O tym procesie pisze prof. Zbigniew Laurów w Lesie Polskim.

Jak czytamy, Lasy Państwowe sprywatyzowały usługi leśne początkowo w latach 70. i 80. dzięki tzw. rzemieślnikom wiejskim, a w latach 90. dzięki powstaniu zuli.

Lasy zyskiwały dzięki temu poprzez wymuszenie niższych opłat za wykonaną pracę i likwidację wydatków socjalnych na ochronę zdrowia.

Zdaniem profesora nie chciano zauważyć, że małe, słabe zule się nie utrzymają długo i powstaną duże, silne firmy. A te będą już żądać za swoją pracę zapłaty co najmniej nie mniejszej niż procenty bankowe jaki można dostać za wkłady kapitałowe.

Zmniejszy to zyski LP i akumulację ich przychodów.

Z drugiej strony dzięki prywatyzacji i zwolnieniu rzeszy ludzi LP oszczędzają na płacach dla własnego personelu i zapewniają mu zabezpieczenie socjalne. Przejawem tego jest nadmiar mieszkań w LP.

Proces prywatyzacji przyspieszyło też przejście przy pozyskaniu drewna z prac akordowych na godzinowe.

firmylesne.pl
Źródło: Las Polski 13-14/2010