomu jak dziś, nigdy też tak wysoki nie był odsetek osób oceniających pracę LP jednoznacznie źle.Z zaufania, jakim cieszyli się leśnicy jeszcze dziesięć, a nawet cztery lata temu – zostało niewiele.

Pozytywnie działalność PGL LP oceniło zaledwie 54 proc. respondentów. A jeszcze niedawno, bo w roku 2019, zrobiło to aż 84 proc. ankietowanych. Spadek o 30 pkt proc. to zatrważająca strata zaufania społecznego. Jednocześnie, co naturalne, wzrastał odsetek ocen negatywnych. O ile w roku 2019 jednoznacznie źle oceniało LP 6 proc. badanych, to w 2023 już aż 24 proc. To równo czterokrotny wzrost ocen negatywnych!

Także saldo ocen (czyli różnica między odsetkiem ocen pozytywnych i negatywnych) spadło do nienotowanego wcześniej poziomu ledwie 30 pkt proc. A przecież w roku 2019 wynosiło aż 77 pkt proc.!

Nawet konflikt wokół Puszczy Białowieskiej, choć bez wątpienia zachwiał zaufaniem do leśników i odbił się na wcześniejszych wynikach badań, nie spowodował tak gigantycznych szkód w wizerunku, jak ostatnie cztery lata pod rządami polityków Suwerennej (Solidarnej) Polski.

Wszystko to przy podobnych co kilka lat temu odpowiedziach ankietowanych na temat potrzeby równoważenia funkcji lasu (ciągle uważa tak większość, bo 58 proc.) czy wartości drewna jako ekologicznego surowca znacznie lepszego niż np. tworzywa sztuczne. Co istotne, coraz więcej Polaków uważa, że lasów w Polsce ubywa. Co to oznacza? Najmocniej zmieniła się ocena działania LP, a mniej samo postrzeganie lasu, gospodarki leśnej i drewna. Społeczeństwo w sporej części utraciło do LP zaufanie.

Skaza na leśniku

Już nie tylko Lasy Państwowe jako instytucja, ale także sami leśnicy jako grupa zawodowa (do tej pory oceniani przez Polaków niezmiennie wysoko, mimo zawirowań ocen działania organizacji) doznali uszczerbku. Dziś coraz więcej osób nie tylko źle ocenia LP, ale także leśników postrzega gorzej – niżej oceniając zarówno ich profesjonalizm, jak i osobistą uczciwość.

Co zaszło w ciągu tych czterech lat, że zaufanie społeczeństwa tak dramatycznie spadło? Na wstępie zaznaczę, że pominę w tym tekście sprawy zewnętrzne (choć na pewno takie czynniki również mocno tu zadziałały), a skupię się na samych działaniach i zaniechaniach Lasów Państwowych. Bo właśnie w samej organizacji, sposobie jej zarządzania i komunikacji widzę wiele źródeł wizerunkowego upadku, którego jesteśmy świadkami.

Upolitycznienie i wycinka

O katastrofalnym wpływie polityki na kondycję i wizerunek LP napisałem rok temu osobny tekst (można go przeczytać na stronie internetowej GAZETY LEŚNEJ). To wpływ wielopłaszczyznowy, począwszy od wciągnięcia leśnictwa do demagogicznej debaty publicznej, a skończywszy na psuciu kadr i procedur w LP. Nigdy we współczesnej historii LP nie było to zjawisko tak nasilone, jak w ostatnich czterech latach.

Razem z polityką przyszły jej nieodłączne towarzyszki: ignorancja, nepotyzm, tupet i chciwość. Przyszły nowe kadry. Mierne, ale wierne, które zdominowały także pion komunikacji.

Symbolem, ale i motorem tego upolitycznienia oraz awansów z przyczyn politycznych, a nie
merytorycznych, stał się rzecznik LP – Michał Gzowski, lokalny polityk Suwerennej Polski, zwany przez wielu dziennikarzy rzecznikiem nieobecnym, gdyż najczęściej nie oddzwaniał ani nie odpisywał na ich pytania (zdaje się, że tę nieobecność potwierdzili też wstępnie audytorzy).

Błędów, które popełniła miniona leśna władza, szczegółowo opisywać nie będę – szeroko i na bieżąco przedstawiały je media, racząc opinię publiczną niemal codziennie nowymi materiałami.

Zakupy mieszkań przez leśnych notabli, załatwianie posad dla politycznych krewnych i znajomych, program billboardowy, zerwanie jakichkolwiek form dialogu z częścią otoczenia, unikanie kontroli i udzielania informacji publicznej, buta, arogancja władzy, polityka „nie oddamy ani guzika”, brak szerokiego wyjaśnienia wyjścia z FSC, a na koniec jawne angażowanie się po jednej stronie politycznego sporu i brak prób wyprowadzania LP z polaryzacyjnej młócki – to wszystko kosztowało wizerunkowo Lasy Państwowe ogromnie dużo.

We wspomnianym na początku badaniu zapytano tych, którzy źle oceniają LP, skąd bierze się ta ocena. Dwie najczęściej wymieniane przyczyny to wycinanie przez LP zbyt dużej liczby drzew oraz nadmierne upolitycznienie.

Syndrom oblężonej twierdzy

Realizacja celów politycznych wymaga silnej mobilizacji zarządzanej grupy. A nic tak nie mobilizuje, jak wspólny wróg i polaryzacja. Leśnicy dali się zapędzić politrukom do oblężonej twierdzy.

W pewnej części uwierzyli, że wrogowie jednej partii są również wrogami samych leśników, a akcje czysto polityczne mogą pomóc LP. Nic bardziej mylnego. Każde ustawianie się w jednym szeregu z politykami w ich walce partyjnej szkodzi instytucji publicznej. Domyślam się, że świetnie o tym wiedzieli decydenci, ale większe znaczenie miał dla nich interes partii niż instytucji, w której pracowali.

Po zamknięciu LP w oblężonej twierdzy nie było już szans na jakąkolwiek rzetelną komunikację. Język dialogu i edukacji został zastąpiony konfrontacyjnym językiem politycznej propagandy. Trafił on nie tylko do wypowiedzi rzecznika prasowego LP czy innych polityków w zielonych mundurach, ale nawet (ku mojemu wielkiemu smutkowi, gdyż byłem związany z tym tytułem od roku 1996) w ostatnich dwóch latach także na łamy „Głosu Lasu”.

Niektóre sformułowania publikowane w miesięczniku, o zgrozo, bardziej przypominały mi słynne czerwone paski TVP Info niż komunikację wewnętrzną, do której „Głos” był przeznaczony. Nie inaczej było w komunikacji centrali ze światem zewnętrznym.

Lasy Państwowe przestały na serio rozmawiać ze społeczeństwem, tłumaczyć, po co prowadzi się gospodarkę leśną czy jakie korzyści ma z niej każdy obywatel. Zamiast tego, oprócz aroganckiej obrony, zaproponowały również infantylne treści na poziomie internetowego piąteczka, piątunia”.

Żal było patrzeć, jak kiedyś bardzo merytoryczny, poruszający wiele kluczowych dla leśnictwa spraw, profil LP na portalu X zamienił się w źródło niby-śmiesznych ćwierćpostów towarzyszących jedynie filmom z fotopułapek, które zdominowały „przekaz”. W ten sposób, a dotyczy to nie tylko profilu X, LP odeszły od realizacji własnej polityki komunikacyjnej.

Demontaż pionu komunikacji

Negatywnym zmianom treści przekazu towarzyszyły też zmiany kadrowe. Stopniowo odsuwano lub marginalizowano osoby z doświadczeniem komunikacyjnym (ze świetną rzeczniczką Anną Malinowską na czele). Dyrektorem Centrum Informacyjnego LP – zakładu współodpowiedzialnego za wizerunek LP – została osoba bez wykształcenia leśnego, czy też PR-owego. Pod jego rządami (o których można by napisać osobne, mroczne wspomnienia) zaczął się demontaż struktur komunikacyjnych.

