Ścięcie drzewa to niezwyczajny zabieg.
Należałoby dodać że ścięcie ręczne i słowo "niezwyczajny" mają tutaj podwójne znaczenie. 
Zarówno jako znaczenie samej czynności w sensie zakończenia cyklu życiowego drzewa,
jak i coraz rzadszej czynności w sensie ręcznego jej wykonania.
W Szwecji drwale używający w pracy tylko pilarki łańcuchowej to bardzo wąska grupa zawodowa. 

O kilku takich pracownikach opowiada Sydved, firma zajmująca się organizacją prac leśnych 
i skupem drewna w południowej Szwecji. Jej specjalnością są m.in. 
lasy bukowe w Skane i Blekinge (w Blekinge leży port znany Polakom, Karlskrona).
Sydved ma zaledwie 13 zatrudnionych na stałe drwali, pracujących w zespołach 2-osobowych 
i ich praca koncentruje się głównie na buku. Ten rośnie bardzo dobrze na glebach leśnych 
Skane czy Blekinge, terenie przypominającym Pogórze Przemyskie. 
Ostatnie lata przyniosły jednak zmianę "mody" w zastosowaniu jego drewna 
i właściciele lasów bukowych jak i tartaki wyczekują na lepsze czasy. 
Sydved, jako kupiec drewna bukowego, pozyskuje co roku tylko około 1500 m3 
drewna bukowego tartacznego, o wysokiej jakości, 
po to aby mieć w zapasie i na składzie w przypadku gdy tartaki zażądają. 
W dalszym ciągu idzie trochę buka na meble - mówi Viktor Jonsson, pracownik Sydved.
Reszta na deski ale i na korki do whisky. Najwiecej jednak wysyłamy do zakładów papierniczych, 
do produkcji masy papierowej używanej jako warstwa zewnętrzna papieru do kserokopiarek.
Matti Hänninen i Oskar Nilsson są 2-osobowym zespołem drwali pracującym na buku. 
Konkurencji z harwesterami nie odczuwają, te są dopasowane do drzew iglastych, 
a przeciwnie sami czasami zastępują maszyny przy pracy w lesie iglastym, 
w terenie niedostępnym dla harwestera.
To że buk ścinamy ręcznie, mówi Matti, to czysta ekonomia. Jesteśmy lepsi w oszczędzającej drewno ścince, 
lepsi w podziale na sortymenty określonej sztuki drewna i często, 
w terenie trudniejszym, równie szybcy co maszyna. Ale w drzewostanach łatwiejszych, 
w młodszych trzebieżach, harwestery są lepsze. Około 50% cięć bukowych jest jednak dalej ręczne.




Tekst: Tadeusz Ciura