Agroleśnictwo, jeszcze kilka lat temu praktycznie nieznane, powoli zyskuje na popularności wśród czeskich rolników jako alternatywa dla dotychczasowej formy gospodarowania gruntami rolnymi. Zdaniem Martina Klimánka z Wydziału Leśnictwa i Drewna Uniwersytetu Mendla jest to możliwe dzięki dotacjom oraz niedawnej zmianie przepisów.

- Głównym powodem, dla którego jesteśmy w tyle, jest 40 lat jednostajnego rolnictwa przed 1989 rokiem. A w latach 90 nie było odrodzenia ideologicznego, w rolnictwie dokonywano jedynie inwestycji materialnych. Nie mieliśmy nawet instrumentów legislacyjnych, a dopiero niedawno rolnicy zaczęli korzystać z nowych możliwości dopłat. Na razie są to więc jednostki - rolnicy rozwijający u nas rolnictwo leśne – powiedział Klimánek.

Klimánek podkreślił, że agroleśnictwo, łączące uprawę drzew z uprawami rolnymi na jednej działce, jest jednym z ważnych działań adaptacyjnych krajobrazu w czasach zmian klimatycznych. Chodzi przede wszystkim o ochronę gleby. Zwiększa się również różnorodność biologiczna, teren jest zacieniony, co może sprzyjać uprawom lub pasącym się zwierzętom. Drzewa pomagają także magazynować węgiel w glebie. Wśród zalet wymienia się także aspekt estetyczny takiej formy gospodarowania.

Fot.: Christian Dupraz

FAE poszerza swoją linię mulczerów leśnych z technologią Bite Limiter o model przeznaczony do koparek średniej klasy o masie 11 do 16 ton: BL2/S/EX.

BL2/S/EX może mulczować roślinność, krzewy i drzewa o średnicy do 15 centymetrów. Przeznaczony jest do gospodarki leśnej, utrzymania dróg, kolei, brzegów kanałów, rzek i jezior oraz do zarządzania i ochrony obszarów dzikiej przyrody.

Rotor z technologią Bite Limiter wyposażony jest w specjalne profile ze stali odpornej na zużycie, które ograniczają zasięg (zgryz) zębów. Zmniejsza to zapotrzebowanie na moc i zapewnia stałą prędkość roboczą, co zapewnia doskonałą wydajność podczas mulczowania dowolnego rodzaju drewna. Technologia Bite Limiter minimalizuje również przeciągnięcie wirnika i optymalizuje zużycie paliwa. Solidna stalowa rama jest trwała, podobnie jak wszystkie produkty FAE. Przekładnia z paskiem zębatym zapewnia optymalne przenoszenie mocy i długoterminową niezawodność. Wymienne, przykręcane przeciwostrza i płozy Spike Pro oraz hydraulicznie regulowana pokrywa to także główne cechy konstrukcyjne.

BL2/S/EX jest również dostępny z ekskluzywnym systemem Sonic firmy FAE, który utrzymuje w jednej linii nośnik roboczy i mulczer FAE poprzez automatyczną kalibrację i ciągłą regulację parametrów hydraulicznych mulczera, co zapewnia znaczny wzrost wydajności. Aplikacja FAE jest również dostępna w celu uzyskania pomocy technicznej i umożliwia szybką i łatwą kalibrację systemu Sonic w celu szybkiego i dokładnego połączenia z obsługującym nośnikiem, dzięki czemu można uzyskać najwyższy poziom produktywności mulczera FAE. Nowy BL2/S/EX może być wyposażony w noże BL lub zęby C/3 i jest dostępny w szerokości roboczej 125.

Niezależne stowarzyszenie antykorupcyjne NGL.media ustaliło na podstawie zdjęć satelitarnych, że w ciągu dwóch lat wojny Rosjanie doszczętnie zniszczyli ponad 60 tys. ha lasów o wartości co najmniej 14 miliardów hrywien ukraińskich (około 359,2 mln USD). Ten minimalny szacunek uwzględnia jedynie szkody bezpośrednie, czyli wartość drewna, jaką można było odzyskać ze zniszczonych lasów. Straty nie uwzględniają konsekwencji dla środowiska, których naprawienie może być znacznie droższe.

Jednym z najbardziej dotkniętych wojną obszarów przyrodniczych jest Park Narodowy Swiati Hory w obwodzie donieckim. Tam działania wojenne trwają od samego początku inwazji, a zniszczeniu uległo około 80% powierzchni parku.

