W dniu 2 października na stronie Lasów Państwowych ukazał się anonimowy artykuł pt. ?Kto płaci robotnikowi leśnemu?? Intencją autora, najwyraźniej było wykazanie, że ostatnie protesty przedsiębiorców leśnych oraz ich pracowników domagających się podwyżek są zupełnie bezzasadne, gdyż Lasy Państwowe płacą bardzo dobrze wszystkim swoim podmiotom.

Ponieważ jako SPL nie możemy się zgodzić z wieloma tezami przedstawionymi w tym tekście, chcielibyśmy po kolei odnieść się do części z nich. Nieznany autor zaczął tak:

?Dlaczego prywatne firmy usług leśnych protestują 2 października w Warszawie? Chodzi o pieniądze, ale na tym oczywistości się kończą.

Niektórzy właściciele zakładów usług leśnych nakłaniają swoich robotników i podwykonawców do protestu przekonując, że wysokość ich zarobków zależy od Lasów Państwowych?.

Należy tu wyjaśnić, że przedstawiciele Zarządu Głównego SPL spotykali się we wrześniu br. trzykrotnie z Dyrekcją Generalną LP próbując zapobiec kolejnym protestom. Celem spotkań było znalezienie kompromisowych rozwiązań, które uspokoiłyby protestujących. Decyzja SPL o poparciu protestów nie była łatwa i nie zapadła od razu. O nakłanianiu kogokolwiek do protestu nie mogło być mowy!

Następnie autor artykułu stwierdza:

?Tymczasem od Lasów zależy, a i to częściowo, tylko wysokość przychodów firm i ich właścicieli.

A to jednak zupełnie inna sprawa?.

Z tym stwierdzeniem też nie możemy do końca się zgodzić. Zakłady usług leśnych w większości nie mają innych źródeł dochodów oprócz wykonywania usług na rzecz Lasów Państwowych. W związku z powyższym, mogą podzielić tylko tyle pieniędzy ile otrzymują za świadczone usługi. Wysokość przychodów firmy ma i powinna mieć wpływ na płace pracowników na zasadzie: im większy dochód tym wyższe płace.

Następnie autor pisze o ciągłym wzroście kosztów jakie ponoszą Lasy na usługi leśne:

?Rynek warty 3 miliardy

LP wydają na usługi leśne blisko 3 mld zł rocznie, co stanowi ok. 40 proc. ich wszystkich kosztów. Dzięki tym środkom prywatny rynek usług leśnych istnieje i rozwija się, a wiele osób, zwłaszcza na terenach wiejskich, ma pracę. Co roku 430 nadleśnictw LP zleca niezbędne prace w lasach w sumie ok. 4000 zakładów usług leśnych. Na przykład w 2014 r. na jedno nadleśnictwo LP przypadało statystycznie 9 zakontraktowanych firm, za których usługi łącznie płaciło ono ok. 6-6,5 mln zł. W grę wchodzą więc duże kwoty zarówno w skali kraju, jak i lokalnie.

Stały wzrost

Wydatki LP na usługi leśne rosną od lat, bo wzrasta m.in. ilość pozyskiwanego surowca, jest zatem więcej pracy dla pilarzy i operatorów maszyn wielofunkcyjnych ? m.in. harwesterów, za którą należy zapłacić. W wypadku pozyskania i zrywki, czyli najczęstszych, najdroższych i najbardziej intratnych dla przedsiębiorców usług zlecanych przez LP, łączne ich koszty dla Lasów wyniosły odpowiednio: w 2011 r. ? 1,55 mld zł, w 2014 r. ? już 1,83 mld zł, czyli wzrosły o blisko 300 mln zł. W porównaniu z rokiem 2005 (nieco ponad 1 mld zł), czyli w ciągu dekady, zwiększyły się prawie dwukrotnie. Jeśli do tego dodać koszty usług związanych z zagospodarowaniem lasu (hodowlą, ochroną itp.) i innych, to łączne koszty usług ZUL poniesione przez LP tylko od 2011 do 2014 r. wzrosły z 2,28 mld zł do 2,63 mld zł (o 15 proc.). Według realizowanego właśnie planu na 2015 r. oraz planu prowizorium na rok przyszły, dalej będą one wzrastały, do blisko 3 mld zł?.