Dla wszystkich zainteresowanych było już jasne, jakie będą nowe priorytety działań, więc szybko rozpoczęła się ucieczka z LP osób o wysokich kompetencjach komunikacyjnych. Wielu z nich, odchodząc, mówiło wprost – chcieliśmy pracować dla Lasów, a nie dla tej czy innej partii. Część z nich LP z trudem pozyskiwały wcześniej z rynku w otwartych konkursach, w których uczestniczyło nierzadko po kilkadziesiąt, a nawet kilkaset osób.

Łącznie z CILP i DGLP odeszło kilkunastu świetnych specjalistów. Niektórych zwolniono z pracy, część sama wyniosła się z LP, a jeszcze inni zmienili rodzaj pracy w ramach struktury LP. Żaden inny pion działalności LP nie poniósł tak dotkliwych strat kadrowych, jak komunikacja!

Rzecz jasna na miejsce tych, co odchodzili lub byli zwalniani, przyjmowano z radością nowych, ale już bez konkursów, bez koniecznych kompetencji, za to zwykle z wiadomego klucza polityczno-towarzyskiego. Całości dopełniło w CILP rozwiązanie Wydziału Komunikacji oraz likwidacja Zespołu Komunikacji Wewnętrznej.

W efekcie tego „wypędzenia” dziś w DGLP i CILP zostały niedobitki pracowników mających pojęcie o komunikacji ze społeczeństwem. Z trudem mogę naliczyć łącznie może pięć, sześć osób, które mają dostateczną wiedzę i doświadczenie do pracy w komunikacji tak dużej instytucji, a i te niedobitki w dużej części poupychane są na najniższych stanowiskach pod rozrośniętą „promocyjną” czapą. Przez to całe Lasy Państwowe stały się w dużej części nieme.

Zmarnowany kapitał

Wraz z demontażem komunikacji postępowały negatywne zmiany w poszczególnych kanałach komunikacji, w ramach których LP wcześniej prowadziły dialog z setkami tysięcy Polaków. Niech za przykład posłuży flagowy produkt CILP – program „Oblicza lasów” w serwisie YouTube zbierający wcześniej miliony wyświetleń.

Zaraz po nastaniu nowego, politycznego rzecznika LP z listy prowadzących leśników-ambasadorów firmy jeden po drugim zaczęły znikać, na skutek arbitralnych decyzji kierujących pionem, ważne dla programu postaci.

Oprócz zmian kadrowych zarządzono też „oszczędności”. I tak jeszcze w roku 2019 program ukazywał się raz na dwa tygodnie, gdy tymczasem w całym roku 2023 pojawiło się już tylko… osiem odcinków (!).

Ekipie realizacyjnej, proszącej o udział pracownika CILP z dronem w kolejnym odcinku programu, szefowa jednostki odpowiedziała, że zamiast drona wystarczyć powinno… okno na najwyższej kondygnacji budynku (warto dodać, że samego drona CILP posiada, więc koszty były związane z delegacją jednego pracownika). Z kolei ograniczenie wyjazdów dwuosobowej ekipy realizującej „Oblicza lasów” dyrektor uzasadniała… „nierentownością” przedsięwzięcia.

Przypomnijmy, że mówimy o programie, którego niektóre odcinki oglądały setki tysięcy osób, który angażował tysiące w pozytywne relacje z leśnikami i który jeszcze w roku 2019 otrzymał prestiżową wśród PR-owców nagrodę – złoto w konkursie Power of Content Marketing.

Takich i podobnych nagród docenionych w branży komunikacyjnej LP od roku 2013 do 2018 zdobyły sześć (!). Po roku 2018, o ile mi widomo, ani jednej, choć nakłady na CILP wzrosły w tym czasie do monstrualnych rozmiarów. Wiele firm staje na głowie, by znaleźć w swoich szeregach zaangażowanych pracowników, którzy zechcieliby dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z opinią
publiczną, być ambasadorami firmy. Taka też była strategia poprzedników zarządzających komunikacją.

Tym bardziej smuci, że z powodu arbitralnej decyzji jednej osoby wielu takich pracowników LP, i częściowo ich dorobek, skreślono, tak jak w wypadku „Obliczy lasów” (na szczęście widzę teraz ich powolny powrót).

Nie tylko wspomniany program na YouTube w ostatnich latach stał się ofiarą zmiany polityki. Szereg wartościowych projektów, niemal gotowych i przygotowanych do wdrożenia, po likwidacji Wydziału Komunikacji CILP nigdy nie ujrzało światła dziennego.

Dotyczy to m.in. projektu leśnego serwisu fakt-checkingowego, który miał prostować krążące w debacie publicznej nieprawdy i manipulacje na temat leśnictwa, a także dużego projektu komunikacji i nadania należytej rangi zmianom w urządzaniu lasów w pobliżu miast, o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa (projekt sam w sobie bardzo potrzebny, ale zupełnie zmarnowano jego potencjał medialny). Zaprzestano także produkcji już istniejących formatów (m.in. podcastu Między drzewami), a wiele innych drastycznie ograniczono. Nic dziwnego.

Priorytetem nie była już komunikacja ze społeczeństwem, ale wydarzenia promocyjne, gale i konkursy, które korzyść przynosiły głównie politykom przebranym za leśników. Sama instytucja z roku na rok traciła na tym walutę najcenniejszą – społeczne zaufanie.

Wątpliwa promocja

Natura nie zna próżni. Skoro już po paru miesiącach od przejęcia władzy w LP przez Solidarną Polskę było jasne, że nowej leśnej władzy komunikacja raczej nie jest do niczego potrzebna, coś musiało ją zastąpić.

W CILP dużo ważniejszy okazał się dostęp do „leśnego miodku” zdeponowanego w funduszu leśnym, z którego można było skorzystać, używając magicznego zaklęcia „promocja”. Jej znakiem rozpoznawczym stało się, szeroko dziś opisywane w mediach, wypompowywanie środków z funduszu leśnego na wątpliwe cele przynoszące korzyść głównie politycznym decydentom kierującym tymi środkami.

Beczułka z miodkiem okazała się na tyle atrakcyjna, że budżet CILP od trzech lat systematycznie puchł, osiągając stan niemal trzykrotnie wyższy niż pierwotny, a liczba umów podpisywanych przez CILP wzrosła w ciągu kilku lat pięciokrotnie!

W kwietniu na stronach LP ukazały się wstępne wyniki audytu po I kwartale. Sporą część dokumentu poświęcono promocji, finansowanej głównie za pośrednictwem CILP. Fragment temu poświęcony nosi tytuł „Finansowanie wątpliwej promocji”. Czytamy w nim m.in.: „W CILP podpisywano umowy, których przedmiotem była usługa promocyjna. Po realizacji usługi, płacono za nią ze środków funduszu leśnego. W dokumentach brak jest potwierdzenia wyboru „usługobiorców”, których na ogół wskazywano arbitralnie.

Nierzadko zdarzało się, że umowę podpisywano na kilka dni przed lub wręcz po wydarzeniu, gdzie miało dojść do promocji”. Autorzy audytu zwrócili uwagę na niektóre wydarzenia, w tym serię pikników w okresie przedwyborczym, podczas których występował ówczesny dyrektor i działacz partyjny – Józef Kubica.

Podali też przykład odbywającej się na Śląsku… gali boksu, podczas której również „błyszczał” dyrektor generalny. Zaowocowało to serią prześmiewczych memów krążących po internecie, bo faktycznie widok ubranego w mundur dyrektora pośród ustawionych w ringu pięściarzy i półnagich hostess budził rozbawienie. Jak podają autorzy dokumentu, gala ta kosztowała LP aż 130 tys. zł, a wszystkie działania opisane jako „wątpliwa promocja” i realizowane głównie za pośrednictwem CILP – zdaniem audytorów opiewają
szacunkowo na… 20 mln zł!

Trwonienie środków

Choć wydarzeń, które były (głównie finansowo) wspierane przez CILP, było kilkaset (!), podobnie obfitą strugą płynęły via CILP środki na „promocję” w mediach. Patrząc na listę beneficjentów, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że (zakładając nawet dobre intencje) kierowano je na przekonywanie… już przekonanych. Wykazano się zatem totalnym brakiem kompetencji.