- Niestety, najbardziej ucierpiały unikalne ekosystemy borów sosnowych rosnących na kredach, które są objęte ochroną Konwencji Berneńskiej. Są to bardzo specyficzne ekosystemy z charakterystyczną florą, której nie ma już w Europie – wyjaśnił Ivan Moisiienko, kierownik Katedry Botaniki na Uniwersytecie Państwowym w Chersoniu.

Sosna reliktowa Pinus sylvestris var. cretacea, rosnąca jedynie w kilku miejscach na brzegach rzeki Doniec Północny, została wpisana na międzynarodową Czerwoną Listę IUCN jako gatunek zagrożony.

Aktywnie wylesia się także obwód ługański, gdzie przed wojną lasy zajmowały zaledwie 11% jego powierzchni. Obszar ten to głównie stepy, a tutejsze lasy pełnią ważną funkcję chroniącą przed burzami piaskowymi, zatrzymującą wilgoć i zapobiegającą erozji gleby. W obwodzie charkowskim około 40–45% lasów jest zaminowanych lub zniszczonych przez pożary.

W obwodzie chersońskim, jednym z najmniej zalesionych obszarów Ukrainy (5%), znaczna część lasów została dotknięta pożarami, atakami wojskowymi i wylesianiem od samego początku inwazji. Lasy mocno ucierpiały też w czerwcu 2023 roku, kiedy elektrownia wodna w Kachowie została wysadzona w powietrze. Zalanych zostało prawie 55 tys. ha lasów na lewym (wschodnim) brzegu Dniepru.

Fot.: Państwowa Agencja Zasobów Leśnych Ukrainy

SVLFG to organizacja zajmująca się kompleksowo problematyką bezpieczeństwa pracy, a także chorób zawodowych, emerytur i opieki zdrowotnej. W jej najnowszym raporcie na temat wypadków w sektorze leśnym i rolniczym czytamy, że całkowita ich liczba spadła w 2023 roku o 2,4 proc. do poziomu 57 608 wypadków na terenie Niemiec. 

W 2022 roku wypadków śmiertelnych wydarzyło się tam 117, podczas gdy w 2023 - 125. To oznacza, że odnotowano wzrost udziału wypadków śmiertelnych w całej statystyce. 

Aż 32 217 wypadków miało miejsce w sektorze rolniczym, 17 911 w ogrodnictwie i 5 351 w leśnictwie oraz łowiectwie. W statystyce uwzględnione są wszystkie wypadki w wyniku których osoba poniosła śmierć lub doznała obrażeń uniemożliwiających pracę na dłużej niż trzy dni. Co ciekawe, po rozbiciu na poszczególne formy działalności w ramach sektorów, najwięcej wypadków wydarzyło się w branży hodowli zwierząt - aż 13 017! 

Co więcej, 58 proc. wypadków śmiertelnych miało miejsce właśnie w sektorze rolniczym. Przeliczając to w skali roku, rolnik ginął w 2023 roku co pięć dni. Drugie miejsce w tej ponurej statystyce zajęło leśnictwo: 29 proc. to wypadki śmiertelne, co w przeliczeniu daje 36 zdarzeń.

Dla porównania, na Mapie Wypadków Podczas Pracy w Lesie odnotowaliśmy w 2023 roku 28 wypadków śmiertelnych. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że nie wszystkie wypadki podczas pracy w lesie trafiają na mapę, więc wartość ta może być zaniżona.

Wiele do myślenia daje też statystyka związana z wiekiem. Zgodnie z SVLFG, 36 proc. (45 osób), które poniosły śmierć w 2023 roku miało 66 lub więcej lat. 

Źródło: SVLFG

Opracowanie: redakcja

15 maja 2024 roku w Starym Śmigrodzie (woj. podkarpackie) doszło do wypadku, w którym zginął 74 letni mężczyzna. Policja ustaliła, że prowadzący maszynę stracił nad nią panowanie, co doprowadziło do upadku ze zbocza i przygniecenia kabiny wraz z operatorem. 

Poszkodowany zmarł na miejscu.

Źródło i fot.: KPP Jasło

Rząd Hesji 16 maja 2024 roku przyjął moratorium na certyfikację FSC. Prawdopodobnie tamtejszy zarządca lasów, przedsiębiorstwo państwowe HessenForst, wkrótce odstąpi od niej całkowicie.

HessenForst posiada certyfikat FSC od 2015 roku.

