Przed 1991 r. wszystkie lasy należały do Państwa. Potem dokonano reprywatyzacji, która zakończyła się w 2004 r.

Teraz prywatni właściciele mają 41 proc. lasów, państwo ma 40 proc. Aż 19 proc. pozostaje w tak zwanej ?rezerwie reprywatyzacyjnej?.

Spośród 1,5 mln obywateli Estonii prywatny las ma 70 tys. osób.  W rękach prywatnych jest w tym kraju 1 mln ha lasów.

Reprywatyzacji podlegały lasy należące przed wojną do osób prywatnych lub firm. Te lasy, które ciągle nie zostały oddane są często niskodochodowe, np. podmokłe. Czasem też ich przedwojenni właściciele lub ich spadkobiercy zamiast lasu wzięli rekompensatę pieniężną. Lasy te pozostają własnością państwa, jednak nie są zagospodarowane.

W Estonii wg planów można wycinać rocznie 13 mln kubików drewna, z czego na lasy prywatne przypada 8 mln.

Prywatni właściciele nie wycinają jednak tyle, ile powinni. Przez ostatnie 2-3 lata cięli o połowę za mało.  Tną raczej ci, którzy traktują las jak biznes. Większość jednak cieszy się samym jego posiadaniem.

Po reprywatyzacji zdarzały się przypadki rabunkowej wycinki prywatnych lasów. Teraz jednak proceder ustał, bo lasy są już często własnością np. funduszy emerytalnych z Niemiec czy Austrii.

Poza podatkiem leśnym właściciele lasów płacą w momencie pozyskania 22-procentowy podatek od zysku i 33-procentowy podatek socjalny. Czyli oddają połowę tego, co zarobią na drewnie.

Nadzór nad lasami pełnią powiaty. Są plany i rejestry leśne (tu można zobaczyć każdy fragment lasu, są dostępne w Internecie).
Za każdy hektar lasu włączony do sieci Natura 2000 właściciel dostaje 110 euro rekompensaty rocznie. To na terenie, gdzie wstrzymane są wszystkie prace leśne. Tam gdzie można  robić np. cięcia przerębowe rekompensata wynosi 60 euro za ha rocznie.

Przed wejściem do UE rekompensat nie było, a zakazy i owszem.

firmylesne.pl
Źródło: Las Polski