To bardzo poważne kwoty! Autorowi chodziło na pewno o zrobienie ogólnie wrażenia, podając jak dużo LP wydają na (nie wiedzieć czemu!) domagający się podwyżek sektor usług leśnych. Żeby mieć odniesienie jak te kwoty się mają do faktycznych potrzeb trzeba dokonać bardziej konkretnych porównań. Na przykład: w 2014za pozyskanie i zrywkę drewna Lasy zapłaciły zul 1.904 mln zł. Jednocześnie koszt samych wynagrodzeń dla pracowników LP wyniósł 2.201 mln zł czyli był ponad 300 mln zł wyższy! A przecież zul to nie tylko ludzie, ale przede wszystkim bardzo drogie maszyny. Tysiące maszyn i innego sprzętu do prac leśnych.

Zajrzyjmy teraz wraz z autorem do sprawozdań finansowych PGL LP.

W pewnym momencie autor przedstawia taki oto wykres:

Zrealizowane koszty usług leśnych w Lasach Państwowych (w zł)

2.763 mln             2.959 mln             3.033 mln               3.183 mln  

           482 mln                 476 mln               494 mln                 553 mln

i tak go komentuje:

?Do firm, którym LP zlecają różne prace, trafiają więc poważne pieniądze (średnio 657 tys. zł na firmę mającą umowę z nadleśnictwem)?.

SZKODA, że w tych tabelkach nie podano również wzrostu zadań gospodarczych. Mogłoby się okazać , że jest wzrost kosztów na usługi ale nie ma wzrostu stawek !!! !!!!!!!!

Sprawdźmy jakie pieniądze trafiają przy okazji do kieszeni leśników? Pod zielonymi słupkami przedstawiającymi wysokość poniesionych kosztów przez ALP na usługi leśne w latach 2011 -2014 dopisaliśmy na niebiesko ?koszty ogólnego zarządu? ALP przepisane ?żywcem? ze sprawozdań finansowych za poszczególne lata. Na czerwono dopisane są obliczone różnice. Gołym okiem widać, że leśnicy na sam tylko zarząd wydają średnio rocznie o pół miliarda złotych więcej niż na wszystkie usługi świadczone lasom przez zakłady usług leśnych i ta różnica wzrasta! Dzieje się tak bez wzglądu na to czy przychody Lasów rosną czy maleją. Np. w latach 2011-2013 przychody Lasów z roku na rok malały i wynosiły odpowiednio:

w 2011r ? 7.464 mln zł,     w 2012r ? 7.355 mln zł,     w 2013r ? 7.283mln zł a koszty ogólnego zarządu przez cały czas rosły:

w 2011r ? 2.763 mln zł       w 2012r ? 2.959 mln zł,     w 2013r ? 3.033 mln zł

Pozyskanie i zrywka drewna, najbardziej kapitałochłonny dział usług leśnych świadczonych przez ZUL, w 2014 r kosztowały ALP 1.904 mln zł co stanowi niecałe 60% tego co leśnicy wydali w tymże roku na własną administrację (3.183,5 mln zł)! A ona przez cały czas się rozrasta! W sprawozdaniu finansowym PGL LP za rok 2014 w pkt. 14 możemy przeczytać:

Przeciętne miesięczne zatrudnienie w Lasach Państwowych w roku 2014 wzrosło o 273 osoby w stosunku do roku 2013, tj. na stanowiskach robotniczych nastąpił spadek o 55 osób a na stanowiskach nierobotniczych nastąpił wzrost o 328 osób.(!!!)

A więc zwalnia własnych robotników, którym trzeba płacić miesięcznie 5100 zł (patrz sprawozdanie LP), bo tańszej siły roboczej dostarczają zul a w zamian powiększa się szeregi pracowników Służby Leśnej. Ile oni kosztują? W tym samym sprawozdaniu (pkt.14) czytamy:

Przeciętny koszt utrzymania pracownika Służby Leśnej w nadleśnictwie za 2014 rok wyniósł 137,1 tys. zł.

Policzmy szybko: 137,1 tys. zł : 12 miesięcy = 11.425 zł miesięcznie na osobę.

Jedna godzina pracy takiego pracownika kosztuje nadleśnictwo 68 zł!