Minister leśnictwa Ingmar Jung uważa, że moratorium jest pilnie potrzebne:

-Norma FSC nie jest obecnie wystarczająco elastyczna, aby odpowiednio uwzględnić konsekwencje zmian klimatycznych. Postępują one szybciej niż naturalna zdolność przystosowawcza drzew. Dlatego las potrzebuje naszej szybkiej i zdecydowanej pomocy, opartej na badaniach naukowych. Aby tego dokonać, musimy zapewnić sobie niezbędną swobodę działania. Wymagania i ograniczenia, takie jak te nałożone przez certyfikację FSC, utrudniają ponowne zalesianie. Sadzenie sprawdzonych gatunków, takich jak daglezja czy dąb czerwony, jest poważnie ograniczone. Leśnicy nie mogą podejmować niektórych działań, ponieważ są one sprzeczne z nieelastycznymi wytycznymi.

Wymagania dotyczące gatunków drzew, użytkowania drewna, ochrony roślin i poruszania się po obszarach leśnych w opinii wielu praktyków są już nieaktualne - twierdzi Jung. Utrudnia to pracę w lesie, co już jest dużym wyzwaniem przy ogromnych zniszczeniach lasów. Certyfikacja wiąże się również z biurokracją ze względu na audyty i dokumentację. Co więcej, wymagania FSC obowiązujące na terenie Niemiec są bardziej rygorystyczne niż w sąsiadujących krajach.

Korzyści naturalne, skutki dla pracowników i koszty mają zostać oszacowane do marca 2028 roku. Decyzja została podjęta w następstwie krótkoterminowej propozycji rządu koalicji CDU/SPD. W marcu taki postulat zgłaszała również grupa parlamentarna FDP. Państwowe przedsiębiorstwo HessenForst od 2015 roku posiada certyfikat FSC – a także spełnia wymogi znaku PEFC.

Grupa parlamentarna Wolna Partia Demokratyczna (FDP) z zadowoleniem przyjęła decyzję. Zdaniem należących do niej polityków certyfikacja lasów państwowych według FSC nie ma ani zalet ekologicznych, ani sensu ekonomicznego. Stowarzyszenie Przedsiębiorców Leśnych Hesji określiło zawieszenie certyfikatu FSC jako wyraźny sygnał zaufania polityków do przemysłu leśnego w Hesji oraz jako przesłanie o zasięgu ogólnokrajowym.

Zieloni, jako jedyna grupa parlamentarna, która głosowała przeciwko moratorium, zgodnie z oczekiwaniami skrytykowała decyzję. Argumentuje, że dzięki pieczęci FSC państwo od lat udowadnia, że zarządza lasami w sposób szczególnie zrównoważony.

Heskie stowarzyszenia zajmujące się ochroną przyrody są zbulwersowane. Tymczasem, parę dni wcześniej po wykonaniu kompleksowych badań stanu lasów rząd stanowy stwierdził, że lasy Hesji są w katastrofalnym stanie.

Źródło: forstpraxis.de

Fot.: facebook.com

opracowanie: redakcja

Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego wykonała obszerną analizę skutków, jakie może przynieść wyłączenie 20% obszaru polskich lasów z gospodarki. Obliczenia oparto o prace naukowe, analizy ekonomiczne oraz materiały z konferencji i spotkań branżowych.

Na wstępie twórcy opracowania wyrażają niezadowolenie z decyzji MKiŚ dotyczących wyłączania lasów z użytkowania.

"Z rozczarowaniem przyjęliśmy więc publiczne wystąpienie Pani Minister, która zaraz po zakończeniu Narady, ignorując jej dokonania, ale powołując się na rzekome z niej ustalenia, ogłosiła olejne nie konsultowane decyzje dotyczące kolejnych planów wyłączeń z użytkowania kompleksów leśnych wokół 9 miast i poinformowała o przygotowanych przez Ministerstwo rozwiązaniach egislacyjnych, nieznanych uczestnikom Narady - która najwyraźniej miała spełnić tylko fasadową rolę.

Na to się nie godzimy i żądamy, aby nasze argumenty i propozycje były uwzględniane.

Polski przemysł drzewny stoi na jasno określonym stanowisku – należy tak działać, aby objąćochroną wszystkie obszary lasów, których wartość przyrodnicza zostanie prawidłowo potwierdzona, Strona lecz musi to nastąpić przy takich modyfikacjach gospodarki leśnej, aby obecny wolumen pozyskiwanego drewna został utrzymany" - czytamy w Analizie.

Opracowanie zaczyna się od analizy ilości drewna, które nie będzie pozyskiwane przez PGL LP w razie wyłączenia 20% lasów z gospodarki. Obliczono spadek pozyskania o około 8,5 miliona metrów sześciennych drewna o łącznej wartości 2,74 miliarda złotych (według cen z 2022 roku). Przyjmując, że faktycznie wyłączone z pozyskania będzie około 16,5% obecnego wolumenu, czyli 7 milionów metrów sześciennych drewna, roczne straty wyniosą około 2,3 miliarda złotych. Na takim założeniu PiGPD opiera dalsze obliczenia.