Zamiast kierować działania do grup sceptycznych wobec LP, by budować w nich zrozumienie dla działań leśników – przekazy kierowano do prawicowych mediów, które, ze wsparciem czy bez, i tak popierały wszelkie działania rządzących.

Sam mechanizm kupowania reklam

i materiałów promocyjnych był również kuriozalny. Bez planu medialnego, dorywczo, a „podmioty reprezentujące redakcje zwracały się o finansowanie, co stanowi zasadnicze odstępstwo od zasad promowania, gdzie to promowany, a nie promujący występuje o wykonanie konkretnych usług”. Zarówno ceny usług, jak i same procedury wzbudziły wstępne wątpliwości audytorów.

Skala tych działań również szokuje. Zdaniem audytorów „wartość tych usług liczona jest w milionach złotych – obecnie nie jest to jeszcze zweryfikowane w sposób pozwalający na stawianie kategorycznych wniosków. Z pewnością będzie to kwota rzędu 8–10 milionów złotych w okresie 2020–23”.

100-lecie rok wcześniej

Kuriozalnie wyglądały też obchody 100-lecia LP, zupełnie „przypadkowo” zorganizowane tuż przed wyborami parlamentarnymi, czyli w roku… 99., a nie 100. rocznicy istnienia LP (Lasy Państwowe powstały w 1924 roku).

Spadek natężenia owych imprez po wyborach parlamentarnych dobitnie pokazuje, w jakim naprawdę celu zostały zorganizowane. W sieci krąży jeszcze materiał lokalnej telewizji, w której rzecznik Michał Gzowski wyjaśnia widzom, że w ramach obchodów 100-lecia LP jednym z kilku szczególnie ważnych i zasłużonych miejsc obchodów będzie… Elbląg.

Zupełnie przypadkiem matecznik szefa tamtejszej struktury Suwerennej Polski… Michała Gzowskiego. Według zdobytych przeze mnie informacji reszta przygotowań do roku jubileuszowego wyglądała w planach poprzedniej ekipy bardzo blado. Dlatego trwają gorączkowe prace, by tę dziurę po poprzednikach załatać i jeszcze coś, na szybko, przygotować.

Całe szczęście, że w szufladach pozostał, przygotowany (jeszcze przed desantem „ekspertów” z SuwPolu) przez ludzi wówczas zajmujących się komunikacją i edukacją, projekt utworzenia 100 nowych rezerwatów na 100-lecie LP. Mam nadzieję, że po przeleżeniu paru lat będzie teraz dla LP użyteczny. Oby tylko Lasy umiały go skutecznie społeczeństwu zakomunikować.

Lasy Państwowe memem

Nie ma chyba nic gorszego dla publicznej instytucji lub postaci niż stać się wyśmiewanym memem – obiektem kpin, żartów, synonimem struktury tak archaicznej, że aż śmiesznej. Niestety LP w ostatnich dwóch, trzech latach takim memem się stały.

Począwszy od zamykania lasu, przez promocję chrustu, sprzedaż nieruchomości nieruchomości i wiele, wiele innych. Staliśmy się już obiektem nie tylko krytyki, ale i zwykłych drwin. Wystarczy przejrzeć ostatnie lata w popularnym kanale Make Live Harder na Instagramie czy inne, śledzone przez miliony internautów.

Muszę przyznać, że sam miałem spory ubaw, śledząc facebookowy profil RDLP w Katowicach, będący w ostatnich latach zaprzeczeniem tego, jak robić media społecznościowe. Zamiast lasu, przyrody, drewna i leśnika dominowały kordelasy, sznury, musztra i uroczystości wszelkiej maści, podane językiem nadętym, żywcem wziętym z relacji z narad aktywu z czasów późnego Gierka. Miło było czytać komentarze emerytowanych leśników, którzy tak jak ja nie mogli powstrzymać śmiechu od tej lektury. Sami się prosiliśmy.

Jest nadzieja?

Choć ostatnie lata były wizerunkową katastrofą, największą w historii polskiego leśnictwa, to nadzieja na odbudowę zaufania zawsze jest. Szkoda może, że w reformatorskim porywie wszyscy rozmawiają dziś tylko o tym, jak ma się zmienić gospodarka leśna prowadzona przez LP, a nikt (a szczególnie sami leśnicy!) nie mówi ani słowa, jak mają się zmienić same Lasy, by jako instytucja sprostać wymaganiom współczesności, oraz jak ma wyglądać ich komunikacja z otoczeniem.

Z punktu widzenia wizerunkowego widzę szansę powodzenia takich zmian pod trzema warunkami.

Po pierwsze, zmiany muszą być szybkie, przemyślane i… szczere. Po drugie, komunikację leśni „notable” w końcu muszą zacząć traktować poważnie, a nie jako kolorowy dodatek lub pudrowanie wstydliwych chorób. Po trzecie w końcu – jeśli skorzystają z tej resztki fachowców z doświadczeniem, którzy jeszcze się w LP ostali.

Artur Rutkowski
Były pracownik Centrum Informacyjnego
Lasów Państwowych

AlkiPower to młoda marka założona w marcu 2023 r. przez działającą na polskim rynku paliw, od początku lat 90. ub. wieku, firmę REFLEX.

W ofercie firmy znajdują się paliwa alkilatowe francuskiej marki MARLINE, należącej do znanej od lat grupy ASPEN.

Benzyna alkilatowa jest już powszechnie stosowana w leśnictwie w wielu krajach europejskich, takich jak Niemcy, Szwecja, Norwegia, Francja, Hiszpania, czy Finlandia, ale również w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Teraz przyszedł czas na Polskę.

Lepsze dla drwali
Paliwa alkilatowe powstały w latach 80. w Szwecji z myślą o ciężko pracujących drwalach. Są wytwarzane z ropy naftowej, jednak dzięki zastosowaniu w produkcji: starannej destylacji, alkilacji i skraplania gazów, są znacznie czystsze i bardziej ekologiczne, a przy tym nie ustępują jakością tradycyjnym paliwom.

Benzyna alkilatowa MARLINE Premium jest niemal bezwonna, nie zawiera wielu szkodliwych substancji m.in.: benzenu, toulenu, czy ksylenu.

Dzięki temu posiada certyfikat KWF, który dopuszcza ją do profesjonalnego użytku przy pracach leśnych. Nie zawiera także etanolu, metanolu i eteru, co zwiększa odporność na wodę, nie powodując korozji podzespołów silnika, a brak olefin i innych węglowodorów aromatycznych zmniejsza powstawanie nagarów i zgorzelin w silniku.

Wszystko to znacznie wydłuża okres użytkowania urządzeń, w których jest stosowana. Podczas spalania ekologiczne paliwa alkilatowe wydzielają nawet o 40 proc. mniej trujących i duszących spalin, co znacznie zwiększa komfort pracy i pozytywnie wpływa na środowisko.

Jest przeznaczona do wszystkich urządzeń spalinowych dwu – i czterosuwowych, a w leśnictwie szczególnie sprawdza się przy pracy z pilarkami spalinowymi, gwarantując korzystny wpływ na żywotność silników i ich podzespołów, oraz znaczne ograniczenie ilości,
a także toksyczności spalin.

Paliwo MARLINE Premium zapewnia też bardzo dobrą efektywność pracy silnika oraz ma wyjątkowo długie okresy przechowywania (3 lata w komorze silnika i do 5 lat w zamkniętym kanistrze).

Co ważne dla drwali, jest łatwiejsze w używaniu – do silników dwusuwowych dedykowana jest gotowa do użycia mieszanka czystej benzyny alkilatowej z olejem bez konieczności sporządzania jej we własnym zakresie.

Gotowe na Zielony Ład
W ofercie AlkiPower znajdują się paliwa alkilatowe MARLINE Premium 2T i MARLINE Premium 4T o pojemnościach 2, 5, 20 i 200 l.

