FAE poszerza swoją linię mulczerów leśnych z technologią Bite Limiter o model przeznaczony do koparek średniej klasy o masie 11 do 16 ton: BL2/S/EX.

BL2/S/EX może mulczować roślinność, krzewy i drzewa o średnicy do 15 centymetrów. Przeznaczony jest do gospodarki leśnej, utrzymania dróg, kolei, brzegów kanałów, rzek i jezior oraz do zarządzania i ochrony obszarów dzikiej przyrody.

Rotor z technologią Bite Limiter wyposażony jest w specjalne profile ze stali odpornej na zużycie, które ograniczają zasięg (zgryz) zębów. Zmniejsza to zapotrzebowanie na moc i zapewnia stałą prędkość roboczą, co zapewnia doskonałą wydajność podczas mulczowania dowolnego rodzaju drewna. Technologia Bite Limiter minimalizuje również przeciągnięcie wirnika i optymalizuje zużycie paliwa. Solidna stalowa rama jest trwała, podobnie jak wszystkie produkty FAE. Przekładnia z paskiem zębatym zapewnia optymalne przenoszenie mocy i długoterminową niezawodność. Wymienne, przykręcane przeciwostrza i płozy Spike Pro oraz hydraulicznie regulowana pokrywa to także główne cechy konstrukcyjne.

BL2/S/EX jest również dostępny z ekskluzywnym systemem Sonic firmy FAE, który utrzymuje w jednej linii nośnik roboczy i mulczer FAE poprzez automatyczną kalibrację i ciągłą regulację parametrów hydraulicznych mulczera, co zapewnia znaczny wzrost wydajności. Aplikacja FAE jest również dostępna w celu uzyskania pomocy technicznej i umożliwia szybką i łatwą kalibrację systemu Sonic w celu szybkiego i dokładnego połączenia z obsługującym nośnikiem, dzięki czemu można uzyskać najwyższy poziom produktywności mulczera FAE. Nowy BL2/S/EX może być wyposażony w noże BL lub zęby C/3 i jest dostępny w szerokości roboczej 125.

Międzynarodowy zespół naukowców z zakresu ochrony środowiska, inżynierii i technologii, a nawet nauk społecznych pracuje nad ufundowanym przez Unię Europejską projektem SILVANUS. Celem grupy jest stworzenie innowacyjnej platformy technologicznej służącej do prewencji i eliminacji pożarów lasów. Środki finansowe pochodzą z funduszy Horizon Europe, przeznaczonych na rozwój nauki i technologii. Poza zespołem ekspertów w projekt angażowane są także organizacje i jednostki związane ze zwalczaniem ognia w praktyce, takie jak Służby Ogniowe i Ratownicze (HZS) z krainy morawsko-śląskiej.

– Kiedy mowa o największych wyzwaniach w walce z pożarami lasów, to jest to na pewno odległość jednostek od ognisk pożarów i zasobów wody. W obu przypadkach jest wiele do poprawy. Na pewno zyskamy na polepszeniu współpracy pomiędzy strażakami, właścicielami lasów, zarządcami zasobów wodnych czy nawet lokalnymi samorządami – zaznaczył Marko Gašparín, szef działu funduszy unijnych i współpracy międzynarodowej HZS. Obecnie SILVANUS ma 12 powierzchni pilotażowych zlokaliz owanych w 11 krajach. W ramach badań i testów sprawdza się na nich działanie nowoczesnych systemów cyfrowego przewidywania rozwoju pożaru, platform integracji danych, a także wykorzystania dronów czy robotów kroczących wyposażonych w urządzenia do mapowania czy wykrywania ognia.

– W zeszłym roku projekt był wciąż w pierwszej połowie implementacji, więc na razie nie ma co wyciągać wniosków. Jednakże, jako strażak, mogę powiedzieć, że nasze doświadczenia z programem są jak dotychczas pozytywne, a nowoczesne technologie z pewnością pomogą zwiększyć efektywność walki z pożarami lasów – komentował Gašparín, który uczestniczył w testach i pokazach zorganizowanych w Ostrawie, a następnie w górach Kiczorach (Beskidy).

Zgodnie z planem, projekt SILVANUS jest podzielony na trzy etapy. W Fazie A dotyczy prewencji i przygotowań, Faza B to wykrywanie i reagowanie, a Faza C skupia się na przywracaniu obszarów dotkniętych ogniem i adaptacji do zmieniających się warunków środowiska. Obecnie w konsorcjum pracującym nad projektem znajduje się 49 partnerskich organizacji z 18 krajów europejskich, ale również z Australii, Brazylii czy Indonezji. Projekt wystartował w październiku 2021 roku i ma się zakończyć w marcu 2025 roku. Budżet wynosi 24 miliony euro. Koordynatorem jest Uniwersytet Telematyczny Pegaso we Włoszech.

Źródło i fot.: silvanus-project.eu

Opracowanie: redakcja

Marka Stihl wprowadziła na rynek nowe przycinarki do gałęzi na wysięgnikach – HTA 150 i HTA 160. Oba modele są zasilane z akumulatorów i oferują moc 1,4 kW – czyli taką samą, jak w przypadku spalinowego modelu HT 135.

Model HTA 160 posiada teleskopowy wysięgnik o długości 405 cm, podczas gdy HTA 150 oferuje znacznie krótszy drążek sugerujący prowadzenie prac przy trzebieży. Jak przystało na modele elektryczne, przycinarki te są ciche, nie emitują spalin, są tanie w eksploatacji i łatwe w naprawie. Dzięki zastosowaniu lekkiej, magnezowej przekładni masa całkowita obu urządzeń jest stosunkowo niska, dzięki czemu łatwo nimi manewrować nawet w gęstym drzewostanie. Metalowy filtr siatkowy pomaga chłodzić baterię i silnik podczas pracy, przedłużając w ten sposób żywotność produktu. 

Przycinarki są kompatybilne z łączem Smart Connector 2 A.

Technologię stworzyła firma Drone Amplified, łącząc sprawdzone drony, specjalną wyrzutnię ładunków podpalających i wysokiej klasy oprogramowanie. Zadaniem bezzałogowego statku powietrznego jest kontrolowany zrzut podpalających kulek, które tworzą niewielkie pożary mające zatrzymywać rozprzestrzenianie się większego ognia.

Drony te nie mają w założeniach zastępować załogowych lotów przeciwpożarowych, a jedynie uzupełniać luki w pokryciu powierzchni chronionej przed ogniem. Dodatkowo, urządzenia te mogą bez trudu poruszać się w trudnodostępnych miejscach.

System IGNIS służy do uwalniania niewielkich plastikowych piłek w dokładnie określonych miejscach. Wewnątrz ładunków znajduje się proszek nadmanganianu potasu, który po upadku na ziemię zaczyna się palić, tworząc punkt zapalny o niewielkiej temperaturze. Dron zrzucający ładunki jest wyposażony w wirtualną barierę, która zapobiega zrzucaniu ładunków w neiwłaściwych miejscach.

Drony z systemem IGNIS mogą przenosić do 450 ładunków i zrzucać je w ciągu niecałych 4 minut. Możliwa jest praca za dnia i nocą.

Źródło: droneamplified.com

Opracowanie: redakcja

Dron rolniczy DJI AGRAS T40 wyposażono w wydajny układ nośny, pozwalający na transportowanie do 40 kilogramów ładunku płynnego i do 50 kilogramów czynnika dyspersyjnego. Pojazd posiada podwójny system opryskujący DJI Terra, radar i system wizji o dwóch obiektywach. 

Przy pomocy drona można prowadzić opryski herbicydami lub pestycydami, jak również wykonywać zdjęcia na potrzeby mapowania. Producent oferuje model z kamerą rejestrującą w jakości Ultra HD. 

Zgodnie z informacjami producenta, inteligentny system wspomagający mapowanie pozwala na swobodny lot po terenie o zróżnicowanym ukształtowaniu (w tym w górach), a w ciągu 10 minut możliwe jest zmapowanie aż 6,67 hektara lasu.

Dron posiada opcję superszybkiego ładowania przy pomocy 12 kW generatora inwerterowego. Stacja ładująca ma moc 1500 W, co wystarcza do zasilania sterownika, pompy, ładowarki, świateł i pozostałych komponentów. Sam dron posiada baterię o pojemności 30 000 mAh.

Niedawno zapowiadaliśmy premierę maszyn serii H John Deere. Teraz możemy je już opisać i pokazać, ponieważ odbyła się oficjalna premiera nowych modeli.

Do katalogu JD trafiły zarówno nowe harwestery jak forwardery. Wszystkie maszyny otrzymały szereg nowych możliwości, w tym fabrycznie montowane systemy inteligentnej kontroli żurawia Intelligent Boom Control, a także poprawiony komfort w kabinie i lepszą ekonomię paliwową.