W dalszej części opracowania czytamy o obszarach gospodarki zagrożonych deficytem drewna. Autorzy Analizy wymieniają tu mocne strony polskiego przemysłu związanego z drewnem, w tym produkcję okien i drzwi, architektury ogrodowej, podłóg drewnianych, płyt drewnopochodnych, opakowań czy mebli. W sektorze leśno-drzewnym wraz z zulami zatrudnionych jest około 461 tysięcy osób.

Tymczasem, według uproszczonych obliczeń, wycofanie z rynku 1 metra sześciennego drewna wiąże się ze stratą rzędu 3900 złotych. Ograniczenie w podaży drewna spowoduje też wzrost cen wyrobów z drewna o około 15 do 20% - co dotknie bezpośrednio wszystkich konsumentów i dodatkowo zwiększy już i tak wysoki poziom inflacji.

Redukcja pozyskania - jak piszą autorzy opracowania - spowoduje też negatywny wpływ na środowisko. Porównanie ujemnego śladu węglowego drewna wykorzuystywanego w budownictwie z dowolnym materiałem takim jak beton, stal czy aluminium jasno wskazuje, że jest to pod tym względem bardziej korzystna opcja.

W dalszej części analizowane są możliwości amortyzowania skutków decyzji o wyłączeniu 20 proc. lasów z gospodarki. Wśród nich znajdziemy zmniejszenie wolumenów eksportu i drewna przeznaczanego na cele energetyczne, zwiększenie intensywności użytkowania drzewostanów gospodarczych czy też ograniczenie ochrony biernej do lasów o pierwotnym charakterze. PiGPD poszukuje też sposobów na złagodzenie skutków decyzji dla społeczności lokalnych i firm poprzez stworzenie funduszu na cele sprawiedliwej transformacji, zapewnienie przedsiębiorstwom czasowych preferencji na zakup drewna, stworzenie lepszego systemu sprzedaży drewna przez LP czy rozłożenie okresu powiększania obszarów chronionych na 10 lat.

Całość obszernego opracowania można przeczytać tutaj.

 Źródło: PiGPD

Opracowanie: redkacja

Spotkanie odbędzie się 15 czerwca 2024 (w sobotę) o godzinie 12:00 w Hotelu Lamberton przy ulicy Poznańskiej 492 w Ołtarzewie niedaleko Warszawy. W części otwartej Spotkania od godziny 14:00 mogą brać udział wszyscy chętni.

Wszelkie informacje dotyczące zgłoszeń, opłat za udział, noclegi i wyżywienie można znaleźć na stronie internetowej PZPL. 

Po raz pierwszy w Anglii Wschodniej potwierdzono obecność kornika drukarza Ips typographus. Leśnicy informują, że wprowadzono już „szybkie środki zwalczania”.

Po wcześniejszym potwierdzeniu występowania szkodnika w hrabstwach Kent i East Sussex (a także jednorazowym przypadku w Szkocji) najnowsze odkrycie sugeruje, że szkodnik stanowiący szczególne zagrożenie dla świerków przemieszcza się dalej na północ.

Chociaż nie podano na razie żadnych szczegółów, rzeczniczka Komisji Leśnictwa Andrea Deol powiedziała: -Możemy potwierdzić, że Ips typographus został niedawno zgłoszony Komisji Leśnictwa we Wschodniej Anglii. Prowadzimy badania i akcję obejmującą szybkie środki zwalczania, a także zaostrzony nadzór nad środowiskiem, aby określić skalę problemu i stworzyć plan dalszego działania. Wszyscy właściciele gruntów, zarządcy i przetwórcy drewna powinni zachować czujność.

W Anglii występowanie kornika stwierdza się od 2018 roku. Inwazja zaczęła się od hrabstwa Kent, a następnie przemieściła się do wschodniego i zachodniego Sussex oraz Surrey. Do sierpnia 2023 roku zgłoszono ponad 40 ognisk. Wszystkie dotyczyły świerka norweskiego, który jest szczególnie liczny we wschodniej Anglii.

Pojawienie się kornika drukarza w Wielkiej Brytanii przypisuje się najczęściej natyralnym procesom migracji z kontynentu, ale niektórzy przedstawiciele nauk leśnych kwestionują tę teorię ze względu na odległość, jaką szkodnik musiałby pokonać.