A przedsiębiorcom się marzy 26,50 zł/godz dla całej firmy!!! Na razie dostają średnio 16,40 zł więc muszą ?mieć się świetnie? ?patrz dalszy tekst poniżej:

?Pojawiające się w mediach informacje finansowe o zakładach usług leśnych wskazują na ich dobrą, czasem nawet bardzo, rentowność.

Na rynku usług dla LP cały czas panuje też duża konkurencja, o zamówienia rywalizuje wiele firm, co świadczy raczej o tym, że to atrakcyjny biznes. Mimo to Stowarzyszenie Przedsiębiorców Leśnych (skupia ok. 160 firm, ale chce reprezentować cały sektor)??

W tym miejscu należy się sprostowanie: SPL skupia nie 160, ale ponad 200 firm i nie chce, ale faktycznie reprezentuje pozostałe firmy działając w interesie całego sektora usług leśnych w kraju. Po prostu nie ma nikogo kto by nas w tym wyręczył! Pomagamy też przedstawicielom Lasów Państwowych w rozwiązywaniu pojawiających się problemów na styku zul ? LP, podobnie jak to robimy w obecnej sytuacji.

??i domaga się(czytamy dalej) od Lasów Państwowych przeznaczania o wiele wyższych kwotna usługi leśne, twierdząc, że w obecnej sytuacji przedsiębiorcy leśni ?nie mogą zatrudnić pracowników i wyżywić rodzin?, że zarobki robotników są niskie, a - i to jest prawda - wykonują oni bardzo ciężką i często niebezpieczną pracę. Jak to możliwe?!?

A tak to, że skoro co roku ALP na zarząd wydaje pół miliarda więcej niż na całą produkcję drewna i wszystkie inne prace (z hodowlą i ochroną lasu włącznie), to na opłacenie tej ?ciężkiej i niebezpiecznej pracy? po prostu kiedyś musiało zabraknąć pieniędzy.

Dalej podana jest informacja o ilości zatrudnionych pracowników w zul:

?Obecnie w kilku tysiącach zakładów usług leśnych w Polsce pracuje ok. 50 tys. osób?.

Na taką liczbę szacują nas leśnicy i tu się zgadzamy, z tym, że prawie połowa pracuje w ?szarej strefie?. Dla porównania: w 2014 roku przeciętne miesięczne zatrudnienie w Lasach Państwowych wyniosło 25.376 osób ( patrz sprawozdanie pkt.2.) Przeciętne miesięczne wynagrodzenie (razem z prac fizycznymi - śr. płaca 5.100zł) wynosiło 7.229,0 zł. Przy okazji sprawdźmy ile na głowę pracownika Lasów przypadło wszystkich wydatków, które ALP poniosła na administrację w ubiegłym roku. To bardzo prosty rachunek:

3.183,5mln zł: 25.376 osób = 125.453 zł/osobę/ rok

A ile kosztów wydanych na usługi leśne przypadło rocznie na jednego ?zulowca?? Też nie trudno stwierdzić:

2.630.623 tys. zł : 50 tys. osób = 52.612 zł.

Bez liczenia widać, że 2,5 razy mniej!

A przecież z tych pieniędzy przedsiębiorcy leśni musieli sfinansować, koszty wszystkich maszyn z pilarkami włącznie! A maszyny leśne to nie tylko te 300 harwesterów, które pozyskują 20% drewna i z których jeden nowy kosztuje ponad milion złotych, nie tylko równie drogie forwardery do zrywki ale przede wszystkim tysiące mniejszych ciągników i przyczep, które co rusz wymagają napraw a na co dzień hektolitrów paliwa, olejów i smarów a także bardzo fachowej a więc nie taniej obsługi. Po pokryciu tych wszystkich horrendalnych kosztów zul musiały jeszcze opłacić 2 razy więcej ludzi niż ma ALP! W dodatku musiały jeszcze pomyśleć o zysku, bo przecież jak się inwestuje i pracuje to powinno się zarabiać, więc nie ma się co dziwić, że na wszystko nie starcza. Dlatego część ludzi musi pracować na czarno a większość za ?psie pieniądze?. Wcale więc nie trzeba namawiać pilarzy, do tego żeby wyszli z protestem na ulicę. Lepszej płacy i legalnego zatrudnienia domagają się od ALP a nie od firmy leśnej w której są zatrudnieni ponieważ też potrafią liczyć i widzą, że z 16zł a często i z 13 zł, które nadleśnictwa kalkulują dla ich pracodawców, dla pracownika nie może zostać dla nich więcej niż 5- 6 zł za godzinę pracy.