W harwesterach znajdziemy też blokadę ramy zwiększającą stabilność przy żurawiu wysuniętym w bok oraz nowy układ hydrauliczny z trzema dedykowanymi pompami dającymi większą moc. Operatorzy będą też mieli do dyspozycji indywidualne klucze dostępu do maszyn, który automatycznie uruchomi spersonalizowane ustawienia komputera oraz systemu sterowania TimberMatic. Lifting przeszły również żurawie H7 i H9, które oferują większą siłę podnoszenia i obrotu.

Do katalogu weszły dwa modele harwesterów: 1270H i 1470H. Kabiny maszyn opracowano w studiu BMW Design Works. Dzięki zmianie ułożenia silnika, zbiorników paliwa i płynu hydraulicznego, poziom hałasu został znacznie zredukowany. Operator zauważy też inne zmiany: dodatkowy ekran wyświetlający między innymi obrazy z kamer, więcej przestrzeni ładunkowej, dodatkowe ładowarki czy zwiększony o 30 stopni kąt obrotu i poprawioną widoczność.

Wśród forwarderów już niebawem pojawią się modele 2010Hi 2510H - sprzedaż zaplanowano na rok 2025. Tutaj znajdziemy układ jezdny z dwoma silnikami, który poprawia prędkość jazdy o około 50%. Oczywiście w forwarderach również instalowany będzie system IBC, a żurawie są wzmocnione w stosunku do poprzednich modeli.

Żuraw F10 o zasiegu 10,2 metra ma moment podnoszenia zwiększony o 40% i moment obrotu większy o 22%. Tymczasem model F9 o zasięgu 10,7 metra zyskał o 13% większy moment podnoszenia i 10% większy moment obrotu. Oba modele mają też poprawiony układ przewodów hydraulicznych.

Zwiększona nośność i przestrzeń ładunkowa w obu modelach jest najważniejszą zmianą. Standardowo w forwarderach znajdziemy powierzchnię na drewno 7,5 metra kwadratowego, co jest wartością idealną do przewozu każdego, w tym ciężkiego drewna. Opcje konfiguracji obejmują zwiększenie tej powierzchni do 8,5 metra kwadratowego oraz dodanie wysuwanych bloków.

Po raz pierwszy maszyny zobaczą dealerzy i dziennikarze, następnie odbędą się szkolenia dla dystrybutorów, a ostatecznie, podczas konferencji KWF w Schwarzenborn, nowe modele zostaną zaprezentowane szerokiej publice. 

Na razie marka nie zdradza zbyt wiele. Na materiałach promocyjnych widać zarys kabiny, oświetlenia, czy fragmentu żurawia. Parę ciekawych ujęć można już zobaczyć na stronie producenta i na facebooku. Z wypowiedzi przedstawicieli John Deere wiadomo, że wizualnie nowa seria będzie bardzo różnić się od poprzednich. Co jednak najważniejsze, wydajność nowych modeli ma się znacząco poprawić. 

Plotki mówią, że podczas konferencji KWF zaprezentowane będą odświeżone wersje znanych modeli harwesterów: będzie 1270H i 1470H, a także forwarder 2010H i całkowicie nowy model 2510H. 

2510H ma mieć ładowność 25 ton i jest z pewnością przeznaczony na rynki amerykańskie, gdzie będzie konkurował z takimi gigantami jak Tigercat. Nowe maszyny będą prezentowane na rozmaitych pokazach w Europie i na świecie latem tego roku.

Źródło: forstpraxis.de, deere.co.uk

Fot.: zrzut ekranu materiałów promocyjnych

Opracowanie: redakcja

Waryński Origin powstała z połączenia zakładów Waryński Hydraulika oraz Waryński Żelechów, które wywodzą się z Warszawskich Zakładów Maszyn Budowlanych Waryński.

Firma ma zatem doświadczenie w produkcji hydrauliki siłowej oraz w przemyśle, a od 2012 roku wchodzi w skład Markowski Group. Znajdujące się w jej ofercie przyczepy cieszą się zainteresowaniem Dodatek specjalny Przyczepy leśne klientów, którzy doceniają ich wytrzymałość i solidną konstrukcję. Producent nieustannie pracuje nad poprawą właściwości oraz niezawodności pracy swoich przyczep, prowadząc rozmowy z ich użytkownikami, a także operatorami z innych firm.

Wysoka jakość produktów jest zagwarantowana przez wykwalifikowany zespół ponad sześciuset specjalistów, którzy nie tylko projektują i montują te maszyny, ale także serwisują nawet na podwórku u klienta.

Dostosowane do potrzeb

Waryński Origin wyróżnia indywidualne podejście do klienta, który sam decyduje o jej wyposażeniu. W ofercie producenta są trzy modele o ładowności 10, 12 i 14 ton. Opcjonalnie mogą być wyposażone w osiem rzędów kłonic, które zapewniają ekonomiczne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej. Dostępne żurawie mają maksymalny wysięg 6,7 m, 7,2 m albo 7,5 metra. Pojemność przestrzeni ładunkowej z wysuniętą przedłużką, to kolejno: 10,25 m3, 12,25 m3 i 14,48 m3.

Układ hydrauliczny przyczep i żurawia opiera się na sprawdzonych rozwiązaniach producenta. Przyczepy można na wiele sposobów konfigurować (pompy zębate, tłoczkowe, LS, różnego typu rozdzielacze), a także rozbudować o chłodnicę oleju hydraulicznego. Na życzenie klienta wybrany model może zostać wyposażony w jeden z dwóch rodzajów hamulców – pneumatycznych albo hydraulicznych lub też bez nich. Rozkładane podpory o szerokim rozstawie zapewniają większą stabilność przyczepy.

Chwytak jest bardziej stabilny dzięki hamulcowi zawiesia. W standardzie wyposażenia znajdziemy skrętny dyszel, a także odblaskowe elementy na końcach kłonic, ukryte w konstrukcji przewody hydrauliczne, czy reflektor LED na żurawiu. Jest to niewątpliwy atut, który doceniają zainteresowani zakupem klienci.

Istnieje możliwość rozbudowy przyczepy w każdym momencie. Firma pomaga w jej konfiguracji tak, by wykorzystać maksymalnie możliwości jej i żurawia.

Przyczepy udoskonalone

W ostatnim czasie przyczepy, dzięki sugestiom użytkowników, zostały ulepszone. Zwiększono siłę hamowania, dzięki zmianie hamulca z tylnej osi na przednią. Modyfikacja wygięcia kłonic obniżyła środek ciężkości przyczepy o około 25 cm, co przyczyniło się do zwiększenia jej stabilności. W siłownikach zastosowano uszczelnienie o wysokiej wytrzymałości, wzmocniono także kratę.

Zamontowanie tulei ślizgowych z brązu przedłużyło żywotność połączeń na żurawiu i elementach przyczepy, ulepszenie sworzni wzmocniło trwałość i wydłużyło czas eksploatacji. Z kolei opcja regulowania rozstawu kłonic umożliwiła załadunek różnego asortymentu – drewna, jak i biomasy.

Producent deklaruje, że zależy mu na wieloletniej współpracy z zakładami usług leśnych, stąd prócz dostarczania maszyn firma dba również o sprawną wymianę części, kiedy ulegną zużyciu. Szybką naprawę ewentualnych usterek gwarantuje mobilny samochód serwisowy i bezpośredni dostęp do części. Dla swoich klientów Waryński Origin zawsze przygotowuje indywidualną wycenę, a obecnie ma o 20 proc. niższe ceny.

Klienci mają też do wyboru różny osprzęt: chwytaki do drewna z różnym rodzajem montażu, chwytaki do biomasy, a także pompy hydrauliczne, multiplikatory, rozdzielacze oraz inne elementy układu hydraulicznego stosowane w przyczepach.

Wkrótce firma Waryński zaprezentuje najnowsze rozwiązania jakie planuje zastosować w swoich przyczepach, które zarówno ułatwią pracę, jak i zwiększą bezpieczeństwo operatorów.

Materiał promocyjny

Firma Farmi Forest powstała w 1962 roku. Z początku produkowała ciągniki rolnicze, które szybko zaczęto również przystosowywać do pracy w lesie. Firma tworzyła też własne projekty, które stopniowo zyskiwały popularność nie tylko w Finlandii, ale i na całym świecie.

Udany debiut

W Polsce dotychczas markę Farmi Forest kojarzono głównie z rębakami, które były w ofercie Kompanii Leśnej. Podczas zeszłorocznych targów Eko-Las w Świebodzinie polski dystrybutor zaprezentował po raz pierwszy ofertę przyczep zrywkowych fińskiej firmy. Pierwsze dwa egzemplarze – 7 i 9-tonowe – trafiły już do polskich odbiorców.

Obecnie na terenie Polski pracuje parę zestawów ciągnik-przyczepa Farmi Forest i Kompania Leśna otrzymuje na ich temat pozytywne oceny. Użytkownicy zwracają uwagę na prostą, nieskomplikowaną konstrukcję, która zaskakuje trwałością. Klienci chwalą odlewaną kolumnę obrotu, będącą przecież głównym elementem pracującym, który dzięki takiemu wykonaniu jest masywniejszy i bardzo wytrzymały.