Źródło: forestryjournal.co.uk

Fot.: wiki commons

Opracowanie: redakcja

Naukowcy z Uniwersytetu Wiedeńskiego i Politechniki w Monachium wzywają do radykalnej przebudowy lasów bez zalesiania gatunkami iglastymi. W przeciwnym razie zmiany klimatyczne będą powodowały duże straty.

Jak podaje strona SWR Kultur, badanie przeprowadzone w Wiedniu i Monachium mówi, że co najmniej jedna trzecia współczesnych gatunków drzew w Europie może do roku 2100 zostać wyparta z Europy wskutek zmian klimatu. Drzewa iglaste, takie jak świerk, są szczególnie zagrożone. Buk również może paść ofiarą ocieplenia. Eksperci wzywają do szybkiej konwersji i pożegnania drzew iglastych na rzecz bogatego gatunkowo lasu mieszanego.

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Wiedeńskim i Politechnice w Monachium wykazały, że liczba gatunków drzew nadających się do odnowienia lasu drastycznie spada. Naukowcy najpierw stworzyli mapę rozmieszczenia 69 najpopularniejszych gatunków drzew, biorąc pod uwagę dane z niemal 240 000 lokalizacji w całej Europie. Następnie stworzyli model mający przewidywać, czy takie rozmieszczennie będzie w dalszym ciągu odpowiednie pod koniec stulecia, biorąc pod uwagę różne scenariusze emisji.

Okazało się, że średnia liczba gatunków drzew na kilometr kwadratowy może spaść o 33 do 49%, w zależności od scenariusza. W szczególności świerk, ale lokalnie także buk i sosna w suchszych regionach nizinnych są zagrożone.

Według badania możliwości przekształcania lasów będą coraz bardziej ograniczone ze względu na zmiany klimatu. Henrik Hartmann, dyrektor Instytutu Ochrony Lasu w Federalnym Instytucie Badawczym Roślin Uprawnych w Quedlinburgu, wyjaśnia: - Lasy to dynamiczne ekosystemy, które muszą się zmieniać, aby móc przetrwać w zmieniających się warunkach. Badania wyraźnie pokazują, że część rodzimych dla nas gatunków drzew nie będzie już dla nas rodzima w przyszłości.

Źródło: swr.de

Opracowanie: redakcja

Artykuł na czeskiej stronie poświęconej lasom silvarium.cz na temat polskiego sektora drzewnego przedstawia sytuację w kraju jako tragiczną. Relacja dotycząca zmian sięga 2021 roku, kiedy zmieniono zasady sprzedaży drewna, czym "dotkniętych było ponad 350 000 osób zatrudnionych w branży oraz miliony konsumentów korzystających z usług firm zajmujących się przetwórstwem drewna". Ale to oczywiście dopiero początek kłopotów.

W 2023 roku Lasy Państwowe podwyższyły ceny drewna, które obecnie są najwyższe w Europie. "[...] mimo wyraźnych żądań branży wynikających z głębokiego kryzysu gospodarczego, nie obniżyły cen wyjściowych na rok 2024. Obecnie są one znacznie wyższe, bo sięgają 40%. w relacji do cen drewna w Niemczech, Czechach, Słowacji i Łotwie" - czytamy w dalszej części artykułu.

Poruszona jest też oczywiście kwestia ograniczeń cięć wprowadzonych 8 stycznia 2024 roku. Przytoczona jest wypowiedź Jarosława Michniuka, prezesa zarządu firmy Paged z branzy meblarskiej: 

- To była zaskakująca i rozczarowująca decyzja dla całej branży. Nikt nie konsultował tej decyzji ze stroną społeczną i ekonomiczną. Widzimy i słyszymy zapowiedzi zmian zgodnych z naszymi wymaganiami i rozumiemy, że ich wdrożenie wymaga czasu, ale paradoksalnie sytuacja w naszej branży w ostatnim czasie nie tylko się nie poprawiła, ale wręcz pogorszyła. Ceny nadal utrzymują się na najwyższym poziomie w Europie, FSC nie wróciło jeszcze do polskich lasów, a dodatkowo wykluczono nowe obszary leśne i zmniejszono podaż drewna na kolejny kwartał. A wszystko to dzieje się w czasie trwającego głębokiego kryzysu.

Silvarium.cz podaje, że wartość produkcji w samej branży meblarskiej w 2023 roku spadła o 6% do poziomu 14 miliardów Euro. Firmy meblarskie były zmuszone do redukcji zatrudnienia: od 2022 do 2023 roku zwolniono ludzi z 18 000 stanowisk. W 2024 roku oczekiwanych jest kolejnych 5000 zwolnień. Podobnie sytuacja wygląda w przemyśle płyt drewnopochodnych i przetwórstwie celulozowo-papierniczym. Wartość eksportu spadła tu o 3%. 