Marline Premium 4T to czysta benzyna alkilatowa do silników 4-suwowych. Można ją również mieszać z własnym olejem, wówczas będzie odpowiednia do silnika dwusuwowego.

W przypadku leśników chętniej wybieranym produktem jest MARLINE Premium 2T, który jest już gotową mieszanką benzyny alkilatowej z wysokiej jakości olejem biodegradowalnym (w stosunki 1:45), którą można od razu stosować w pilarkach spalinowych.

Olej JASO FD o bardzo wysokiej wydajności jest zgodny z wymogami producentów silników i nie pozbawia użytkownika gwarancji. Jest biodegradowalny w 64 proc. zgodnie z testami OECD 301B.

Redukuje dymienie i osadzanie się nagaru. Olej posiada bardzo dobre właściwości niskotemperaturowe, punkt zmętnienia wynosi – 42°C.

W niskich temperaturach pozostaje nadal rozpuszczony w paliwie. Ma również bardzo ograniczoną zawartość popiołu siarczanowego. Stosowanie paliwa alkilatowego MARLINE Premium 2T wydłuża życie pilarki, zwiększa jej trwałość, tym samym ogranicza liczbę i koszty napraw, poprawia efektywność pracy silnika.

Powoduje, że nie powstaje nagar i sadza, co daje znacznie czystszy silnik. Poprawia również warunki pracy pilarza, który nie wdycha szkodliwych i trujących oparów.

Mieszanka do dwusuwów ma również znacznie dłuższy okres przechowywania, taki sam jak w przypadku czystego produktu MARLINE Premium 4T.

Marka AlkiPower, która jest wyłącznym dystrybutorem paliw alkilatowych MARLINE w Polsce, promuje na polskim rynku zalety stosowania paliw alkilatowych, które wpisują się w założenia Europejskiego Zielonego Ładu oraz są odpowiedzią na wymagania nowej Polskiej Normy EN 17867 (paliwa do małych silników spalinowych) mającej na celu zapewnienie standardu jakości dla paliw benzynowych do małych urządzeń i maszyn oraz osiągniecie zmniejszenia emisji szkodliwych substancji ze względów bezpieczeństwa
użytkowników i ochrony środowiska.

Po więcej informacji odwiedź stronę www.alkipower.pl

Trzeba narysować maszynę leśną przyszłości, można dodać jej opis: nazwę, do czego służy, jak działa itp.

Następnie zrobić zdjęcie rysunku i przesłać pocztą na adres: GAZETA LEŚNA, ul. Kopernika 25, 05-870 Błonie lub zrobić skan i wysłać na adres: redakcja@gazetalesna.pl

TERMIN: 5 maja 2024

Trzy najlepsze projekty zostaną nagrodzone, a zwycięzca otrzyma zestaw Lego traktor leśny. Najciekawsze prace opublikujemy w czerwcowej GAZECIE LEŚNEJ, w której podamy też zwycięzców.  

Szkolenia na kategorię T można odbywać już w wieku 16 lat. Ciężkich maszyn rolniczych i leśnych w Polsce przybywa, coraz więcej porusza się ich drogami publicznymi. Tymczasem prawo jazdy kategorii B+E wystarcza by jeźdźić "traktorem", i wiele osób całkowicie rezygnuje z podchodzenia do kursów na kategorię T.

Jak informuje portal farmer.pl, na kursach B+E nie przechodzi się jednak szkolenia w zakresie bezpieczeństwa poruszania się ciężkimi maszynami po drogach, na których spotkamy samochody osobowe. 

− W okresie wzmożonych prac rolnych zwiększa się ilość ciągników i maszyn rolniczych na drogach. W tym samym czasie przybywa na drogach innych uczestników ruchu drogowego, ponieważ czas prac polowych pokrywa się z letnimi wyjazdami wakacyjnymi i urlopowymi. Pociąga to za sobą wzrost liczby wypadków drogowych, często makabrycznych, z udziałem i za przyczyną ciągników i maszyn rolniczych, w których doznają ciężkich obrażeń lub giną ludzie − mówił na łamach farmer.pl Jan Szumiał ze Stowarzyszenia Ośrodków Szkolenia Kierowców w Warszawie.

Wypadki te najczęściej są spowodowane niewłaściwym oznakowaniem ciężkich maszyn oraz przekraczanie dozwolonej szerokości. Wiele maszyn przekracza też dopuszczalną masę z ładunkiem. Ekspert ze Stowarzyszenia Ośrodków Szkolenia Kierowców w Warszawie podaje, że te błędy niekoniecznie wynikają z ignorowania przepisów czy złej woli, ale również z braku świadomości zagrożenia. 

Podczas kursu kategorii B+E uczestnicy poznają zasady i bezpieczeństwo poruszania się składem o DMC do 3,5 tony z przyeczepą inną niż lekka. Kwestii związanych z ciężkimi maszynami nie omawia się wcale. Tymczasem po kursie kategorii T, na egzaminie teoretycznym, 12 z 32 pytań dotyczy ściśle maszyn podlegających tej kategorii. Egzamin praktyczny obejmuje jazdę ciągnikiem z przyczepą i wymaga od kursanta umiejętności manewrowania po placu i w ruchu drogowym.

Źródło: farmer.pl

W austriackich lasach sadzi się 40 gatunków drzew. W tym roku, przy dość wysokich temperaturach i braku śniegu prace przy sadzeniu można było rozpocząć parę tygodni wcześniej niż zazwyczaj. I to nie tylko na nizinach, ale również na terenach górskich. Łącznie zostanie posadzonych 1,4 miliona drzew.

Aktualnie prowadzi się sadzenie z naciskiem na wielogatunkowość. W dużym stopniu polega się też na odnowieniu naturalnym. Jednocześnie, świerk zaczyna tracić udział w składzie ilościowym, głównie na rzecz modrzewia. Niemal 50% sadzonych roślin to właśnie modrzewie, jako że gatunek ten lepiej radzi sobie z okresowymi suszami i burzami. Dobrze rosnie też na terenach górskich.

Wiele nadziei wiąże się też z jodłą srebrzystą. We wschodniej Austrii zostanie też posadzonych 75 000 dębów, które zajmą głównie nisko położone tereny.

Sadzenie na terenie Austrii w 2024 roku będzie kosztowało około 14 milionów euro, ale to na razie jedynie szacunki. Leśnicy mówią, że na razie warunki są dobre, z dostateczną ilością wody.

Źródło: forstpraxis.de

Opracowanie: redakcja

Trzeba narysować maszynę leśną przyszłości, można dodać jej opis: nazwę, do czego służy, jak działa itp.

Następnie zrobić zdjęcie rysunku i przesłać pocztą na adres: GAZETA LEŚNA, ul. Kopernika 25, 05-870 Błonie lub zrobić skan i wysłać na adres: redakcja@gazetalesna.pl

TERMIN: 5 maja 2024

Trzy najlepsze projekty zostaną nagrodzone, a zwycięzca otrzyma zestaw Lego traktor leśny. Najciekawsze prace opublikujemy w czerwcowej GAZECIE LEŚNEJ, w której podamy też zwycięzców.   


Konkurs jest dla naszych prenumeratorów.

Spokoju, zdrowia, szczęścia i bezproblemowej, bezpiecznej pracy życzy redakcja portalu firmylesne.pl!

Fot.: Martina Vitakova

Od 2-3 lat obserwujemy dynamiczną sytuację na rynku leśno-drzewnym. Zaczęło się od bardzo wyraźnych wzrostów cen na surowiec drzewny: poszybowały w górę ceny drewna opałowe go oraz małowymiarowego. Ceny S2AP, S4 i M2E osiągały poziomy niespotykane i znacznie przewyższały ceny na surowiec o wielokierunkowym przeznaczeniu. W połowie 2023 roku sytuacja zaczęła się zmieniać w kierunku znacznych obniżek cen surowca. W firmach przerabiających drewno narastały stany magazynowe wskazując na postępującą dekoniunkturę. Obecnie sprzedaż surowca obciążona jest niskimi cenami wyjściowymi oraz słabym popytem. Wiele aukcji wystawianych na rynek nie znajduje zainteresowania. Jednocześnie trwa dyskusja dotycząca ograniczenia pozyskiwania drewna w Polsce, co powinno wpłynąć na podjęcie odgórnych decyzji o uporządkowaniu gospodarki leśnej w lasach prywatnych.