Konstrukcję zaprojektowano w taki sposób, by kolumna była osadzona nisko, dzięki czemu obniża się też wysokość żurawia, a to z kolei FT12 pozytywnie wpływa na stabilność całego zestawu.

– Marka Farmi Forest jest jedną z nielicznych, które oferują zestaw combo, czyli wraz z rębakiem zamontowanym na podwoziu przyczepy, z kontenerem na zrębkę i żurawiem do załadunku materiału do rębaka. Łączy to wydajność rębaka montowanego na ciężarówce z właściwościami rębaka na forwarderze – tłumaczy Janusz Suchodolski, przedstawiciel firmy Kompania Leśna, dystrybutora marki Farmi Forest w Polsce. Nie bez znaczenia jest też fakt, że przyczepy Farmi Forest można zarejestrować.

Przemyślana konstrukcja

W ofercie Farmi Forest znajdziemy pięć modeli przyczep zrywkowych: FT7, FT9, FT11, FT12 i FT13, gdzie liczba podana w nazwie modelu oznacza jednocześnie ładowność w tonach. Najmniejsza FT7 posiada przestrzeń ładunkową 1,5 metra kwadratowego i waży zaledwie 710 kilogramów bez ładunku. Już w tym modelu znajdziemy hydrauliczny skręt dyszla na wyposażeniu standardowym, z możliwością dobrania hamulców oraz zestawu przystosowującego do ruchu drogowego. Producent podaje też zalecane modele żurawi, które najlepiej sprawdzą się z tym modelem przyczepy – w tym Dodatek specjalny Przyczepy leśne wypadku są to CR24 lub CR36. FT7 jest też najnowszym dodatkiem do katalogu przyczep Farmi Forest.

Podczas gdy FT7 nie posiada opcji montażu skrzyni na biomasę, FT9 można już w ten sposób wyposażyć. Przyczepa ta jest znacznie masywniejsza od FT7, waży bowiem 1300 kilogramów. Jeśli nie używamy akurat skrzyni na biomasę, standardowo wyposażona jest w cztery pary kłonic z ruchomymi podkłonicówkami.

Kształtowniki wyposażono w ząbki uniemożliwiające ślizganie się drewna i zaczepy ułatwiające mocowanie ładunku. 

Z kolei FT11, jak informuje producent, sprawdzi się w przedsiębiorstwach zrywających ponad tysiąc metrów sześciennych drewna rocznie. Tu również znajdziemy cztery pary kłonic, ale przestrzeń ładunkowa ma już powierzchnię 2,4 metra sześciennego przy długości 4 metrów. Co istotne, ten model może mieć napęd 4WD. W FT11 jest możliwość zamontowania również skrzyni na biomasę.

Największa, a jednocześnie posiadająca najwięcej opcji wyposażenia, jest przyczepa FT13. Tu można zamontować napęd 4WD lub 2WD, producent zaleca aż cztery różne modele żurawi, jest też opcja montażu dodatkowego agregatu hydraulicznego lub skorzystania z hydrauliki ciągnika. Model ten ma przestrzeń ładunkową o powierzchni 2,9 metra sześciennego z czterema parami kłonic.

W pracy z żurawiem 

Załadunek drewna z Farmi Forest może się odbywać przy pomocy jednego z ośmiu modeli żurawi. Wszystkie posiadają identyczny rozstaw śrub 175 x 175 mm w podporach oraz w podstawie, co umożliwia ich łączenie z dowolnymi przyczepami.  Ich zasięg w katalogu waha się od 4,2 do 9 m. Najmniejszy z modeli – CR24 o zasięgu 4,2 metra – nie posiada teleskopowego wysięgnika, ale pozostałe modele już owszem. W przypadku żurawi CR59 o zasięgu 8,5 metra, CR69 plus o zasięgu 8,5 metra czy CR89 sięgającego 9 metrów, teleskop jest podwójny. 

Największy udźwig na wysięgu 4 metrów ma model CR89: 1180 kilogramów, najmniej w tej konkurencji unosi model CR25: 530 kilogramów. Poczynając od modelu CR47, aż po CR89, sterowanie może być zdalne. 

Żuraw CR47, zalecany do przyczepy zrywkowej FT9, posiada odlewaną ciśnieniowo obudowę kolumny obrotu. Optymalnie położony korek spustowy ułatwia konserwację. Na wyposażeniu standardowym znajdziemy osłonę siłownika podnoszenia. 

Konstrukcja tego żurawia jest niska i stabilna, odległość od kołnierza kolumny obrotu do sworznia ramienia głównego to tylko 1,3 metra. Wysokość zestawu przyczepy FT9 z żurawiem CR47 to jedynie 2,62 metra. Żuraw wyposażono w chwytak, z którego rotator i przewody są chronione kołnierzem. Dla utrzymania jeszcze większej stabilności żuraw CR47 wyposażono w podpory z trzypunktowym zaczepem. Szerokie podstawy podpór zapewniają pewne oparcie, a po obu stronach montowane są osłony siłowników, które zabezpieczają przed uszkodzeniami.

Produkty Farmi Forest trafiają do ponad 30 krajów, a sieć dystrybutorów obejmuje ponad 20 dealerów – w tym Kompanię Leśną.

System stworzony przez firmę OroraTech potrafi przewidywać rozwój pożaru na podstawie najświeższych prognoz poogdy, na kolejne parę godzin. Pod uwagę brane są: kierunek i prędkość wiatru, ukształtowanie terenu, wysokość nad poziomem morza i dostępność paliwa. 

Dzięki tej technologii można bezproblemowo szacować co wydarzy się podczas pożaru w ciągu kolejnych paru godzin, za pośrednictwem przyjaznego dla użytkownika interfejsu. Służby przeciwpożarowe mogą dzięki temu reagować prewencyjnie, kierowane wskazówkami z centrali. 

System oparto na sprawdzonym amerykańskim modelu Rothermel, który gwarantuje dużą dokładność prgonoz. 

Źródło: ororatech.com

Fot.: ororatech.com

Opracowanie: redakcja

W użytkowaniu Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni znajduje się nieco ponad 1,2 tys. ha lasów Skarbu Państwa, wyłączonych z zarządu PGL Lasy Państwowe, które porastają niegdysiejsze wydmy. Dlatego UM w Gdyni zatrudnia leśników, którzy prowadzą gospodarkę leśną na podstawie Planu Urządzenia Lasu dla Urzędu Morskiego w Gdyni na lata 2017-2026.

W samym tylko Obwodzie Ochrony Wybrzeża w Rozewiu pracuje ich 3, a także 16 pracowników fizycznych. Gospodarką leśną zajmują się własnymi siłami. Zlecanie prac leśnych zewnętrznym podmiotom jest sporadyczne.

W dyspozycji Inspektoratu Ochrony Wybrzeża (IOW) jest 30 pilarek, 6 ciągników, a półtora roku temu do floty dołączył miniforwarder Vimek 610.4.

– Maszynowego pozyskania oczywiście nie mamy. Drewno pozyskujemy wyłącznie ręcznie, ponieważ są to lasy głównie glebochronne o delikatnej warstwie runa. W Obwodzie Lubiatowskim pracują nawet trzy konie, które sprawdzają się na tym trudnym terenie – mówi kierownik Obwodu Rozewie.

Obchodami zarządzają nadzorcy, do tego jest 2 leśników w inspektoracie ochrony wybrzeża, czyli w sumie w UM w Gdyni pracuje 25 osób zajmujących się lasem. Jak mówi Jarosław Turski, inspektor realizujący funkcje publiczno-prawne w Inspektoracie Ochrony Wybrzeża, przyuczenie nadzorcy obwodu to minimum roczny cykl pracy, żeby mógł samodzielnie organizować i nadzorować funkcjonowanie obchodu.

– To taki niszowy zawód. Wszystkich nas w Polsce jest około 50. Robimy różne rzeczy, nie tylko walczymy z żywiołem. Niektórzy mają uprawnienia brakarskie, bo czasem trafi się jakieś cenne drewno. Wydajemy zgody, nakładamy kary, nawet mandaty. Mamy wiele funkcji – wylicza Turski, który również jest z zawodu leśnikiem.

Drzewostan nadmorski stanowi głównie sosna, ale na klifach rosną jeszcze dęby i buki. Mają średnio 35 cm pierśnicy i 140 lat. Wiatr i słabe gleby powodują, że surowiec z lasów porastających pas techniczny, jest bardzo słabej jakości. 90 proc. z tego to drewno opałowe. Ma dużo żywicy i jest kruche.

– To drewno z wieloma wadami. Posiada sporo sęków, krzywizn, a nawet odłamków z czasów II wojny światowej. Piły są droższe od tego drewna. Co nie oznacza, że nie warto go pozyskiwać. Niewielka jego ilość zostaje na nasze potrzeby. Wykonujemy z niego umocnienia wydm, ogrodzenia – wyjaśnia Mariusz Kopiński.