?Skąd się wzięły ZUL

W 1989 r., gdy rozpoczynały się przemiany ustrojowe, Lasy Państwowe zatrudniały zarówno robotników leśnych wykonujących wszelkie prace fizyczne, jak i pracowników zajmujących się zarządzaniem, planowaniem prac i nadzorem nad nimi, ich kosztorysowaniem i rozliczaniem, projektowaniem różnych działań. LP były wtedy w fatalnej kondycji finansowej i żeby utrzymać się same (w ustawie o lasach z 1991 r. zachowano przedwojenną zasadę samofinansowania LP), musiały przeprowadzić głęboką restrukturyzację. Ze 116,5 tys. osób jakie Lasy zatrudniały w początku lat 90., dziś pozostało 25 tys. ? przede wszystkim kadra zarządzająca (m.in. leśniczowie, nadleśniczowie). Ci, którzy odeszli z LP, trafili głównie do prywatnych firm usług leśnych lub sami je zakładali??

Należałoby tu przypomnieć, że było to przedsięwzięcie na niespotykaną wcześniej skalę. W przeciągu krótkiego czasu Lasy Państwowe pozbyły się kilkudziesięciu tysięcy pracowników namawiając ich do zakładania jednoosobowej działalności gospodarczej lub do przejścia do powstających równocześnie małych prywatnych firm leśnych. Zaoszczędzono w ten sposób miliardowe kwoty które w innym razie należałyby się tym wszystkim pracownikom z tytułu odpraw grupowych. Najprawdopodobniej uratowało to ALP przed bankructwem i w konsekwencji przed prywatyzacją Lasów Państwowych.

?        ??tak powstał ten rynek?.

?        ciągnie swój wywód autor?

Rynek jednego pracodawcy i jednego producenta drewna: PGL LP - tyle naszego komentarza na temat tego rynku. Dalej jest o przetargach:

?Przetargi: ograniczenia i możliwości

Naturalna w przetargach konkurencja może sprawiać, że przedsiębiorcy nie zdobędą całości kwot, jakie jednostki LP przeznaczyły w planach na ich usługi. To nie Lasy decydują o tym, jak mocno rywalizują z sobą prywatne podmioty i na ile wyceniają pracę swoich ludzi właściciele firm, składający w przetargach takie a nie inne oferty. Dla przykładu, w pierwszej edycji przetargów na rok 2015, organizowanej jesienią ubiegłego roku, w większości dyrekcji regionalnych LP pojawiły się oszczędności wynikające z tego, że oferty ZUL, które wygrały przetargi, były niższe niż Lasy przewidywały. Koszty zamawianych usług leśnych wynikające z przetargów były w sumie o 54 mln zł niższe niż zakładano?.

Właśnie! Gdyby powstał prawdziwy rynek usług leśnych takie sytuacje nie miały by miejsca. Rynek sterowany przez ALP wyglądał i wygląda zawsze w ten sam sposób: Jeśli na przetargu firmy walczyły ze sobą zaniżając cenę nawet o 30% to zamawiający przyjmował tę ofertę bez żadnych zastrzeżeń, nie korzystając z prawa rażąco niskiej ceny i twierdząc, że taka jest ?cena rynkowa?. Jeśli jednak oferta była tylko trochę (czasem o 0.5%) wyższa od planowanych kosztów nadleśnictwa, nie mogła być przyjęta. A przecież prawdziwy rynek nie reguluje cen wyłącznie w dół tylko powinien w obydwie strony!