W mojej ocenie z rozwiązaniami przychodzi portal Onliwood, który prowadzimy od połowy 2022 r. W tym czasie przeprowadziliśmy ponad 600 aukcji sprzedając udanie 64 tys. m3, czyli tyle co nieduże miąższościowo nadleśnictwo. Na portalu sprzedawcy po rejestracji i podpisaniu umowy na marżę 3% mogą wystawiać oferty sprzedaży w dwóch trybach: drewno pozyskane oraz drewno na pniu. Właśnie ta druga opcja w największym stopniu sprzyja uruchomieniu dodatkowych rezerw surowca drzewnego w lasach prywatnych. Właściciel lasu, bądź zainteresowany właściciel zakładu usług leśnych, który chce zdywersyfikować źródła swoich przychodów w firmie i wykonuje prace w lasach prywatnych, czy w zadrzewieniach itp., może przed rozpoczęciem pozyskania drewna sprawdzić, czy surowiec będący jeszcze na pniu znajdzie jakiegokolwiek kupującego. Po wystawieniu oferty sprzedaży drewna na pniu i po skutecznej licytacji rozpoczynają się dopiero jakiekolwiek prace w lesie. Uzyskanie wspomnianej pewności odbioru surowca ma nie tylko walor zachęcający prywatnych właścicieli lasów oraz właścicieli zuli do właściwego zagospodarowania lasu, ale zapobiega też potencjalnej deprecjacji już pozyskanego surowca wskutek jego przelegiwania. A o kupujących surowiec obecnie nie jest łatwo.

Onliwood rozwija swoją bazę użytkowników mimo niesprzyjającego rynku. Co tydzień rejestrują się nowi klienci, którzy zwiększają szansę na skuteczną sprzedaż wystawionego surowca.

Dla właścicieli zakładów leśnych, którzy wystawiają surowiec na naszym portalu wprowadziliśmy bonus w postaci bezpłatnej reklamy skierowanej do zainteresowanych uruchomieniem swoich zasobów leśnych.

Zbigniew Karaszewski, prezes Onliwood 

www.olnliwood.pl

+48 694 468 942

O planowanych regulacjach unijnych EUDR, czyli European Union Deforestation Regulation wiadomo już od dłuższego czasu, w szczególności w kontekście obaw o przyszłość rolników i gospodarki leśnej. Regulacje określa się często mianem "biurokratycznego potwora", ponieważ w założeniach nakłada na rolników i właścicieli lasów ogromne obciążenie w postaci obowiązków administracyjnych. Chodzi między innymi o każdorazowe deklarowanie miejsca pochodzenia drewna czy plonu podając koordynaty geograficzne, a także upewnianie się, że zakupione bydło nie było hodowane na obszarze wylesianym i sporządzanie oceny ryzyka.

Dlatego powstała petycja online w sprawie rewizji zapisów EUDR. Popierają ją nie tylko organizacje działające w Austrii, ale również grupy interesu z Chorwacji, Czech, Polski, Słowacji, Słowenii czy Węgier. Przeciwnicy EUDR podkreślają, że zasady prowadzenia zrównoważonej gospodarki już obowiązują w krajach europejskich, a zwalczanie wylesień powinno dotyczyć miejsc gdzie lasów faktycznie ubywa.

-Regulacje wylesieniowe oznaczałyby potężne ilości biurokracji dla naszych firm, ogromne dodatkowe koszta, co nie przekłada się w żaden sposób na zapobieganie wylesieniom na innych kontynentach - mówił Herbert Jöbstl, przewodniczący Austriackiego Stowarzyszenia Przemysłu Drzewnego.

"Domagamy się polityki europejskiej, która wspierałaby właścicieli lasów w aktywnym i zrównoważonym zarządzaniu lasami i ich utrzymaniu. Polityki dostosowanej do potrzeb lasów i potrzeb ludzi, którzy się nimi opiekują.

Zamiast nieustannie zastraszać ich nowymi, wygórowanymi wymaganiami i tym samym podważać ich wiarę w ideę europejską, Bruksela musi w końcu okazać im zaufanie. Potrzebna jest polityka oparta na zasadach pomocniczości i proporcjonalności. Tylko wspólnie z właścicielami lasów, a nie przeciwko nim, możemy zapewnić stabilne klimatycznie i zrównoważone lasy będące korzyścią dla całego społeczeństwa" - czytamy w petycji.

Zdaniem autorów petycji, wdrożenie EUDR w obecnej formie zagraża miejscom pracy, łańcuchom dostaw i produkcji drewna. Pełną treść petycji można przeczytać tutaj.

Źródło: openpetition.eu, forstpraxis.de

Opracowanie: redakcja

Jednostka będzie mogła rozpocząć proces ubiegania się o nią na podstawie tymczasowej umowy licencyjnej. Konieczne będzie wykonanie audytu i przeprowadzenie konsultacji społecznych.

– Certyfikacja FSC to jeden z postulatów naszych partnerów z branży drzewnej i samorządów. Dlatego z zaangażowaniem wchodzimy w nowe relacje z FSC Polska. Nie zapominamy przy tym, że winniśmy dochować wszelkiej staranności, by zawierając umowy, w pełni zabezpieczyć interes Skarbu Państwa, w tym Lasów Państwowych – powiedział Witold Koss, dyrektor generalny Lasów Państwowych.

Przypomnijmy, LP rozpoczęły proces odchodzenia od certyfikacji FSC w 2022 roku, redukując liczbę posiadających ją dyrekcji z piętnastu  do czterech. Falę rezygnacji powstrzymała jednak zmiana rządu.

29 lutego br. podczas spotkania władz Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych oraz FSC powstał zespół roboczy, który rozpoczął prace nad rozwiązaniami umożliwiającymi przywrócenie certyfikacji FSC w lasach zarządzanych przez LP w całym kraju.

– Bardzo mnie cieszy nowe otwarcie w relacjach z Lasami Państwowymi. Postępy prac zespołu roboczego najlepiej świadczą o chęci współpracy wszystkich stron. Mogę zapewnić o naszym pełnym zaangażowaniu w kontynuację rozmów – zaznaczyła Karolina Tymorek, Dyrektorka FSC Polska.

Zespół roboczy zajmuje się kwestią i umowy licencyjnej na korzystanie ze znaków towarowych FSC, a także postępami w procesie prac nad rewizją krajowego standardu FSC dla Polski. Chodzi o  wypracowanie długofalowego rozwiązania, które umożliwi przywrócenie tego certyfikatu w skali ogólnokrajowej.

Wszystkie 17 RDLP w kraju korzystają z certyfikacji PEFC.

Źródło: lasy.gov.pl

W swoim oświadczeniu nazwanym "Kartą Salzburską", ministrowie leśnictwa Austrii i Bawarii zaapelowali do Unii Europejskiej o zmianę polityki środowiskowej. 

"Żądamy europejskiej polityki, która jest dostosowana do potrzeb lasów oraz trosk ludzi, którzy je pielęgnują. Zamiast narzucania nowych nadmiernych regulacji, przez które tracą wiarą w europejską ideę, Bruksela powinna w końcu okazać im zaufanie. Tylko poprzez współpracę z właścicielami lasów, a nie przeciw nim, możemy w interesie całego społeczeństwa zagwarantować klimatostabilne, zrównoważone lasy" – głosi „Karta Salzburska”.

Zdaniem ministra Norberta Totschinga, rosnąca biurokracja związana z tzw. europejskim "Green Deal" i rosnące wymagania społeczeństwa to tylko niektóre zmartwienia austriackich drzewiarzy. Jak twierdzi, odpowiedzialność za środowisko leśne leży po stronie leśników danego regionu, i nie powinna być centralizowana przez UE.