Rocznie w skali całego Urzędu pozyskuje się ok. 2,5 tys. m³ drewna. Leśnicy z Rozewia oraz pozostałych obwodów pracują na podstawie 10-letniego PUL. Cały dochód z pozyskanego w ramach planowych zabiegów surowca przekazywany jest do budżetu państwa. Urząd Morski nie korzysta z pieniędzy ze sprzedaży drewna. Wykorzystany na własny użytek surowiec to nie więcej niż 10 proc. pozyskanej masy.

[...]

– Lasy nadmorskie to naturalny falochron, taka stabilizacja dla brzegu. Dla nas niezwykle cenną rzeczą jest też chrust, który jest niejako efektem ubocznym pozyskania grubizny, a który stanowi nieoceniony materiał do budowy wydm – tłumaczy Jarosław Turski.

Jak mówi leśnicy nadmorscy wykonują taką syzyfową pracę. Rocznie stawiają 60–70 km płotków faszynowych. Jednak morze wciąż stopniowo wdziera się w głąb lądu, niszcząc zbudowane wydmy i całą pracę trzeba zaczynać od początku.

– Ale gdybyśmy nic nie robili to morze sukcesywnie wdzierałoby się w głąb lądu. My cały czas stawiamy ten bufor, dbamy o to, by morze w swym niezmierzonym apetycie miało co zabierać – dodaje. Najgroźniejsze dla drzew są wiatry południowe i częściowo wschodnie. A to dlatego, że wieje zazwyczaj z przeciwnego kierunku i drzewa są ukorzenione od strony północno-zachodniej.

To jedynie fragment reportażu, który ukazał się w najnowszym numerze GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w kraju!

Na łamach GAZETY LEŚNEJ numer 2/2024 ukazał się dodatek specjalny poświęcony sadzarkom. Jednym z zaprezentowanych producentów jest OTL Jarocin.

Sadzarka SZ z „chwytakowym” systemem podawania jest skuteczna szczególnie przy sadzeniu małych sadzonek (w tym również z zakrytym systemem korzeniowym).

Wyposażenie w krój przedni ma na celu zabezpieczenie konstrukcji (głównie płużka) przed nadmiernymi przeciążeniami. Płużek wykonuje bruzdę, w którą sadzonki podawane są mechanicznie przy pomocy zespołu złożonego z tarczy i uchwytów zaciskanych sprężynowo. Konstrukcja maszyny sprawia, że może być ona wykorzystywana do sadzenia sadzonek drzew iglastych (jednolatek) oraz
drzew liściastych (o ograniczonej wysokości).

Zespół podający sadzonki ma możliwość montowania (lub wykorzystywania) od 1 do 6 uchwytów, co przekłada się na odstęp między sadzonkami w rzędzie (od ok. 0,45 do 2,7 m) niezależnie od prędkości przejazdu. Regulacja odstępu nie wymaga uciążliwej wymiany przekładni ani zębatek. Zamontowane zadaszenie osłania obsługę sadzarki przed wpływem warunków atmosferycznych, a przygotowane sadzonki przed nadmiernym przesychaniem.

W 2021 roku zwiększono możliwości w zakresie większych sadzonek. Obecnie sadzarką SZ można sadzić sadzonki o systemie korzeniowym do 25 cm i wysokości do 60 cm. Ulepszono różne elementy wpływające na wydajność sadzenia sadzonek z bryłką.

Do większych sadzonek

W nowych sadzarkach GNKp wprowadzono elementy poprawiające ergonomię pracy oraz ułatwiono bieżącą konserwację urządzenia, zmieniając położenie punktów smarowania. Zwiększono prześwit w ramionach zespołu sadzącego dla umożliwienia sadzenia sadzonek z dużym systemem korzeniowym. Wzmocniono również osłony zespołu napędowego i skorygowano elementy prowadzące dla tarczy gumowej, poprawiając skuteczność pracy.

Podstawowe zespoły maszyny to: krój tarczowy oraz płużek. Krój jest jednocześnie elementem napędowym tarcz podających sadzonki. Ukształtowanie płużka gwarantuje wykonanie poprawnej bruzdy, którą sadzonki podawane są przy pomocy gumowych tarcz. Na korpusie GNKp umocowane są siedziska obsługi sadzarki – wyposażone w biodrowe pasy bezpieczeństwa oraz regulowane podnóżki. Ponadto sadzarka wyposażona jest we wsporniki do ułożenia skrzynek z sadzonkami oraz daszek ochraniający obsługę przed wpływem złych warunków atmosferycznych. Zainstalowany sygnał dźwiękowy umożliwia kontakt obsługi z operatorem ciągnika. Zaletą sadzarki GNKp jest to, że w sprzyjających warunkach, na powierzchniach słabo zachwaszczonych jest możliwość sadzenia bezpośrednio bez przygotowania gleby.

W wyniku optymalizacji procesów produkcyjnych i łańcuchów dostaw, przy ogólnoświatowych wzrostach cen, OTL Jarocin stara się utrzymać wzrost cen na minimalnym poziomie.

Robot do sadzenia RoboFor

We wrześniu 2022 przeprowadzono cykl testów terenowych i zakończono realizację prac badawczo-rozwojowych projektu „Mobilny automat do leśnych prac odnowieniowych oraz zalesiania terenów porolnych i rekultywowanych (RoboFoR)” zleconych przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych w Warszawie. Projektowi przewodził UR im. H. Kołłątaja w Krakowie przy współpracy z AGH w Krakowie, Siecią Badawczą Łukasiewicz – Poznański Instytut Technologiczny oraz OTL Jarocin.

Praca ma polegać na automatycznym przygotowaniu placówki, pobraniu z kasety i posadzeniu sadzonki zgodnie z wybraną więźbą. Robot posiada samopoziomujący układ trakcyjny, system kierowania modułem nawigacji satelitarnej, wspomagający autonomiczne nawigowanie i wybór miejsca sadzenia, magazyn kaset wraz z zautomatyzowanym podajnikiem, zespół sadzący składający się z wału przygotowującego placówkę, rozchylanego kostura oraz zespołu kół dogniatających. W maszynie zastosowano wiele innowacyjnych rozwiązań technicznych.

W Urzędzie Patentowym RP złożono 8 wniosków o przyznanie patentów na wynalazki. Obecnie OTL prowadzi prace nad wykorzystaniem jednostki jako nośnika także innych narzędzi.

Ten i wiele więcej artykułów na temat techniki, a także całej branży leśnej znajdziecie na łamach GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w kraju!

Włoska firma FAE Group specjalizuje się w produkcji maszyn do rozdrabniania, w jej ofercie są m.in. mulczery leśne do traktorów z narzędziami sztywnymi i bijakowymi.

Rozdrabniacze FAE znajdują zastosowanie przy rozdrabnianiu pozostałości pozrębowych, oczyszczaniu terenu z zarośli, pielęgnacji obszarów pod liniami przesyłowymi prądu, a także frezowaniu pni i karpin oraz przy wgłębnej rekultywacji terenów leśnych i rolnych.

Mulczer leśny z rotorem z narzędziami sztywnymi FAE UML/DT wyróżnia się kompaktowymi rozmiarami i wytrzymałą konstrukcją. Maszyna współpracuje z ciągnikami o mocy od 80 – 130 KM i pozwala na mulczowanie materiału o maksymalnej średnicy do 25 cm. Dwustronna przekładnia gwarantuje lepszą dystrybucję mocy, co umożliwia tym mulczerom pracę w bardziej wymagającym terenie.

Z kolei mulczer leśny z narzędziami sztywnymi FAE UML/S/DT współpracuje z ciągnikami o mocy od 130 do 190 KM. Rozdrabnia również materiał drzewny o średnicy maksymalnej do 25 cm. Korpus maszyny zaprojektowano tak, aby mulczer był bardziej zwrotny podczas pracy na stromych zboczach i w trudnych warunkach terenowych. Model ten posiada w standardowym wyposażeniu agresywne, wymienne przeciwnoże Spike, regulowane płozy ślizgowe i płyty trudnościeralne w komorze mieszania.

Z ciągnikami o mocy od 160 do 240 KM pracuje natomiast mulczer z narzędziami sztywnymi FAE UMM/DT. Rozdrabnia on materiał o średnicy do 30 cm. Urządzenie to jest idealne do ciężkich zastosowań związanych z oczyszczaniem terenu. W standardzie model posiada nowe, agresywne przeciwnoże Spike PRO, które pozwalają na rozdrabnianie na mniejsze zrębki. Jako opcja dostępne jest sprzęgło hydrokinetyczne zapewniające płynny rozruch. Gwarantuje ono znacznie większą wydajność maszyny.

Wyposażony w rotor z narzędziami sztywnymi mulczer FAE UMM/S/HP jest bardzo wszechstronnym mulczerem przeznaczonym do montażu na ciągnikach o mocy od 180 do 350 KM. Rozdrabnia materiał o średnicy do 35 cm, na zrębki o różnej frakcji. Zastosowana w maszynie ulepszona kinematyka prowadzenia WOM typu W, połączona z ruchomą przekładnią główną, pozwala na uzyskanie szerszego kąta pracy wałka WOM w każdych warunkach. Najnowsze modele maszyn tej serii posiadają również w wyposażeniu standardowym przeciwnoże Spike PRO.

