W Polsce produkujemy 410 tys. ton peletu rocznie. prawie połowa produkcji trafia więc na eksport.

Pelet jest bardzo popularnym opałem w krajach zachodnich. Często można go kupić po prostu w workach na stacji benzynowej. W Polsce nie ma jeszcze takiej sieci dystrybucji.

Dlaczego? Bo u nas pelet spalamy głównie w elektrociepłowniach (65 proc.), a nie w domach prywatnych. Elektrociepłownie i zakłady energetyki przemysłowej płącą w wieloletnich kontraktach nawet 100 euro za tonę peletu.

Zużycie peletu w Europie wzrosło od 1208 tys. ton w 2002 r. do 10 500 tys. ton teraz. Cena ciepła wytwarzanego z peletu jest atrakcyjna. Przegrywa tylko ze słomą, zrębkami i miałem.

Niestety spada udział drewna w produkcji peletu, głownie dlatego, że trudno je kupić. Dlatego zamiast z biomasy pelet jest coraz częściej robiony ze słomy. Słoma jest łatwiej dostępna i tańsza.

Tymczasem normy niemieckie mówią, że pelet to granulat z czystych trocin drzewnych z gatunków drzew liściastych. Normy europejskie mówią, że granulast ma mieć średnicę od 6 do 25 mm.

Pelet to sprasowany materiał, który zajmuje od 10 do 30 razy mniej miejsca, niż materiał pierwotny. Jet więc tańszy w transporcie i skłądowniu.

W wyniku koncentracji materiału pelet ma wysoką wartość energetyczną, która wynosi ok. 70 proc. wartości kalorycznej dobrego węgla.

firmylesne.pl
Źródło: Gazeta Przemysłu Drzewnego