Michaela Kaniber, ministra leśnictwa Bawarii mówiła:

– Oczekujemy, że Bruksela weźmie pod uwagę właścicieli lasów z Bawarii. Potrzebujemy polityki pomagającej w praktyce adaptować lasy do zmian klimatu, zamiast tworzonych nowych biurokratycznych monstrów.

Leśnictwo i pozyskanie drewna mają w Austrii i Bawarii bardzo dlugą historię i tradycję. Oba kraje są bardzo bogate w powierzchnie leśne - jest ich ponad 4 miliony hektarów w Austrii i 2,6 miliona hektarów w Bawarii. W obu krajach łącznie przy zarządzaniu lasami pracuje około 480 000 osób. Sektor drzewny generuje ponad przychód rzędu 44 miliardów Euro rocznie.

Źródło: waldverband.at

Opracowanie: redakcja

W Sejmie powsfała podkomisja stała do spraw wypracowania nowej krajowej strategii leśnej.

Przewodniczącą została Magdalena Filiks (PO), a członkami są posłowie: Daria Gosek-Popiołek Daria (Lewica), Katarzyna Osos (KO), Paweł Sałek (PiS), Edward Siarka (PiS), Piotr Paweł Strach (Polska2050-TD), Henryk Szopiński (KO), Stanisław Tomczyszyn (PSL-TD) oraz Adrian Witczak (KO).

Na razie na stronie sejmowej nie widać żadnych zaplanowanych ani wykonanych prac komisji. 

Źródło: sejm.gov.pl

Fot.: facebook (Magdalena Filiks)

Jak poinformował Rafał Zubkowicz, rzecznik LP, zakończono procedury przetargowe w dwóch jednostkach Lasów: Zakładzie Usługowo-Produkcyjnym LP w Łodzi i Zakładzie Produkcyjno Usługowo Handlowym LP w Olsztynie.

Pierwszy zakupi 5 zestawów harwester + forwarder, drugi – 3 zestawy harwester + forwarder.

– Umowy na dostawy sprzętu zostały podpisane, zerwanie umów byłoby obarczone koniecznością zapłaty kar umownych. Część sprzętu zakupionego przez ZUP w Łodzi zostało dostarczone – zaznacza Zubkowicz.

Jak mówi sprzęt zostanie wykorzystany na odbudowę lub rozbudowę już istniejących parków maszyn w jednostkach, które posiadają niezbędne know-how do obsługi sprzętu oraz w zakładach LP, które posiadają niezbędne zaplecze techniczne i zasoby ludzkie do obsługi tych urządzeń, a które z uwagi na zużycie urządzeń będą wymieniały dotychczasowy sprzęt na nowy.

W zeszłym roku informowano, że ZUP LP w Łodzi ma zakupić nie pięć, a sześć zestawów maszyn harwester plus forwarder, czyli łącznie 12 maszyn. 

Polski Związek Pracodawców Leśnych sprzeciwiał się zakupom maszyn argumentując, że w żaden sposób nie rozwiąże to trudnej sytuacji na rynku, a wręcz przeciwnie - pogłębi problemy z jakimi borykają się obecnie przedsiębiorcy leśni. W odpowiedzi przedstawiciele LP tłumaczyli, że maszyny mają być wykorzystywane w "działaniach nagłych, interwencyjnych".

Opracowanie i opublikowanie standardu oceny kwalifikacji dla operatorów maszyn trwało lata. Dokument ten podobnie jak Europejski Certyfikat Drwali został opracowany przez EFESC, czyli Europejską Radę ds. Umiejętności Leśnych i Środowiskowych. Po pozytywnym zaliczeniu szkolenia operator otrzymuje European Machine Operators Certification (EMOC). Ma on gwarantować spełnienie wymogów prawnych potrzebnych do pracy na stanowisku operatora oraz poświadcza minimalne umiejętności do pracy z wyspecjalizowanymi maszynami w UE. Niedawno w Ministerstwie Klimatu i Środowiska pojawił się projekt, który zakłada, że operatorzy maszyn leśnych w Polsce będą musieli posiadać specjalne uprawnienia.

Jest on nadal w fazie dyskusji i nie wszedł jeszcze w życie. Na razie zatem można uzyskać uprawnienia jedynie na poziomie europejskim.

Egzamin i maszyna

Opublikowany w sierpniu 2022 roku podręcznik dla operatorów maszyn leśnych zawiera opisane standardy umiejętności i kryteria oceny oraz wytyczne dla osób oceniających, w tym arkusze oceniania dla zadań praktycznych. Wersja oryginalna podręcznika powstała w języku angielskim. Dotychczas przetłumaczono go na języki czeski, szwedzki, hiszpański i niemiecki. Agencje Narodowe EFESC to akredytowane firmy lub uczelnie uprawnione do wydawania certyfikatów EMOC oraz ECC (dla drwali).

EMOC nie jest kursem podstawowym, kandydat powinien posiadać już wiedzę o pracy maszynami. Aby otrzymać certyfikat musi wykazać się wiedzą oraz umiejętnościami praktycznymi. Na jego egzamin zostaje podstawiona maszyna, na którą chce zdobyć uprawnienia. Pojazd ma spełniać normy BHP oraz dyrektywy maszynowe. Maszyna powinna posiadać (o ile są wymagane) certyfikat dopuszczający ją do pracy – dla urządzeń dźwigowych badanie UDT.

Kandydat ma mieć przygotowaną powierzchnię do pracy oraz drewno do wykonania zadań. W miejscu pracy powinna się znajdować się apteczka oraz gaśnica ręczna lub systemy automatycznego gaszenia w maszynach. Należy zadbać o środki zapobiegające zanieczyszczeniu środowiska w przypadku wycieku oleju. Maszyna musi być obsługiwana tak, aby nie stwarzać zagrożenia dla operatora oraz sędziów.

Naruszenie zasad BHP, stwarzające zagrożenie podczas procesu oceny, automatycznie kończy egzamin z wynikiem negatywnym. Podczas egzaminu należy posiadać środki ochrony indywidualnej. W przypadku wysiadania z maszyny powinno się ją zostawić z zaciągniętym hamulcem oraz wyłączonym silnikiem. Kandydat musi posiadać podczas egzaminu instrukcję obsługi maszyny, znać dobre praktyki dotyczące bezpiecznej pracy oraz wykazać się znajomością kontroli, a także konserwacji podzespołów maszyny leśnej, w tym również umiejętności tankowania i transportu paliw płynnych.

Przed rozpoczęciem pracy kandydat powinien ocenić ryzyko oraz zagrożenia występujące na działce roboczej. Należy zaplanować akcję ratowniczą w przypadku zdarzeń awaryjnych. Podczas pracy wszelkie czynności należy wykonywać tak, aby przekonać asesora, że można je powtarzać rutynowo w bezpieczny sposób. Po pozytywnym zakończeniu egzaminu zostanie wystawiony certyfikat dokładnie na taką maszynę na jakiej odbywał się egzamin. Może to być forwarder, harwester, skider linowy lub chwytakowy, a nawet kolejki linowe lub inne specjalistyczne maszyny związane z pozyskiwaniem drewna.

To jedynie fragment całego tekstu, opublikowanego w marcowym numerze GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w kraju! W środku znajdziecie więcej podobnych artykułów o nowinach ze świata lasu i pozyskania drewna, a także najświeższe informacje o technice leśnej i doniesienia zza granicy!

W liście do wyborców, w którym zachęca do głosowania na siebie, pisze: „Z wykształcenia i pasji jestem leśnikiem-przyrodnikiem. Swoje kwalifikacje poszerzyłem o studia menadżerskie na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu”.

Dzięcielski zdobył też w latach 2021–2022 tytuł „MBA - Master in Business Administration” na prywatnej warszawskiej uczelni Collegium Humanum, o czym pisze na swoim profilu na FB.

Ta ostatnia uczelnia ma ostatnio kłopoty, media zarzuciły jej handel dyplomami MBA. Onet podał, że jej absolwentami byli m.in. piłkarze, ale i politycy różnych opcji. Do aresztu trafił rektor uczelni i jeden z pracujących na niej naukowców.