W Polsce generalnym dystrybutorem FAE jest firma UTECH Maszyny i Urządzenia Techniczne z Opola.

Prezentacja

Problem pracy "na zimno" dotyczy szerokiego grona fachowców,  nie tylko tych pracujących w lesie. Nie oszukujmy się jednak - to właśnie w naszej branży długie zimowe dni na powierzchni są czymś zupełnie normalnym. Na szczęście dziś można korzystać z licznych zalet bielizny termicznej! 

Oczywiście warto ubierać się warstwowo, z zewnętrznymi warstwami chroniącymi przed wodą czy wiatrem, podczas gdy wewnętrzne - czyli bielizna termiczna i odzież funkcyjna - zapewnią komfort termiczny.

Głównym zadaniem tych wewnętrznych elementów garderoby jest jak najszybsze wchłanianie wilgoci z powierzchni skóry i odprowadzanie jej na zewnątrz. Bielizna termiczna powinna być więc możliwie obcisła, aby jak największą powierzchnią przylegała do ciała. Może być wykonana ze sztucznych lub naturalnych włókien. Najczęściej jest to wełna Merino.

– W okresie zimy, bielizna termiczna i odzież funkcyjną stają się kluczowym elementem ubioru, zwłaszcza dla osób, które pracują w niskich temperaturach na otwartej przestrzeni. Oferowane przez Würth Polska produkty zapewniają doskonałe dopasowanie, wentylację i odprowadzanie wilgoci, dzięki czemu utrzymują optymalną temperaturę ciała podczas intensywnego wysiłku. Dodatkowo elastyczne materiały i technologie antybakteryjne sprawiają, że odzież funkcyjna gwarantuje swobodę ruchu i utrzymanie świeżości. Na bieliznę termiczną warto nałożyć standardową odzież roboczą, jednak zaleca się dodanie warstwy izolującej, takiej jak bluza polarowa lub kamizelka, które pomogą zatrzymać ciepło. Następnie wystarczy dodać zewnętrzną warstwę w postaci kurtki wodoodpornej, która skutecznie chroni przed wiatrem, deszczem i śniegiem – tłumaczyła Ewa Paprocka, Product Manager Würth Polska 

Pracując w niskich temperaturach warto też zwrócić uwagę również na skarpety i rękawice. Przy zakupie skarpet, warto wybrać te wykonane z materiału antybakteryjnego z dodatkiem wełny np. skarpety robocze zimowe z 22 proc. zawartością wełny owczej. 

Profesjonalistom dedykowane są m.in. rękawice Tigerflex ® Thermo i Tigerflex ® Thermodry, które zapewniają ciepło i chronią przed przemakaniem, nie ograniczając jednocześnie ruchów dłoni.

– Praca w niskich temperaturach jest wymagająca, ale z odpowiednią odzieżą roboczą można uczynić ją znacznie bardziej komfortową i bezpieczną. Wybór bielizny termicznej, ciepłego obuwia, rękawic i skarpet odgrywa ważną rolę w utrzymaniu ciepła i ochronie przed zimnem. Niezależnie od tego, czy swoją pracę wykonujemy na zewnątrz, czy w chłodnych wnętrzach, odpowiednie elementy odzieży i dodatków są niezbędne. Nie zapominajmy też, że zgodnie z obowiązującymi przepisami BHP pracodawca powinien zapewnić pracownikom odzież roboczą, która chroni przed niskimi temperaturami – podsumowuje Ewa Paprocka, Product Manager Würth Polska.

Odzież termiczna i akcesoria są dostępne w e-sklepie: www.wurth.pl, sklepach stacjonarnych oraz u przedstawicieli handlowych Würth Polska.

BL0/EX to nowy, niewielki model mulczera FAE, przeznaczony do pracy z nośnikami o masie od 2 do 4 ton. Można nim rozdrabniać krzewy i drzewa o średnicy do 8 centymetrów.

Rotor z technologią Bite Limiter wyposażono w specjalne profile stalowe odporne na zużycie, które ograniczają zasięg zębów. Zmniejsza to zapotrzebowanie mocy i zapewnia stałą prędkość roboczą, zapewniając doskonałą wydajność podczas mulczowania.

Technologia Bite Limiter minimalizuje również szansę na zatrzymanie rotora i optymalizuje zużycie paliwa. Dzięki zastosowaniu niewielkiego silnika Direct Drive, mulczer ma kompaktowe wymiary. BL0/EX może być wyposażony w noże BL/MINI lub zęby C/3/MINI i jest dostępny w dwóch szerokościach roboczych: 56 i 80 centymetrów.

Aplikacja opracowana przez Metsa Group i firmę CollectiveCrunch służy do wykrywania szkód powodowanych przez szkodniki w lasach. Rozwiązanie zdobyło nagrodę Quality Innovation Award organizowaną przez Finnish Quality Association (Fińskie Stowarzyszenie Jakości), wręczoną 15 listopada 2023 roku.

Aplikacja wykrywa szkody od owadów takich jak korniki zanim jeszcze staną się widoczne gołym okiem dzięki sztucznej inteligencji, samouczących się algorytmom i open data.

– Globalne ocieplenie zwiększyło ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych w fińskich drzewostanach. W 2022 roku mieliśmy kolejne szkody od korników, a zasięg występowania owadów wysunął się rekordowo na północ. Wtedy zdecydowaliśmy, że potrzebujemy metody wykrywania szkód w czasie rzeczywistym, by utrzymać drzewa w dobrym zdrowiu i podtrzymać magazynowanie węgla w zmieniającym się klimacie. Aplikacja wykorzystująca sztuczną inteligencję, którą opracowaliśmy razem z CollectiveCrunch pomoże nam i właścicielom lasów pracować wspólnie by zadbać o zdrowie i absorbcję węgla w drzewostanach – mówił Olli Leino, dyrektor digitalizacji w Metsa Group.

Aplikacja wykorzystuje różnorodne dane zebrane na przykład z orbity, takie jak porównanie obrazów drzew widocznych w podczerwieni z tymi widzianymi w świetle widzialnym (jak na zdjęciu, martwe drzewa są "widoczne" w podczerwieni").

Źródło: collctivecrunch.com
Fot.: collectivecrunch.com

Pod koniec listopada 2023 roku Katedra Technologii Leśnej Uniwersytetu Technicznego w Dreznie zaprezentowała w lesie Spreewald nową wersję kolejki linowej do zrywki drewna. Prezentacja pierwszej wersji koncepcji odbyła się podczas Dni Tematycznych KWF w Schuenhagen, jeszcze w 2013 roku. Później, na długi czas, słuch o projekcie zaginął. Teraz kierownik katedry, prof. dr hab. Jörn Erler i jego asystent badawczy dr inż. Christian Knobloch uznali technologię za na tyle obiecującą, że wznowili badania w ramach nowego projektu.

Zasada działania dźwigu linowego przeznaczonego do zrywki drewna na równiach nie uległa zmianie. Rozwiązanie ma w założeniach przede wszystkim chronić glebę. Projekt ma też umożliwić prowadzenie prac w miejscach, w których brakuje drzew mogących służyć jako maszty do napinania liny nośnej.

Podstawowym elementem systemu jest maszt końcowy o wysokości 16 metrów. Gdy ekipa skręci go na miejscu, operator maszyny za pomocą liny wciąga go do końca toru bocznego przy pomocy liny. Najpierw ustawia się tam dolną jedną trzecią, a następnie montuje się dwie górne części na zawiasach. Następnie należy zabezpieczyć konstrukcję i dźwig linowy, a potem napiąć linę nośną. Na długości kabla nośnego wynoszącej około 350 metrów system działa bez podpór pośrednich i siodeł.

Drugą innowacją jest nowo opracowany wózek, który wykorzystuje dwie plastikowe liny podnoszące do transportu zwiniętych w wiązkę krótkich kawałków drewna. Może przenosić ładunki o masie do 3 ton, na kablu nośnym, za pomocą połączonej liny ciągnącej i zwrotnej. Tak zwana lina robocza jest jednocześnie źródłem energii dla wózka. Porusza się po centralnie zamontowanym bębnie linowym, na którego konstrukcję Uniwersytet Techniczny w Dreznie posiada patent.

Katedra Techniki Leśnej testuje obecnie system w drzewostanach olchowych wspólnie z Nadleśnictwem Państwowym Lübben.

Źródło: forstpraxis.de

Fot.: TU Dresden

Opracowanie: redakcja

Maszyna jest przeznaczona do prac leśnych oraz przy kształtowaniu krajobrazu. Nowa generacja 38 o mocy 300 koni mechanicznych odnajdzie się w wielu rozmaitych pracach.

Podczas targów ZLF w Monachium w 2023 roku firma Pfanzelt zaprezentowała nowy model ciągnika. Najważniejszym elementem projektu zdaje się centralnie położona kabina, która pozwala na umieszczenie żurawia, mulczera, a nawet tarczy z wciągarką na tylnej osi. 