Źródło: silvarium.cz

Opracowanie: redakcja

Lasy Państwowe poinformowały, że w wyniku negocjacji z działającymi w tej firmie związkami zawodowymi od lipca 2024 r. planowany jest wzrost stawki wyjściowej o 8 proc..

Wynagrodzenie pracowników Lasów Państwowych obliczane jest przez mnożenie stawki wyjściowej przez odpowiedni dla każdego stanowiska współczynnik. Wielkość współczynnika wynika m.in. z zajmowanego przez pracownika stanowiska i stażu pracy.

W komunikacie LP podano dla porównania, że średnia płaca w sektorze przedsiębiorstw wzrosła w ostatnich trzech latach o 38 proc. %. zaś skumulowana inflacja za ten okres wyniosła 25%. Tymczasem pensje w LP w ciągu tych trzech lat wzrosły o 10 proc..

Dodatkowo tylko w tym roku płaca minimalna z kolei wzrosła o 17,8 proc., natomiast poziom wynagrodzeń w budżetówce średnio o 20 proc..

Jak podał portal Firmylesne.pl średnia płaca w Lasach Państwowych wyniosła w 2023 roku 11 100 złotych brutto.

Źródło: Lasy Państwowe

Fot.: Josh Appel

Opracowanie: redakcja

Dnia 9 maja br. w Centrum Edukacji i Promocji Drewna Nadleśnictwa Babki odbyło się spotkanie w ramach Regionalnego Forum o Lasach "Lasy warte dialogu". Było to jedno z kilku zaplanowanych w maju spotkań w podpoznańskich nadleśnictwach. Cała idea forum powstała z inicjatywy Dyrektora RDLP w Poznaniu i zapoczątkowana została spotkaniem 22 marca w LZD Zielonka.

W ramach wydarzenia prowadzono rozmowy na temat sposobu prowadzenia gospodarki leśnej w lasach społecznie użytecznych wokół aglomeracji poznańskiej, a w szczególności na terenie użytku ekologicznego "Darzybór" leżącego na obszarze Leśnictwa Kobylepole.

Organizacja spotkania nie była więc wynikiem poleceń skierowanych 26 kwietnia br. do dyrektora generalnego LP przez ministrę klimatu i środowiska Paulinę Hennig-Kloskę. Nadleśnictwo jednak odniosło się do tego polecenia i zaprezentowało propozycje lasów społecznych podzielonych na dwie strefy: intensywnego i zrównoważonego zagospodarowania. Podobnne opracowanie przygotowały także pozostałe dwa nadleśnictwa na obszarze w pobliżu Poznania: Konstantynowo i Łopuchówko.

- Nadleśnictwo Babki prawie zupełnie wstrzymało się od prac pozyskaniowych w tym roku - wykonano tylko 2 powierzchnie TW i kilkanaście metrów cięć przygodnych. Natomiast w zeszłym roku nie wykonało żadnego zrębu tylko część trzebieży i trochę przygodnych - całość pozyskania wynosiła między 20-25% - relacjonuje nasz czytelnik.

Nadleśnictwo przygotowało i zaprezentowało propozycje lasów społecznych podzielonych na dwie strefy: intensywnego i zrównoważonego zagospodarowania. Podobnne opracowanie przygotowały także pozostałe dwa nadleśnictwa na obszarze w pobliżu Poznania: Konstantynowo i Łopuchówko.

Na spotkaniu obecni byli zarówno przedstawiciele RDLP w Poznaniu oraz Nadleśnictwa Babki, jak miłośnicy przyrody, producenci wyrobów drewnianych, naukowcy i samorządowcy. Udział wziął też Zakład Usług Leśnych "Tymek", dzięki któremu możemy przeczytać relację z pierwszej ręki.

Jak opisują spotkanie przedstawiciele ZUL "Tymek", początkowo burzliwa dyskusja pokazała, z jakimi jeszcze problemami przyjdzie się zmierzyć, jeśli chodzi o prowadzenie i ograniczanie prac na terenach leśnych szczególnie istotnych dla lokalnej społeczności.

Wstępne postanowiono wstrzymać trwające prace z zakresu pozyskiwania drewna na użytku ekologicznym “Darzybór”. Przedstawione zostały propozycje dalszych rozwiązań, mających na celu zarówno ochronę cennej fauny i flory, stworzenie przestrzeni o charakterze rekreacyjnym, jak i pomoc w dalszym funkcjonowaniu firm z branży leśnej i drzewnej.

