Jak wygląda sprawa szlaków zrywkowych, gdzie powinniśmy je zakładać, czy przynoszą więcej korzyści środowisku, czy może strat? Problem rozgryziono na podstawie zarządzenia z RDLP w Zielonej Górze i RDLP w Szczecinku.

Dobrze i źle zaprojektowane szlaki operacyjne  ? zalety i konsekwencje
Efekty dobrze zaprojektowanego szlaku operacyjnego:
+  Uniwersalność szlaków;
+  Zmniejszenie kosztów pozyskania surowca;
+  Ochrona środowiska i minimalizacja szkód;
+  Usprawnienie i przyspieszenie procesów operacyjnych;
+  Poprawa ergonomii pracy.

Efekty źle zaprojektowanego szlaku operacyjnego:
?  Luki w drzewostanie;
?  Zmiany w mikroklimacie;
?  Straty materiałowe i finansowe;
?  Erozja gleby;
?  Niszczenie podszytu i podrostu;
?  Uszkodzenia drzew (kora, korzenie).

Jak, gdzie, kiedy?  ? czyli warunki, zasady i terminy wykonywania szlaków operacyjnych. Kryterium ich tworzenia jest efekt działania.

W jakim celu zakładać szlaki operacyjne?
? Ograniczenie szkód;
? Minimalizacja kosztów;
? Poprawa ergonomii;
? Uniwersalność szlaków.

Na co zwrócić uwagę przy projektowaniu szlaków operacyjnych:
? Nie mogą powodować utraty ochronnej funkcji lasu;
? Powinny uzupełniać istniejącą infrastruktury;
? Wyznaczanie szlaków przy szacunku brakarskim lub przy pierwszym cechowaniu drzewostanu (TW).

Zasady przebiegu szlaków operacyjnych:
? Prostopadłe do rzędów drzew;
? Po najkrótszych liniach do dróg wywozowych;
? Omijać trudno dostępne miejsca drzewostanu;
? Minimalizując liczbę drzew koniecznych do wycięcia.

Termin wykonania szlaków operacyjnych:
? W  czasie pierwszych cięć z pozyskaniem drewna.

Odstępy między środkami szlaków:
? Zbliżone do dwukrotnego wysięgu żurawia, czyli ok. 20 metrów.

Szerokość szlaku operacyjnego:
? Większa od szerokości maszyn od 1 do 1,5 metra, w zależności od rodzaju zrywki i używanego sprzętu,
? Uzależniona głównie od warunków drzewostanowych; (maksymalna szerokość szlaku w TW 3,5 m),
? Nadleśniczy ma prawo zmienić szerokość szlaku, jeśli zajdzie taka konieczność,

Główne różnice w zasadach tworzenia szlaków wynikają z rodzaju siedliska, dominujących gatunków drzew w drzewostanach oraz ukształtowania terenu. Jasne jest, że w górach zasady te będą inne niż na terenach nizinnych, a na glebach żyznych, gdzie podszyt i podrost rośnie bardzo szybko, inne niż na glebach jałowych. Szlaków nie należy projektować wzdłuż rzędów drzew, ponieważ gdy będzie on zbyt wąski, będziemy zmuszeni do usunięcia kolejnego pasa drzew, co niesie za sobą ogromne straty. W przypadku, gdy szlak wzdłuż rzędu będzie biegł po drodze najkrótszej do składnicy, należy zmienić jego położenie tak, aby można było zaprojektować szlak prostopadle do rzędów. Zarządzenie RDLP w Zielonej Górze, wprowadzone jako pierwsze, prawdopodobnie długo będzie wzorem dla pozostałych dyrekcji, a każde nowe zarządzenie dotyczące szlaków technologicznych będzie bardzo podobne do pierwowzoru, co można dobrze zauważyć na przykładzie zarządzenia ze Szczecinka, które od zielonogórskiego, odróżniają tylko uogólnienia w niektórych punktach.