Co bardzo istotne, wymiana osprzętu (nawet zamiana żurawia na coś innego) zajmuje tu około 20 minut! Nawet z zainstalowanym żurawiem i wciągarką, tylny WOM pozostaje dostępny,.

Kabina jest przestronna i zapewnia dobrą widoczność. Fotel jest obrotowy, dzięki czemu można bez przeszkód ustawiać się w dogodnej pozycji do wykonywanych prac.

Seria 38 posiada też autorski napęd variaDRIVE, pozwalający na jazdę z prędkością do 50 kilometrów na godzinę po drogach, a także swobodne pokonywanie nierówności terenu. Sprzęgło nie musi działać przy prędkości do 7 kilometrów na godzinę, a zmiana kierunku zachodzi bardzo płynnie, więc manewry podczas zrywki czy mulczowania są wyjątkowo komfortowe.

Pm Trac można zamawiać w konfiguracjach z mocą 205, 253 oraz 292 koni mechanicznych.

Źródło: pfanzelt.com

Fot.: pfanzelt.com

Opracowanie: redakcja

Niemiecki Instytut Badawczy Sztucznej Inteligencji otrzymał środki od federalnych ministerstw Żywności i Rolnictwa oraz Środowiska, Ochrony Przyrody, Bezpieczeństwa Nuklearnego i Ochrony Konsumentów, na badania nad półautonomicznym robotem leśnym do pozyskiwania drewna. W założeniach ma to być urządzenie wykorzystujące osiągnięcia techniki leśnej, sterowane zdalnie przy pomocy sztucznej inteligencji, wywierające znikomy wpływ na podłoże i zachowujące się w lesie kulturalnie - czyli z niskim poziomem hałasu i emisji.

Maszyna, którą chcą stworzyć naukowcy pracujący nad projektem CALAHARI (CALamity Adapted HARvesting Innovation - czyli z angielskiego innowacja zaadaptowana do pozyskania po klęskach) ma pomagać w usuwaniu skutków coraz częstszych huraganowych wiatrów, susz czy gradacji szkodników. Jednocześnie, dzięki bezzałogowej pracy, mógłby chronić życie osób pracujących w jednym z najbardziej niebezpiecznych zawodów na świecie.

Oczywiście harwestery i forwardery mają stosunkowo wysoki poziom bezpieczeństwa. Ale robot pracujący w lesie autonomicznie lub półautonomicznie wyklucza potrzebę spędzania dniówki w kabinie, w stałej pozycji obciążającej kręgosłup, z dużym obciążeniem bodźcami i stresem.

Pierwszym etapem pracy będzie stworzenie i ocena koncepcji automatycznych systemów służących do wycinki. 

Źródło: robotik.dfki-bremen.de

Opracowanie: redakcja

Dzięki szlifowi Hexa i wąskiemu rzazowi przewyższa ona wydajność cięcia piły łańcuchowej Rapid Super 3/8” nawet o dziesięć procent. Łańcuch pokazuje swoje zalety głównie podczas cięcia skośnie 
względem przebiegu włókien drzewa.

Zestawy tnące Hexa są przewidziane głównie do profesjonalnych modeli pilarek Stihl z prowadnicą o podziałce 3/8”, z szerokością rowka 1,6 mm: MS 362 C-M, MS 400 C-M, MS 462 C-M, MS 500i oraz MS 661 C-M.

System tnący Hexa składa się z piły łańcuchowej i specjalnie zaprojektowanego pilnika do ostrzenia. Dowodem na innowacyjność produktu jest patent producenta na stworzone rozwiązania.

Sześciokątny kształt pilnika Hexa, idealnie dopasowany do zęba tnącego łańcucha Rapid Hexa 3/8”, umożliwia szybsze ostrzenie piły łańcuchowej w porównaniu z pilnikiem okrągłym, a przy tym pozwala mniej doświadczonym użytkownikom na łatwe ostrzenie z zachowaniem idealnego kąta ostrzenia. Dodatkową zaletą jest fakt, że piła pozostaje ostra przez długi czas, dzięki czemu wystarcza na dłużej niż typowy łańcuch tnący.

Źródło: materiały prasowe Stihl

Opracowanie: redakcja

Praca w lesie jest dla rodziny Skamruków tradycją. Już dziadek Pana Krzysztofa był gajowym, ojciec pracował jako pilarz, a wujek jako podleśniczy. On sam od ponad dwudziestu lat prowadzi własnego zula w Woli Uchańskiej, pracując w lasach wschodniej Lubelszczyzny, w powiecie hrubieszowskim.

Rower, trampki i pilarka

Karierę w lesie rozpoczął w 1997 roku, zaczął pracować z ojcem – pomagał przy zrywce, potem zrobił uprawnienia drwala. To była taka dwuosobowa działalność, jemu samemu wtedy, jak wspomina z uśmiechem, wystarczył do pracy tylko rower, trampki i pilarka. – Zakochałem się w lesie, ciągnęło mnie do niego – zaznacza.

W 2000 roku dołączyła do nich mama, która zajęła się pracami pielęgnacyjnymi i księgowością, w rodzinnym zulu pracowała aż do roku 2015.

Własną firmę założył w 2000 roku, pierwszą maszyną w zulu był rosyjski ciągnik Władimiriec T-25A, potem kupili od nadleśnictwa LKT 80, a w następnych latach do parku maszynowego dołączył Ursus 1224 i forwarder Timberjack 1210 w 2012 roku, a trzy lata później Timberjack 810B. W 2019 roku kupił forwadera John Deere 1010D i pierwszego harwestera Ponsse Beaver.
– I nie żałuję do dziś tego zakupu, opłacało się zainwestować. Harwesterem pracuje się lżej i bezpieczniej, bardzo pomaga też przy śniegołomach – podkreśla.

W parku maszynowym zula Skamruk jest jeszcze przyczepa Palms 10, brona leśna, pług LPZ, czeska sadzarka RZ-1, no i 10 pilarek.
Władimiriec T-25A jest już na emeryturze, 1210 się spalił.

Prace pozyskaniowe w zulu Krzysztofa Skamruka wykonywane są przede wszystkim zestawem harwester Ponsse Beaver + forwarder JD 1010D.

Na jego terenie jest dużo pozyskania drewna liściastego, iglaste stanowi tylko ok. 10 proc. masy. Zul zatrudnia 4 pilarzy i 2 operatorów. Pan Krzysztof też ma uprawnienia operatora.

– Zulowiec to musi być marketingowiec, mechanik i operator – zaznacza. W zakupie maszyn pomogło mu finansowe wsparcie z Lubelskiej Fundacji Rozwoju, która zaoferowała korzystny kredyt.

Młodszy syn Pana Krzysztofa – Bartosz uczy się w technikum leśnym w Biłgoraju, starszy – Norbert – od trzech lat ma własnego zula i pomaga ojcu w pracach leśnych. W dzień wizyty GAZETY LEŚNEJ pracuje wraz z operatorem przy sadzeniu lasu w Nadleśnictwie Chełm, gdzie Pan Krzysztof jest podwykonawcą. Na powierzchni jest jego sadzarka, mulczer, który przygotowuje glebę do sadzenia, należy do firmy, z którą kooperuje.

Pan Norbert obsługuje sadzarkę, gleba jest wilgotna i bardzo żyzna. Wcześniej rosła tutaj głównie sosna, ale nie były dla niej dobre te siedliska, stąd zaplanowano zmianę gatunkową przy odnowieniach, obsadzany jest dąb. W czasie prac pojawia się Mateusz Kliszcz, leśniczy leśnictwa Wojsławice. Jak mówi, na jego terenie praktycznie wszystkie prace z zakresu sadzenia wykonywane są mechanicznie.

– Był ogromny problem ze znalezieniem ludzi do tych prac, no i przy mechanicznym sadzeniu jest dużo większa wydajność. Sadzimy jesienią, bo teraz jest lepsza gleba. W wykorzystaniem sadzarki jesteśmy w stanie obsadzić jeden hektar powierzchni dziennie, ręcznie sadzimy już tylko gdzieś na podmokłych terenach – zaznacza.

(...)

To jedynie fragment tekstu. Chcesz czytać całe teksty? Zamów prenumeratę "Nowej Gazety Leśnej"!

System IQ Firewatch działa już dwie dekady, obecnie używana jest już siódma generacja. Składa się z monochromatycznych czujników do monitorowania na duże odległości w ciągu dnia, czujników koloru dostarczających dodatkowych informacji spektralnych oraz czujników o szczególnie wysokiej czułości w bliskiej podczerwieni (NIR) do wykrywania w nocy. Opcjonalnie system można wyposażyć w termiczne czujniki podczerwieni w celu monitorowania gorących punktów w zewnętrznych obiektach przemysłowych i infrastrukturze krytycznej.

Zespoły czujników instaluje się w już istniejących wieżach znajdujących się na obszarach zagrożonych, takich jak wieże telekomunikacyjne czy obserwatoria przeciwpożarowe. Najlepsze lokalizacje znajdują się oczywiście w środku lasu, co najmniej pięć metrów nad wierzchołkami drzew. Uzyskane dane są analizowane na miejscu.