W zakresie leśnictwa Dzięcielski ukończył Technikum Leśne w Miliczu i Wydział Leśny w Poznaniu.

W latach 2006 – 2016 był nadleśniczym Nadleśnictwa Świdnica. Potem przez dwa lata pracował w RDLP we Wrocławiu jako zastępca dyrektora ds. rozwoju. Od 2018 roku był zastępcą nadleśniczego ds. stanu posiadania w Nadleśnictwie Miękinia.

29 stycznia 2024 został powołany przez dyrektora generalnego LP Witolda Kossa na pełniącego obowiązki dyrektora RDLP we Wrocławiu.

Jan Dzięcielski jest samorządowcem związanym z Platformą Obywatelską, Radnym i przewodniczącym Rady Miasta Świdnica. Jest kandydatem Platformy Obywatelskiej na ten urząd.

Świdnica to mające ponad 50 tys. mieszkańców miasto na Dolnym Śląsku.

Na swoim prywatnym koncie na Facebooku Dzięcielski nie zamieszcza informacji o pracy w Lasach Państwowych. Jest tam za to dużo informacji o jego działaniu jako samorządowca i postów promujących Platformę Obywatelską.

OPR. Redakcja FIRMYLESNE.pl
Fot. RDLP we Wrocławiu/FB Jana Dzięcielskiego

Ekspert odnosi się do wszystkich wątpliwości, które w ostatnim czasie pojawiały się na wielu forach internetowych poświęconych pilarkom oraz kosom spalinowym.

W celu sprawdzenia wpływu paliwa o wyższej zawartości etanolu na pracę pilarki specjaliści z SGGW przeprowadzili specjalne testy.  

 – Polegały na pomiarze mocy, momentu obrotowego oraz zużycia paliwa pilarki zasilanej paliwem o różnej zawartości etanolu. Pomiary te wykonywano na specjalnej hamowni silników pilarek spalinowych – opisuje dr Adam Maciak w GAZECIE LEŚNEJ.

Stwierdzono, że podczas stosowania paliwa o zawartości większej niż 40 proc. etanolu, występują kłopoty związane z mieszaniem się oleju smarującego. Na skutek tego następowało zacieranie się silników pilarek. W tym przypadku należałoby zastosować specjalne oleje, które mieszają się z paliwem o tak dużej zawartości etanolu.

Jednak już stosowanie paliwa o zawartości do 30 proc. etanolu jest bezpieczne dla silników pilarek spalinowych. Powoduje jedynie niewielki wzrost uzyskiwanej mocy o ok. 8,4 proc. oraz maksymalnego momentu obrotowego o ok. 6,4 proc. Nie ma również wpływu na zużycie paliwa.

Tym bardziej obecnie oferowana na stacjach paliw benzyna 95-oktanowa o zawartości 10 proc. etanolu nie stanowi zagrożenia dla silników pilarek oraz kos spalinowych. Tak niewielki dodatek etanolu nie wpłynie również istotnie na trwałość elementów układu paliwowego.

Czytaj cały artykuł na temat paliwa E10 w pilarce spalinowej w marcowej GAZECIE LEŚNEJ.

W tej sprawie 29 lutego 2024 Kim Castensen, dyrektor generalny FSC International, spotkał się z Mikołajem Dorożałą, wiceministrem klimatu i środowiska i Jerzym Fijasem, zastępcą dyrektora generalnego Lasów Państwowych. 

Obecnie certyfikatem posługują się tylko cztery regionalne dyrekcje: Katowicka, Szczecińska, Szczecinecka i Zielonogórska. Katowicka i Szczecińska są aktualnie w trakcie audytu prowadzącego do podtrzymania certyfikacji.

W maju bieżącego roku prace nad krajowym standardem powinny dobiec końca. Nowy standard zastąpi poprzedni w grudniu 2025 roku. 

- Spotkanie pokazało silne zaangażowanie Lasów Państwowych na rzecz prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej i otwartość na współpracę. Wierzę, że istnieją solidne podstawy, aby kontynuować certyfikację FSC w polskich lasach, a po spotkaniu jestem pewien, że wspólnie możemy szybko osiągnąć pożądane rezultaty. Z naszej strony zapewniamy pełne zaangażowanie w dalsze rozmowy – mówił dyrektor Kim Carstensen.

Podczas spotkania powołano zespół zadaniowy, który ma pracować nad rozwiązaniami prowadzącymi do przywrócenia FSC w całym kraju, a w pierwszej kolejności - w RDLP w Białymstoku. 

Fot.: gov.pl

Źródło: gov.pl

Opracowanie: redakcja

Regulacje mają na celu przywrócenie zdegradowanych ekosystemów we wszystkich państwach członkowskich. W ten sposób mamy zwiększyć różnorodność biologiczną, zapewnić bezpieczeństwo żywieniowe i osiągnąć cele w zakresie klimatu wyznaczone dla UE.

"Aby osiągnąć ogólne cele UE, państwa członkowskie muszą przywrócić co najmniej 30 proc. siedlisk objętych nowym prawem (od lasów, łąk i terenów podmokłych po rzeki, jeziora i koralowce) ze złego do dobrego stanu do 2030 r., zwiększając je do 60 proc. do 2040 r. i 90 proc. do 2050 r. Zgodnie ze stanowiskiem Parlamentu, kraje UE powinny priorytetowo traktować obszary Natura 2000 do 2030 roku. Po osiągnięciu dobrego stanu, kraje UE powinny zadbać, by obszar nie uległ znacznemu pogorszeniu. Państwa członkowskie będą również musiały przyjąć krajowe plany odbudowy, określające szczegółowo, w jaki sposób zamierzają osiągnąć te cele" - czytamy w komunikacie PE. 

Przepisy wyznaczają też konieczność osiągnięcia dobrych wskaźników w ekosystemach leśnych oraz posadzenia trzech miliardów drzew, a także przywrócenia przynajmniej 25 000 kilometrów rzek do swobodnego przepływu. UE oczekuje też, że powierzchnia zieleni miejskiej krajów członkowskich nie spadnie.

Prawo musi być teraz zaakceptowane przez Radę, by po 20 dniach zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE.

Źródło: Parlament Europejski

Fot.: Bogdan Costin

Opracowanie: redakcja

W Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie opracowano metodę zagęszczania drewna, która prowadzi do zwiększenia jego twardości. Tak przygotowany materiał może znaleźć zastosowanie do produkcji wyrobów budowlanych, np. materiałów podłogowych, jak i elementów mebli, instrumentów muzycznych czy galanterii drzewnej.

Metoda modyfikacji drewna jest oryginalnym pomysłem dr. inż. Marka Grześkiewicza z Katedry Technologii i Przedsiębiorczości w Przemyśle Drzewnym SGGW. Pierwsze próby były wykonywane na drewnie bukowym i testowane przez wiele lat pod kątem zastosowania w rozmaitych zastosowaniach.

Technologia wykorzystuje działanie podwyższonej temperatury na materiał o wilgotności wyższej o kilka procent niż w wyrobie finalnym. Ogrzewanie drewna prowadzi do rozmiękczenia ligniny. Następnie materiał jest poddawany stopniowemu, pulsacyjnemu prasowaniu, z zastosowaniem wysokich ciśnień, pomiędzy ogrzewanymi półkami prasy. W tym momencie wilgotność drewna ulega obniżeniu. Cały proces, w zależności od wymiaru i charakteru elementu, trwa od kilkunastu minut do ponad godziny. Metoda nadaje się do stosowania na drewnie naturalnym lub poddanym wcześniej innym modyfikacjom.

Rozmaite gatunki drewna mają różne temperatury mięknienia ligniny, dlatego proces trzeba dostosować do obrabianego materiału. Stopień zagęszczenia można regulować. Uzyskany materiał jest pozbawiony porów, ma bardzo wysoką twardość i wiązkość. Maleje też objętość.