Dalej jest również wzmianka o jednolitych zasadach:

?Niezależnie od tego, LP idą na rękę przedsiębiorcom leśnym, starając się ograniczyć ? w granicach dopuszczalnych prawem ? nieuczciwą konkurencję w przetargach. Ci, którzy mają spore firmy, zainwestowali dużo w maszyny, skarżą się, że kiedy o wyniku przetargów decyduje wyłącznie cena, przegrywają z mniejszymi firmami, które pracują na starym sprzęcie, lekceważą wymogi bhp, oferują zbyt niskie ceny i potem nadrabiają to wysługując się podwykonawcami zatrudniającymi robotników ?na czarno?. Dlatego Dyrekcja Generalna LP (DGLP) ujednolica mechanizm kontraktowania usług leśnych przez nadleśnictwa, poprzez m.in. obligatoryjne wdrażanie standardowych wzorów SIWZ i umów oraz wymóg, by w ocenie ofert przetargowych przynajmniej 20 proc. stanowiły kryteria pozacenowe (zatrudnianie przez ZUL pracowników zgłoszonych do wykonania zlecenia na umowy o pracę i pełny etat).?

Wszystko to pięknie tylko dlaczego zawsze ?dla nas bez nas?. Prace zespołu zadaniowego nie były konsultowane z przedsiębiorcami, otrzymaliśmy nagle gotowy już produkt i to w ostatniej chwili tylko do zatwierdzenia. A w jednolitych zasadach jest wiele spornych kwestii jak np. jednostki naturalne, na które się nie godzimy, wysokie kary w zapisach umowy i wiele innych wymagań, których spełnienie przez zul podniesie znacznie koszt przedsiębiorcy. Proponowana przez DGLP 5% podwyżka kosztów w Lasach na usługi leśne w przyszłym roku nie jest w stanie zrekompensować takiego wzrostu kosztów. Z tego również powodu RDLP w Gdańsku opowiedziała się przeciwko wprowadzeniu w życie jednolitych zasad od przyszłego roku. Stwierdzono, że RDLP nie ma wystarczających środków aby zrekompensować przedsiębiorcom leśnym dodatkowe koszty. Rzadko spotykane w Lasach tak uczciwe postawienie sprawy. A więc nie tylko my mamy wątpliwości! Dalej autor próbuje nieudolnie dowieść, że ograniczanie konkurencji przynosi Lasom straty:

?Trzeba przy tym pamiętać, że za wspieranie w ten sposób rozwoju sektora usług leśnych LP de facto dodatkowo płacą. Mniejsza konkurencja w przetargach, to mniej korzystne cenowo dla Lasów oferty ZUL, a więc wyższe koszty zlecanych usług.?

Owszem koszty mogły być przez to wyższe ale prawie zawsze były dużo poniżej absolutnie niezbędnego minimum, do którego nadal jest nam bardzo daleko. To nie były więc straty tylko nie zarobiono jeszcze więcej!

?Leśnicy tymczasem reprezentują Skarb Państwa i muszą dbać o jego interesy ? to ich obowiązek prawny?.

Jeśli dbanie o Skarb Państwa ma polegać na windowaniu w górę płac pracowników państwowych kosztem wszystkich innych, to takiego poziomu, że koszty zarządu są wyższe niż koszty produkcji podstawowej i wszelkich innych usług, to na pewno leśnicy wywiązują się dobrze ze swojego zadania! Nawiasem mówiąc, zdajemy sobie sprawę, że członkowie zarządu muszą zarabiać więcej od zwykłych pracowników bo tak jest w każdej normalnej firmie ale powinno być ich kilkakrotnie mniej!

W ostatniej części artykułu dochodzimy wreszcie do tematu stawek:

?Cena usługi kontra ?stawka?

Główny problem ? i nieporozumienie zarazem - to ?stawki?, których znacznego podwyższenia domagają się właściciele ZUL. Przedsiębiorcy leśni uważają, że używane przez część jednostek LP do kosztorysowania zamówień stawki za roboczogodziny są zbyt niskie. Ale stawki w powiązaniu z normami czasu pracy wskazanymi w katalogach służą tylko do wstępnego planowania i kosztorysowania po stronie LP ? to jest wewnętrzne narzędzie dla leśników, a nie podstawa jakichkolwiek rozliczeń z ZUL.

pracy?.

Jednostka LP zamawia konkretne prace i dba o to, za jaką cenę, czy w odpowiedniej jakości i w przewidzianym terminie wybrany oferent je zrealizuje oraz płaci mu umówioną cenę. Lasy Państwowe ? jak każdy zamawiający jakąkolwiek usługę - płacą zakładowi usług leśnych całościowo za wykonane zlecenie, a nie konkretnym robotnikom według stawek za ?roboczogodziny?!

