Oto fragmenty ustawy:

 

 

Podczas zebrania plenarnego Izby Reprezentantów i Senatu uchwalono, co następuje:

1. termin "długotrwała antybiotykoterapia", użyty w niniejszym paragrafie oznacza podawanie ustne, domięśniowe lub dożylne antybiotyków, pojedynczo lub w zestawach, dłużej niż przez okres czterech tygodni;

2. termin "choroba/borelioza z Lyme" oznacza diagnozę kliniczną, postawioną przez lekarza wykonującego swój zawód zgodnie z zapisami rozdziału 370 odpowiedniej ustawy ogólnej, która stwierdza obecność u pacjenta oznak lub symptomów charakterystycznych dla ostrej infekcji bakterią Borrelia burgdorferi; dla późnych, przewlekłych lub chronicznych postaci infekcji bakterią borrelia burgdorferi; w tym dla komplikacji związanych z taką infekcją; lub też takich innych szczepów bakterii borrelia, które zostaną opisane po 1 lipca 2009 przez Narodowe Centrum Zapobiegania i Nadzorowania Chorób jako przyczyna choroby/boreliozy z Lyme.

Termin choroba/borelioza z Lyme obejmuje infekcję, która odpowiada kryteriom określonym przez Narodowe Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób, jak również inne ostre i chroniczne manifestacje takiej infekcji, zgodnie z ustaleniami lekarza wykonującego swój zawód zgodnie z zapisami rozdziału 370 odpowiedniej ustawy ogólnej, na podstawie diagnozy klinicznej opartej na wiedzy uzyskanej tylko poprzez wywiad oraz badanie pacjenta, lub w połączeniu z analizami laboratoryjnymi, które potwierdzą diagnozę kliniczną.

Począwszy od dnia 1 lipca 2009, uprawniony do wykonywania zawodu lekarz może przepisać, zalecić i podać długotrwałą antybiotykoterapię pacjentowi w celu wyeliminowania, bądź ograniczenia występowania symptomów, po postawieniu diagnozy klinicznej stwierdzającej, że dany pacjent choruje na boreliozę z Lyme lub też ma objawy skłaniające ku takiej diagnozie, pod warunkiem, że taka właśnie diagnoza kliniczna oraz przebieg zastosowanej terapii zostaną zapisane w dokumentacji medycznej pacjenta przez uprawnionego do wykonywania zawodu lekarza.

Pomimo zapisów paragrafów 20-8a oraz 20-13e wspominanej ustawy ogólnej, począwszy od daty wymienionej powyżej, Departament Zdrowia Publicznego nie będzie podejmował kroków prawnych przeciwko uprawnionym do wykonywania zawodu lekarzom, a tacy lekarze nie będą podlegali karom dyscyplinarnym ze strony Rady Medycznej stanu Connecticut jedynie za przepisanie, zalecenie lub podanie długotrwałej antybiotykoterapii pacjentowi z kliniczną diagnozą boreliozy z Lyme, pod warunkiem, że taka właśnie diagnoza kliniczna oraz przebieg zastosowanej terapii zostaną zapisane w dokumentacji medycznej pacjenta przez uprawnionego do wykonywania zawodu lekarza.

firmylesne.pl
Źródło: Stowarzyszenie Chorych na Boreliozę