- Po zakończonym procesie uszlachetniony element może być nawet o 50% cieńszy w stosunku do swojej wyjściowej grubości, w przypadku drewna krajowych gatunków takich jak olcha, sosna, buk, dąb. Warto tu jednak zaznaczyć, że do uzyskania nowych, pożądanych właściwości drewna, w wyniku jego zagęszczenia, nie potrzeba aż tak ekstremalnego działania. Wystarczy zmniejszyć grubość elementu o 20 – 30%, by uzyskać zadowalające efekty, na przykład prawie dwukrotny wzrost twardości materiału – mówił twórca metody, dr inż. Marek Grześkiewicz z Katedry Technologii i Przedsiębiorczości w Przemyśle Drzewnym SGGW.

Zagęszczone drewno wykazuje szereg właściwości, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla firm z branży wykończenia wnętrz, budowlanej oraz producentów specjalistycznych narzędzi, galanterii drzewnej, a nawet wytwórców instrumentów muzycznych.

- Dwukrotnie wyższą twardość drewna dębowego i jesionowego potwierdziliśmy w przypadku, prasowania, które prowadzi do zmniejszenia  grubości elementów o 30%. Można zagęszczać drewno, które wcześniej poddano modyfikacji termicznej. Poprzez modyfikację termiczną drewna zmniejsza się wilgotność równoważną drewna i sprawia, że materiał ten mniej ‘pracuje’, czyli w mniejszym stopniu zmniejsza swoje wymiary przy zmianach wilgotności powietrza w pomieszczeniu, tak jak ma to miejsce w zwykłym drewnie. Ma to oczywiście istotne znaczenie w przypadku instalacji drewnianych podłóg  oraz innych elementów wykorzystywanych przy wykończaniu wnętrz – mówił dr inż. Marek Grześkiewicz.

Drewno zagęszczone jest bardziej odporne na działanie ognia i później ulega zapaleniu, jednak gdy już się zapali wydziela więcej ciepła. Co ciekawe, zagęszczone drewno lepiej przewodzi ciepło, co kwalifikuje je do użytkowania w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym.

Przeprowadzone na SGGW badania wykazały, że opracowana metoda modyfikacji drewna bardzo dobrze sprawdza się w przypadku odmian drewna o niskiej gęstości i o słabych parametrach technicznych. W Polsce takim drewnem jest m.in. topola, bardzo nisko ceniona nawet w kategorii drewna opałowego. Okazuje się, że drewno topoli, poddane metodzie zagęszczenia i utwardzenia uzyskuje ulepszone właściwości. Jeśli dodamy do tego fakt, że topole stosunkowo szybko rosną, może się okazać, iż gatunek ten będzie powszechniej wykorzystywany przez branżę przetwórstwa drzewnego. Wszystko jednak zależy od producentów – na ile będą oni zainteresowani nową technologią modyfikacji drewna i od dostępności tego materiału na rynku.

Źródło: sggw.edu.pl

Fot.: sggw.edu.pl

Opracowanie: redakcja

Dziś (9 lutego 2024) w Polsce odbyły się protesty rolników przeciwko Zielonemu Ładowi i napływowi towarów z Ukrainy. Jak mówił minister rolnictwa i rozwoju wsi Czesław Ciesielski, "rolnicy protestują w słusznej sprawie".

Protesty zaplanowano w ponad 260 miejscach, a utrudnienia ruchu mogą potrwać do godziny 18:00 tego samego dnia. 

- Zielony Ład jest nie do przyjęcia przez polskich rolników, ekoschematy są tak samo nie do przyjęcia przez polskich rolników. Do tej pory wszystko było fajnie, klarownie, uprawialiśmy. Przecież rolnik nie będzie przyjeżdżał do domu i nie będzie jeszcze biurokracji uprawiał, nie będzie siedział nad komputerem - mówi jeden z rolników, który bierze udział w proteście przed polsko-ukraińskim przejściem granicznym w Medyce, na łamach TVN24.pl

Protesty trwają nie tylko w Polsce, ale w całej Europie. Postulaty rolników zostały zgłoszone do Komisji Europejskiej. Pod ich wpływem szefowa KE ogłosiła już w Europarlamencie, że wycofuje się z projektu zakładającego ograniczenie stosowania pestycydów w rolnictwie.

Głównymi założeniami protestujących rolników jest sprzeciw wobec Zielonego Ładu, ograniczenie importu produktów z Ukrainy i wsparcie hodowli zwierząt.

Do protestu rolników przyłączali się również zulowcy, część z nich udostępniła w internecie zdjęcia.

Źródło: tvn24.pl

Opracowanie: redakcja

Fot.: facebook (grupa "Okiem zula po godzinach")

Po śmierci leśniczego z Nadleśnictwa Wielbark trójka jego dzieci została sama w leśniczówce. Szefostwo Nadleśnictwa Wielbark nakazało rodzeństwu opuszczenie lokalu do 31 marca. 

Obecnie 18 letnia Natalia opiekuje się młodszym rodzeństwem. Leśniczówkę wkrótce musi przejąć następca zmarłego, więc o pozostaniu dzieci w domu nie ma mowy - tak przynajmniej na początku mówił nadleśniczy w Wielbarka. 

Jak informuje portal fakty.tvn24.pl, Witold Koss przytoczył przepisy mówiące o okresie sześciu miesięcy od śmierci pracownika plus okresie ochronnym ze względu na okres zimowy. "Życie i empatia nie zawsze stoją w parze z przepisami prawa" - mówił Adam Pietrzak, rzecznik prasowy RDLP w Olsztynie.

Jednakże, 1 lutego 2024 roku sprawa przybrała nieoczekiwany obrót, kiedy Paulina Hennig-Kloska poinformowała o decyzji dyrektora DGLP Witolda Kossa, że rodzina zmarłego będzie mogła zamieszkiwać w leśniczówce przynajmniej do końca roku. Jak podaje portal wiadomosci.dziennik.pl, ministra klimatu i środowiska mówiła: - Absolutnie poruszająca historia dla mnie nie tylko jako ministra, ale też matki. Dlatego rozmawiałam dzisiaj z Dyrektorem Generalnym Lasów Państwowych Witoldem Kossem, który zapewnił mnie, że decyzja poprzedników została zmieniona.

Lasy Państwowe mają znaleźć w swoich zasobach inne mieszkanie, do którego dzieci leśniczego będą mogły się wprowadzić. 

Źródło: wiadomosci.dziennik.pl, fakty.tvn24.pl

Opracowanie: redakcja

GAZETA LEŚNA zorganizowała wśród prenumeratorów ankietę, która miała na celu ocenę sytuacji na rynku usług leśnych z perspektywy przedsiębiorców leśnych. Zgodnie z badaniem, coraz mniej zuli planuje odejście z branży.

Większość osób, które wzięły udział w badaniu prowadzi przedsiębiorstwo o średnich przychodach, z długim stażem na rynku. 41 proc. ankietowanych ma działalność od ponad 20 lat, a 33 proc. dłużej niż 10 lat. 38 proc. ma roczny obrót między 1 – 3 mln zł. Dla porównania w sondażu na temat kryzysu branży leśnej, który przeprowadziliśmy wśród naszych prenumeratorów jesienią 2021, firm z takim przychodem było tylko 26 proc.

Kondycja firm leśnych zatem poprawia się. W ocenie ankietowanych od 2018 roku jest ona lepsza lub przynajmniej się nie zmieniła – tak odpowiedziało 63 proc. ankietowanych. Tych, którzy uznają ją za gorszą lub dużo gorszą jest 37 proc. W poprzednim sondażu o kiepskiej kondycji swojego biznesu mówiło aż 78 proc. respondentów. Wówczas aż 73 proc. uczestników badania rozważało stopniowe odejście z branży leśnej, dziś myśli o tym już mniej ankietowanych, bo 44 proc. – wciąż jednak jest to sporo, jednak więcej jest tych, którzy chcą zostać w branży lub firmę rozwijać.

Źródło: ankieta przeprowadzona przez GAZETĘ LEŚNĄ