Co więcej, obecne katalogi pracochłonności powstały w 2003 r. i są nieadekwatne do dzisiejszych warunków pracy, nie uwzględniają zwłaszcza dużego skoku wydajności (przez co koszt roboczogodziny wychodzi niski).

Dlatego ?katalogowe" stawki nie mają nic wspólnego z rzeczywistymi?.

To już naprawdę jest kuriozum! Państwowa firma przyznaje się do sporządzania kosztorysów na zamawiane prace na podstawie stawki godzinowej nie uwzględniającej płacy minimalnej dla pracownika oraz na podstawie katalogów pracochłonności ?nieadekwatnych do dzisiejszych warunków pracy? !!! To po co w ogóle robić ten kosztorys! Przecież z przemnożenia przez siebie dwóch błędnych (?nierealnych?) wartości nie można uzyskać sensownego wyniku! I na tym ma się opierać plan finansowy poważnego przedsiębiorstwa?! A skoro jest to tylko ? wewnętrzne narzędzie dla leśników? to dlaczego ?zewnętrzne? zakłady usług leśnych muszą się dostosować do w ten sposób obliczanych kosztorysów w nadleśnictwach? Jeśli któryś przekroczy w ofercie na usługę kwotę z kosztorysu to wiemy co będzie?Oferta odrzucona i kolejny przetarg.

W artykule podany jest również przykład na to, że wydajność rzeczywista może być znacznie wyższa od pracochłonności zawartych w katalogu.

?Dla przykładu, w 2014 r. w jednym z nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji LP w Pile wybrany w przetargu ZUL realizował pozyskanie drewna w ramach zamówienia obejmującego obszar 4 leśnictw. Pozyskał 42,3 tys. m3 surowca, a koszt tego wyniósł 1,320 mln zł. Zgodnie z deklaracją wykonawcy i skontrolowanym przez zamawiającego stanem, przy realizacji zamówienia pracowało 20 pilarzy (wszystkie prace wykonano ?ręcznie?, nie było pozyskania przy użyciu harwesterów). Według katalogów pracochłonności, wykonanie zlecenia przez 20 drwali wymagało łącznie 69,5 tys. roboczogodzin ? wychodziłoby, że stawka dla każdego z nich za roboczogodzinę wyniosła 19 zł. Tyle że nie katalogowo, a faktycznie, ci drwale przy realizacji zamówienia przepracowali w sumie (uwzględniając dni wypoczynku) 36,6 tys. godzin ? rzeczywista stawka na osobę wyniosła więc 36 zł za godzinę pracy. To już znacznie więcej niż kwota, o jakiej mówią domagający się dziś wyższych ?stawek? przedsiębiorcy?.

Takich przykładów można podać bardzo dużo i to w obydwie strony!

Pracochłonność katalogowa ma za zadanie odzwierciedlać średnią wydajność pracy dla całego sektora a nie pojedynczych wyjątkowych przypadków. Zawsze znajdą się firmy, w których pracownicy potrafią bić w pracy prawdziwe rekordy. Kilkakrotne przekroczenie nawet wyśrubowanej normy jest jak najbardziej możliwe - dowodzili tego nawet wielokrotnie np. Vincent Pstrowski albo Birkut uwieczniony w ?Człowieku z żelaza?. Należy przyznać, że pracochłonność w obecnie stosowanym katalogu faktycznie jest wysoka ale dzięki temu pasuje mniej lub więcej do rzeczywistości, gdyż średnia wydajność pracy w sektorze usług leśnych jest relatywnie niska. Zwróćmy uwagę, że chodzi tu o średnią z 4 tysięcy firm leśnych a nie z kilku najlepszych! Te bowiem radzą sobie świetnie nawet w obecnych warunkach. Jednak obowiązkiem zarówno SPL jak i ALP jest myślenie o wszystkich a nie o kilku wyjątkach. Zgadzamy się również, że wydajność pracy powinna stale rosnąć a leśnicy również powinni w tym pomagać np. lepiej dla nas przygotowując pracę. Pamiętajmy jednak, że większy pośpiech w pracy to więcej wypadków, których w naszej branży jest stanowczo za dużo.