IQ Firewatch ma możliwość analizowania pozyskanych danych przy pomocy sztucznej inteligencji, dzięki czemu ograniczana jest liczba fałszywych alarmów. System, który początkowo został wdrożony w zagrożonym obszarze Brandenburgii, jest obecnie stosowany także w wielu innych częściach Niemiec, gdzie chroni ludzi, mienie i przyrodę.

Ze względu na zmiany klimatu znaczenie wykrywania pożarów zwiększyło się, czego dowodem są katastrofy takie jak ta w Czeskiej Szwajcarii.

System można kalibrować pod kątem rozmaitych rodzajów terenu (równin, gór, obszarów mieszkalnych, itd.). Operator ma do dyspozycji różne funkcje umożliwiające uzyskanie większej liczby obrazów lub sekwencji na żywo w celu weryfikacji pożaru, a także określenia dokładnej lokalizacji źródła dymu. Pokrycie regionu wieloma sąsiadującymi systemami pozwala na określanie lokalizacji ognia z dokładnością do 5 metrów, dzięki pomiarom krzyżowym.

W dobrych warunkach pogodowych zasięg wykrywania może sięgać nawet 50 kilometrów.

Fot.: IQ Firewatch

Opracowanie: redakcja firmylesne.pl

Obecnie urządzeń zwanych egzoszkieletami nie widuje się jeszcze zbyt często. Dla niewtajemniczonych: egzoszkielet to zestaw siłowników, pasów i stelaży wspomagający pracę człowieka poprzez stabilizację, wspieranie ruchów, a nawet aktywną pomoc. Wydawałoby się, że coś takiego bardzo przydałoby się pilarzom, którzy cierpią z powodu ciężkiej fizycznej pracy i licznych problemów zdrowotnych z nią związanych. I choć na dziś powszechny użytek takich urządzeń wydaje się pieśnią przyszłości, jak informuje portal Robotics Tomorrow, do roku 2028 rynek egzoszkieletów może być wart 5,4 miliarda dolarów. Gospodarka leśna z pewnością znajdzie w nim swój udział.

Egzoszkielety są wykorzystywane głównie do wykonywania zadań powtarzalnych, a jednocześnie wymagających użycia siły, takich jak podnoszenie, schylanie się, wiercenie w sufitach i tym podobne. Wyróżnia się egzoszkielety pasywne i aktywne, gdzie te pierwsze nie posiadają źródła zasilania, i służą głównie do wspierania siły i poprawiania stabilności użytkownika. Aktywne modele posiadają własne zasilanie i mogą nawet zwiększać siłę pracownika poprzez siłowniki pneumatyczne czy hydrauliczne, lub silniki elektryczne.

Początkowo egzoszkieletów używano w medycynie, gdzie służyły do rehabilitacji osób po urazach kręgosłupa. Teraz jednak można znaleźć firmy, które korzystając z doświadczenia w medycynie powoli wchodzą na rynek egzoszkieletów użytkowych. Przykładem może być firma Technomex, producent egzoszkieletów EVO, wspierających pracę górnej części ciała.

EVO efektywnie zwiększa siłę, przy jednoczesnym zachowaniu komfortu użytkownika. Jest przeznaczony do użytku na budowie, w logistyce, w magazynach czy w sektorze produkcyjnym. Mottem Technomex, jakie przyświecało tworzeniu egzoszkieletów EVO było "wierzymy, że każdej kontuzji można zapobiec".

W szeroko pojętych pracach leśnych wykonywanych przez ludzi egzoszkielety z pewnością znalazłyby zastosowanie. Czynności takie jak ręczne przygotowanie gleby, sadzenie, przycinanie i odchwaszczanie przestałyby się kojarzyć z permanentnym bólem pleców, nie wspominając już o jeszcze bardziej kontuzjogennej pracy pilarzy i ich pomocników. Co więcej, przenoszenie przedmiotów, jak na przykład zbiorników z hydrożelem czy kontenerów na sadzonki, byłoby znacznie prostsze.

W zagranicznych mediach "leśnych" już teraz pojawiają się wzmianki o egzoszkieletach jako przyszłości prac leśnych. Może warto zwrócić na nie uwagę już dziś?

Michał Procner

Wówczas był to prototyp, a przedstawiciele producenta informowali, że potrzeba im jeszcze roku pracy. Wywiązali się z obietnicy.

Na targach Finn Metko maszyna intrygowała indywidualnie sterowanymi osiami bogie, dzięki którym samodzielnie się stabilizowała do 20 stopni w osi poprzecznej. Prześwit można w ten sposób zwiększyć o 80 centymetrów indywidualnie po każdej stronie - waha się więc między 35 a 115 centymetrów.

Każdy fan techniki leśnej zda sobie sprawę, że koncepcja nie jest całkowicie nowa. Podobny projekt zaprezentowała firma Skogsjan we wczesnych latach 90 - model 2000 Soft o sześciu kołach i ładowności 12 ton i masie własnej 10 ton. Temat podchwycił amerykański producent Caterpillar, jako model LF 14, ale porzucono go w roku 2000.

Później szwedzki instytut Skogforsk podjął projekt jeszcze raz jako Xt28.

Pro Silva J14 ma masę własną 20 ton i ładowność 14 ton, napędza go motor Cummins o mocy 186 kW. Podobnie jak w porzuconym 2000 Soft, napęd jest przenoszony bezpośrednio przez silniki hydrauliczne, bez pośredniczącej skrzyni biegów. Osobna pompa hydrauliczna o pojemności 125 centymetrów sześciennych odpowiada za przedni i tylny napęd.

Na przełomie 2023 i 2024 roku (czyli obecnie) wyprodukowane będą serie pilotażowe, które marka zaprezentuje podczas konferencji KWF w 2024 roku.

Opracowanie: redakcja firmylesne.pl

Fot.: youtube

Dziennikarze Forest Machine Magazine obserwowali postępy prac przy sadzeniu brzóz z wykorzystaniem niewielkiego latającego urządzenia. Projekt nasadzeń na wzgórzach w okolicach drogi A83 w Szkocji jest realizowany przez Transport Scotland – organizację rządową zajmującą się transportem na terenie kraju.

Drona używa się jednocześnie z tradycyjnymi metodami sadzenia, a przyszłe zadrzewienia mają zapewnić bezpieczeństwo, stabilizując zbocza. Zrzucanie sadzonek z powietrza ma sens szczególnie tam, gdzie "tradycyjne" prace mogłyby doprowadzić do poluzowania kamieni. W ten sposób chroni się też pracowników, którzy w trudnym terenie mogliby ulec wypadkowi.

Latający pojazd porusza się zgodnie z nawigacją GPS według wyznaczonych punktów. Zbiornik na sadzonki jest na tyle duży, że udało się posadzić drzewka na powierzchni 12 hektarów w ciągu zaledwie paru godzin.

"Jeśli udatność sadzenia osiągnie chociaż jeden procent, na zboczach wkrótce będzie rosło 200 000 drzew, których korzenie będą powoli wiązały glebę, czyniąc ją bardziej stabilną. W efekcie będziemy też przechwytywać emisje dwutlenku węgla, jednocześnie chroniąc ruch drogowy" – powiedział James Hand, specjalista czuwający nad projektem.

Technologia ta jest sporą innowacją i może w przyszłości bardzo przysłużyć się w adaptacji trudnych terenów oraz niwelowaniu skutków ocieplenia klimatu. "To dopiero pierwsza sekcja obszaru, na  którym testujemy drona. Planujemy powtórzyć testy parę razy w innych miejscach jako część trwających badań. Potencjalnie wykorzystamy to do nasadzeń w innych miejscach zagrożonych osunięciem, w ciągu kolejnych paru lat. Dalsze testy, mające potwierdzić możliwości drona, w tym maksymalną nośność, będą prowadzone" – zapowiedział James Hand.

Redakcja FIRMYLESNE.pl

Grupa Rototilt ma długą tradycję związaną z ulepszaniem i tworzeniem coraz nowszych rozwiązań, które sprawiają, że maszyny mogą mieć zupełnie nowe zastosowania. Teraz powstały nowe chwytaki przeznaczone do koparek w klasie midi. Narzędzia mają nowy design i zupełnie nowy cylinder, dzięki czemu są mocniejsze od swoich odpowiedników w tej samej klasie wagowej.

– Chwytaki z tiltrotatorem są poddawane dużym przeciążeniom dod wieloma kątami, więc jest bardzo istotne by były wystarczająco twarde i wytrzymałe. Wzmocnienie było naszym głównym celem w tej generacji. Zwarty projekt chwytaków wielooperacyjnych daje operatorowi dodatkowy punkt podnoszenia, co pozwala na łatwe chwytanie i ładowanie kamieni oraz skał. Chwytaki sortujące mają odwracalne stalowe końcówki i zamykają się czubek do czubka. Użytkownicy podczas testów w terenie zwrócili uwagę na dużą różnicę w sile chwytu w porównaniu do poprzednich modeli, dzięki mocnemu cylindrowi – zaznaczył Sven-Roger Ekström, manager produktu.