W planach jest kolejne spotkanie - tym razem w terenie, zaplanowane na 16 maja 2024 roku. Do udziału zaproszeni są wszyscy zainteresowani tematyką lasów społecznie użytecznych w pobliżu Poznania.

Fot.: ZUL "Tymek"

Opracowanie: redakcja

17 kwietnia 2024 roku na terenie leśnictwa Brzeziny (nadleśnictwo Przedborów) w lesie pracowało dwóch mężczyzn nielegalnie ścinających drzewa. Podczas ścinki jedno z drzew w niekontrolowany sposób odłupało się i przewróciło, przygniatając jednego z obecnych.

Służby, które przybyły na miejsce zdarzenia stwierdziły zgon poszkodowanego. Przyczyną wypadku była niewłaściwa technika ścinki, przebywanie w strefie niebezpiecznej, brak wyposażenia ochronnego oraz nietrzeźwość w chwili wykonywania pracy.

Fot.: redakcja

Opracowanie: redakcja

Ministra klimatu i środowiska Paulina Hennig-Kloska wysłała do dyrektora generalnego Lasów Państwowych Witolda Kossa trzy polecenia związane ze zmianą gospodarowania lasami. 

Pierwsze polecenie z dnia 26 kwietnia dotyczy aktualizacji terenów objętych ograniczeniami cięć. Aktualizacja ma uwzględniać konsultacje społeczne, a powierzchnia ograniczeń ma być nie mniejsza niż dotychczasowa:

Drugie polecenie dotyczy stosowania rębni w planowanych Planach Urządzenia Lasu. Rębnie całkowite mają być zastępowane złożonymi. Lasy Państwowe mają też przygotować plan zastąpienia rębni całkowitych w istniejących PULach złożonymi:

Ostatnie z poleceń dotyczy lasów o wiodącej funkcji społecznej. Lasy Państwowe mają wzmocnić ochronę takich lasów wokół miast, o których pisaliśmy już wcześniej przy okazji otwarcia zgłoszeń do Zespołów Lasów Społecznych. W tym samym poleceniu zawarto też informację o składzie Zespołów:

Lasy Państwowe mają też nie intensyfikować pozyskania w lasach, które wymieniono w poleceniu. Warto jednocześnie przypomnieć, że dyrektor generalny LP wspominał o zwiększeniu środków jakie mają być przeznaczone na usługi leśne niezwiązane z pozyskaniem drewna.

Źródło: polecenia MKiŚ do DGLP

Opracowanie: redakcja

Trzecie FORUM PRZEMYSŁU DRZEWNEGO, organizowane przez powermeetings.eu w dniach 13-14 czerwca w Warszawie, zapowiada się równie interesująco jak edycje w minionych dwóch latach.

Gazeta Leśna oraz firmylesne.pl ponownie objęły Forum swym Patronem Medialnym.

Nowa sytuacja polityczna, zmienione kierownictwo Lasów Państwowych, a z drugiej strony – kolejny rok zmniejszonego popytu na produkty drzewne w kraju i na europejskich rynkach, spadek cen na wyroby i wzrost cen za surowiec oraz zmieniające się decyzje organów Unii Europejskiej dotyczące ochrony środowiska i klimatu powodują, że nie brakuje tematów do dyskusji i jest potrzeba przekazania interesujących branżę informacji przez specjalistów z różnych dziedzin.

Na Forum Przemysłu Drzewnego, współorganizowanym pod patronatem branżowych stowarzyszeń i mediów, zawsze jest podejmowany szeroki zakres tematów interesujących branżę leśną i drzewną. Jest obecnie potrzeba skoncentrowania się na tematyce rynku drewna, jego potencjale, cenach, prognozach oraz tak aktualnych sprawach jak certyfikacja lasów i produktów drzewnych, a FPD to doskonała i jedyna w kraju możliwość spotkania się oraz dyskusji przedstawicieli branży na neutralnym gruncie i niezależna płaszczyzna do wymiany inspiracji, poglądów i doświadczeń.

Branża drzewna od lat odgrywa ważną rolę w polskiej gospodarce. Ma ona ogromny wpływ na rozwój kraju, ze względu na poziom zatrudnienia, jak i ekologię. Branża zapewnia pracę bezpośrednio ponad 400. tysiącom osób, a do tego należy doliczyć kilkadziesiąt tysięcy miejsc pracy w firmach, które współpracują z branżą. Często zatrudnienie w firmie przerabiającej drewno jest jedyną alternatywą podjęcia pracy zarobkowej dla lokalnej społeczności.

Istotny jest też wpływ branży drzewnej na gospodarkę naszego kraju. Jest ona odpowiedziana za 11 % PKB indukowanego, gdyż cały łańcuch dostaw związany z tym przemysłem jest rozbudowany i powiązany z innymi firmami.