Pod koniec artykułu autor stawia takie zarzuty:

?Ta część przedsiębiorców, która teraz protestuje, wie o tym doskonale, a jednak usiłuje przedstawiać sztuczne i nierealne katalogowe stawki za roboczogodziny jako stawki za rzeczywistą godzinę pracy dziś w usługach leśnych ? i chce ich podwyższenia o 15-30 proc.

Jeśli koszty po stronie LP, a przychody pod stronie ZUL systematycznie rosną, realne stawki dla robotników leśnych są na przyzwoitym poziomie, to dlaczego przedsiębiorcy twierdzą, że nie mają z czego godnie płacić ludziom? To nie jest pytanie do Lasów. Nie od leśnika, lecz przedsiębiorcy zależy, jaką ofertę złoży w przetargu, jak zorganizuje pracę, by wykonać zlecenie, według jakiego systemu i ile zapłaci swoim pracownikom. Warto tu dodać, że nie ma ani jednego przypadku, by jednostka LP nie dokonała w terminie należnej płatności dla ZUL?.

Jeśli jest tak dobrze to dlaczego jest tak źle? Od sprywatyzowania rynku usług leśnych minęło 25 lat i nigdy wcześniej nie było podobnych protestów. Czy to przedsiębiorcy czy ich pracownicy nagle zrobili się tak pazerni, że zaczęli żądać bezzasadnych podwyżek? A może po prostu wyczerpują się firmom proste rezerwy postaci oszczędzania na BHP, na ZUS-ie i podatkach poprzez umowy śmieciowe oraz szarą strefę. Obecnie FSC, PIP i ZUS coraz bardziej kontrolują podmioty gospodarcze a także świadomość pracowników wzrasta. Nikt już nie chce zginąć pod drzewem pracując na czarno żeby zostawić rodzinę bez środków do życia. Dalej w artykule jest też coś o ?pladze podwykonawstwa?:

?Sygnalizowanym przez wiele osób problemem jest plaga podwykonawstwa w usługach leśnych. Niektóre ZUL to w jednoosobowe firmy albo konsorcja tego typu firm, wynajmujące pracowników do realizacji zleceń. To pole, gdzie ryzyko rozwoju tzw. szarej strefy, jest zwiększone. W takich okolicznościach rozliczenia między firmami a podwykonawcami-robotnikami mogą być nie zawsze rzetelne, podobnie jak dbałość o odpowiednie warunki pracy?.

Podwykonawstwo było jednym z legalnych sposobów oszczędzania na kosztach pracy. Powoli jednak i ta możliwość przedsiębiorcom się kończy. Od przyszłego roku trzeba będzie płacić składkę na ZUS również od umów o dzieło.

Na sam koniec autor wyraża ?pobożne życzenia?, żeby płacić godziwie pracownikom zul i zatrudniać ich wszystkich na umowy o pracę:

?LP zależy na tym, żeby ciężka praca robotników leśnych była godziwie wynagradzana i wykorzystują różne możliwości, by na to wpłynąć. Ale są to możliwości pośrednie, np. poprzez wspomniane wprowadzenie do kryteriów oceny ofert w przetargach kwestii zatrudniania przez zleceniobiorcę pracowników na umowy o pracę (SPL zamawiało opinię prawną, czy jest to dopuszczalne i otrzymało potwierdzenie), finansowanie szkoleń i kursów zawodowych dla pracowników ZUL czy ścisłe współdziałanie z Państwową Inspekcją Pracy?.

Próbujemy wyjaśnić, niestety jak dotąd bez większych rezultatów, że w naszych protestach właśnie o to chodzi. Chcielibyśmy zatrudniać wszystkich pracowników legalnie i płacić im godziwe pensje ale jak na razie brak nam na to środków więc całą nadzieję pokładamy w Lasach?

W imieniu ZG SPL

Pełnomocnik

Stefan Sokolski

Grafika i zdjęcie pochodzi ze strony LP; Zobacz tekst "KTO PŁACI ROBOTNIKOWI LEŚNEMU" na stronie LP.

 Zobacz też inny komentarz przedsiębiorcy do tekstu zamieszczonego na stronach LP.