Główną cechą zwracającą uwagę w przypadku nowych chwytaków jest wytrzymałość. Jednym z dodanych elementów jest zintegrowany z cylindrem zawór podtrzymujący ciśnienie, co przekłada się na bardziej kompaktowy, zwarty obrys urządzenia. Chwytaki mają też podwójne równoległe belki i zakrzywioną dolną płytę ochronną, a także ekspanderowe sworznie ułatwiające szybkie modyfikacje.

– Projekt minimalizuje ryzyko uszkodzeń na dłuższy czas. Dodajmy do tego ograniczniki oraz amortyzację pozycji końcowej i otrzymamy jeszcze bardziej niezawodne urządzenie. Połączenie chwytaków z ramą AFT ST ułatwia wykonywanie obrotów i przechyłów. Nasze urządzenia są zawsze zoptymalizowane do użytkowania z tiltrotatorami i to jest tego doskonałym przykładem – tłumaczył Sven-Roger Ekström. Najnowsze modele chwytaków są kompatybilne z łączem Open-S, dzięki czemu użytkownicy mogą łączyć produkty Rototilt z urządzeniami wielu różnych producentów.

Te oraz znacznie więcej materiałów na temat urządzeń do pracy w lesie, a także przeglądy sprzętu i najświeższe informacje z branży znajdziecie na łamach GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w kraju!

Redakcja FIRMYLESNE.pl

Marka Vimek ogłosiła wprowadzenie na rynek ulepszonej wersji popularnego forwardera 870. Ośmiokołowiec przeznaczony do trzebieży ma odświeżony wygląd i szereg technologicznych ulepszeń. Poza tym, siedmiotonowa maszyna otrzymała nowy zestaw kolorów, z ciemniejszym odcieniem szarości oraz nowym logo marki.

– To wąska maszyna, ale nadal bardzo stabilna. Ma niski nacisk na podłoże za sprawą niewielkiej masy i układu podwójnego sterowania – podkreślił Johannes Nilsson, CEO marki Vimek.

Zmiany w konstrukcji uwzględniają dodatkowe uchwyty na karoserii, a także zwiększony kąt skrętu bogie (z 8,5º do 10º) i przedłużoną przestrzeń ładunkową, która obecnie ma 2,6 metra. 

Silnik modelu 870.2 pozostał niezmieniony w stosunku do 870.1 – jest to 2,2 litrowy Caterpillar generujący 75 KM, zaprojektowany pod kątem maksymalnego momentu siły. Kabina również ma takie same wymiary jak w wersji poprzedniej, ale można ją wyposażyć w większe ekrany dotykowe, do przekątnej 10“.

 Na razie forwarder jest wyposażony w żuraw Cranab FC4 opracowany z myślą o modelu 870.1. Jako, że Cranab jest firmą siostrzaną Vimek, urządzenie jest bardzo dobrze zestrojone z maszyną i pracuje równie dobrze w przypadku modelu 870.2. Już na rok 2024 zaplanowano produkcję kolejnej generacji żurawia do tych forwarderów, FC5. 

– Wielu użytkowników chwaliło doskonałą widoczność, co jest bardzo ważne w trzebieżach. Kąt skrętu bogie został zwiększony z 8,5º do 10º, a wraz z nim zwiększyła się sterowność, co jest bardzo istotne w takich maszynach – powiedział Johan Johansson, inżynier sprzedaży Vimek. Wkrótce powinny się pojawić kolejne informacje na temat ulepszonego modelu.

Te oraz wiele więcej maszynowych informacji z branży leśnej znajdziecie w GAZECIE LEŚNEJ! Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma dla profesjonalistów w kraju!

Redakcja FIRMYLESNE.pl

Na łamach najnowszego numeru pojawił się przegląd - tym razem lamp do szybkiego montażu na przyczepie zrywkowej czy maszynie leśnej. 

Podczas jazdy ciągnikiem, harwesterem czy forwarderem między drzewami łatwo o zbicie reflektora, a na niektórych przyczepach leśnych wcale nie ma lamp. A te są przecież wymagane podczas przejazdów drogą publiczną. Można wówczas zamontować lampy LED doczepiane do maszyny jedynie na czas, w którym są naprawdę potrzebne.

Takie rozwiązanie jest bardzo wygodne, zajmuje niewiele miejsca i nie wymaga narzędzi do montażu. W przeciwieństwie do belki z lampami, swobodnie zmieści się w kabinie.

Nietrudno o znalezienie takich urządzeń oferowanych przez wielu sprzedawców.

Na co zwrócić uwagę?

Modele lamp, które nadają się do przejazdów z przyczepą to w większości urządzenia bezprzewodowe – nie trzeba na szczęście przejmować się prowadzeniem kabla z ciągnika do wszystkich punktów oświetlenia. Znajdą się też takie, które montujemy z kablami, zazwyczaj tańsze.

Zestaw składa się więc z wtyczki do gniazda siedmiopinowego, samych lamp – kierunkowskazów, świateł hamowania i pozycyjnych, a także ładowarki (w niektórych przypadkach będzie to również ładowarka do gniazda zapalniczki, co może się przydawać w warunkach terenowych). Niektóre modele mają też lampy doświetlające tablicę rejestracyjną.

Podczas doboru odpowiedniego modelu należy zwrócić uwagę na homologację. Lampy powinny posiadać odpowiednie oznaczenie ECE R10 związane z zakłóceniami elektromagnetycznymi.  Oznaczenie mówi, że lampy nie emitują pola elektromagnetycznego mogącego zakłócać pracę pozostałych elementów pojazdu. W przypadku dodatkowego oświetlenia przyczepy inne homologacje nie będą potrzebne. Na żarówkach można też znaleźć oznaczenie homologacji „E” z numerem odpowiadającym przepisom danego kraju w Unii Europejskiej. E20 to Polska, a na przykład E4 – Holandia.

Istotną kwestią jest też klasa szczelności lamp, o której pisaliśmy już niejednokrotnie. Mówi ona, jak odporne na wodę i pył jest dane urządzenie, co jest bardzo ważną kwestią w przypadku świateł stosowanych na drodze. Stopień ochrony opisany jako IP powinien mieć wartość 65 lub 66, co oznacza, że urządzenie jest odporne na strugi wody i pył. Niższe wartości w przypadku lamp drogowych powinny wykluczyć dany model.

Zmotoryzowani
Lampy bezprzewodowe LED
magnes 12/24V w walizce
Mocowanie: magnesy
Zasilanie: czas pracy 20 godzin,
ładowanie 2,5 godziny
(dodatkowo ładowarka z gniazda zapalniczki)
Oświetlenie: kierunkowskazy, światła hamowania
i pozycyjne, oświetlenie tablicy rejestracyjnej
Zasięg połączenia: 30 metrów
Napięcie: 12/24V
Stopień ochrony: nie podano
Żarówki: LED
Temperatura pracy: – 40ºC – 50ºC
Homologacja: R10
Wygodna walizka pozwala
na przechowywanie wszystkich elementów
zestawu i łatwy transport.
Cena: 399 złotych

MTD przyczepy
Mocowanie: magnesy
Zasilanie: z przewodu
Oświetlenie: kierunkowskazy, światła hamowania
i pozycyjne, oświetlenie tablicy rejestracyjnej
Zasięg połączenia: przewodowe 2,5 metra pomiędzy
lampami i 7,5 metra do rozdzielnika
Napięcie: 12/36V DC
Stopień ochrony: sprzedawca deklaruje odporność
na pył, wodę i wstrząsy
Żarówki: LED
Temperatura pracy: – 40ºC – 55ºC
Homologacja: E4
Cena: 130 złotych

To oczywiście jedynie fragment pełnej wersji artykułu, który znajdziecie w listopadowym numerze GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w kraju!

Kompaktowy forwarder na ośmiu kołach oferuje przede wszystkim zwinność, która przyda się w trudnym terenie i między drzewami. Maszyna ma masę 8,5 tony i tyle samo można umieścić w przestrzeni ładunkowej. W razie potrzeby klient może wybrać opcję do transportu dłuższych sortymentów, która ze standardowej długości 3,7 metra osiąga 4,3 metra. LF8 ma przy tym zaskakująco niewielką szerokość 2,2 metra.

Maszyna rozpędza się do 27 kilometrów na godzinę i jest wyposażona w bezstopniową skrzynię biegów. Co bardzo istotne, prędkość obrotu każdego koła jest regulowana indywidualnie, co pozytywnie wpływa na tempo zużycia opon, i redukuje uszkodzenia podłoża.

Do LF8 dedykowane są żurawie o długości od 6,7 do 8,5 metra.

Więcej informacji i relację z naszej wizyty na premierze nowej FARMY znajdziecie w zbliżającym się numerze GAZETY LEŚNEJ. Zachęcamy do prenumerowania największego czasopisma branżowego w Polsce!