Nazwanie Lasów Państwowych wrogiem zulowców i drzewiarzy to przesada. Lasy powinny być dla nich partnerem, a nie wrogiem.

Z jednej strony Lasy płacą zulom, ale z drugiej to im płacą drzewiarze. Problem jedynie w tym, by różnica między tym, co leśnicy z LP płacą zulom a tym, co dostają od drzewiarzy nie była za duża.

SPL nie chce już rozmawiać z Lasami na temat problemów rynku usług leśnych w Polsce, bo po 20 latach takich rozmów nic nie wskórał.

Podobnie PIGPD nie uważa już LP za partnera do rozmów na temat sprzedaży drewna w Polsce i innych problemów drzewiarzy.

Naturalne jest, że SPL łączy siły z PIGPD. Czy jednak tak się stanie, zobaczymy. Na razie zrobiono dopiero pierwszy krok, jakim było wystąpienie przedstawicieli SPL-u na ostatnim walnym zebraniu członków PIGPD. Józef Grodecki i Jan Kubiak przedstawili tam problemy polskich zuli.

Nie wiadomo, czy PIGPD pomoże SPL-owi, bo ta organizacja zrzeszająca drzewiarzy ma problemy. Na zebraniu było mało członków, a wielu polskich przedsiębiorców drzewnych nie popiera działań Izby. Część otwarcie rozmawia z LP przyjeżdżając na spotkania, które Lasy organizują.

Wielu drzewiarzy uważa, że nie warto walczyć o zmianę zasad sprzedaży drewna (główne zajęcie PIGPD), ale trzeba skupić się na tym, by np. móc odmawiać odbioru drewna z sinizną czy drewna nie spełniającego dokładnie norm. Drzewiarze chcieliby też zmniejszyć liczbę miejsc załadunku drewna (do maks. dwóch) oraz mieć bardziej dopasowane długości transportowe.

firmylesne.pl
Źródło: Gazeta Przemysłu Drzewnego, 3/2011 i 4/2011