Przetwarzanie drewna na różnorodne produkty nie tylko przyczynia się do rozwoju gospodarki, ale także do ochrony środowiska naturalnego. Drewno jest naturalnym surowcem odnawialnym. Nie wpływa negatywnie na środowisko, w przeciwieństwie do wielu innych rodzajów surowców. Jest to szczególnie istotne, biorąc pod uwagę zmiany klimatyczne, które stawiają przed branżą drzewną spore wyzwanie.

Wszystkie organizacje i stowarzyszenia zrzeszające przedsiębiorców z tej branży są otwarte na dialog z rządzącymi, bo branża drzewna w Polsce stoi przed ogromnym wyzwaniem dotyczącym zmian klimatycznych. Odpowiednie inwestycje w nowoczesne technologie oraz badania naukowe mogą przyczynić się do dynamicznego rozwoju sektora, który w minionym roku zabiegał o utrzymanie certyfikacji FSC przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych.

Przedstawiciele Lasów Państwowych zostali poproszeni o przedstawienie danych dotyczących pozyskania surowca i zasad jego sprzedaży w najbliższych latach. Nie grozi nam wylesianie, albowiem decyzje o pozyskaniu drewna nie zapadają z dnia na dzień, a odbywają się na podstawie 10 letnich planów. Tylko czy nadal zależeć one będą wyłącznie od decyzji jednostek LP? Spodziewana nowelizacja Ustawy o lasach ma stworzyć możliwość zaskarżenia planu urządzenia lasu na drodze postępowania sądowo-administracyjnego. Projekt nowelizacji ma na celu usunięcie sprzeczności prawa polskiego z prawem Unii Europejskiej.

Znacząco zmalał import surowca drzewnego z rynku wschodniego, ale czy zmalał eksport krajowego drewna na zagraniczne rynki? Wiadomo natomiast, że branża narzeka na napływ tarcicy z kilku krajów, konkurujących cenowo z wyrobami krajowych wytwórców. Tartakom, producentom płyt drewnopochodnych, sklejek, opakowań, zakładom usług leśnych, firmom dostarczającym technologię oraz wyroby drzewne – domy, stolarkę otworową, materiały podłogowe, zrębki i pellety oraz inne produkty drzewne, mocno także doskwierają wciąż wysokie stopy procentowe oraz inflacja. Więc problemom ekonomicznym i finansowym poświęcone zostaną odrębne prezentacje specjalistów.

- Przygotowywany przez powermeetings.eu oraz partnerów program prezentacji na pewno zainteresuje tartaczników, leśników, przedstawicieli firm kupujących, przetwarzających i dostarczających drewno, zakładów usług leśnych, producentów materiałów drzewnych i surowców, gotowych wyrobów, ale także dostawców maszyn i technologii dla tej branży – mówi Renata Kałużna, dyrektor zarządzająca powermeetings.eu - Powinni więc skorzystać z naszego zaproszenia na to Forum, gdyż na wiele pytań i wątpliwości będzie można uzyskać odpowiedzi w trakcie prezentacji oraz podczas spotkań networkingowych od przedstawicieli Lasów Państwowych, stowarzyszeń branżowych oraz menedżerów firm i grup produkcyjnych, handlowych i zakupowych. Istotną częścią Forum będzie dyskusja panelowa, a drugiego dnia - warsztaty na tematy takie jak: FSC, PEFC, EUDR, ESG oraz PR i komunikacji w branży drzewnej. To wszystko pozwoli uczestnikom wybrać strategię działań swoich firm i branż na najbliższy okres.

FPD 2024 to trzecia edycja jedynego w Polsce wydarzenia dedykowanego dla całego przekroju rynku – firm skupionych wokół przemysłu drzewnego i wykorzystujących drewno w swojej działalności, a dokładniej czeka nas:

-2 dni konferencji

-20+ prelegentów omawiających najbardziej aktualne tematy dla branży w tym: aktualizacja zasad sprzedaży drewna z LP, EUDR, FSC, PEFC, ESG, bieżące wyzwania w branży drzewnej, optymalizacja kosztów, jak poprawić PR branży

-znakomite grono uczestników – praktyków reprezentujących wiele branż wykorzystujących drewno w działalności swojej firmy

-kolacja networkingowa

-warsztaty

-„biforek”, czyli wieczorne spotkanie zapoznawczo-networkingowe poprzedzające konferencję

Szczegóły i rejestracja dostępne są pod linkiem: https://powermeetings.eu/forum-przemyslu-drzewnego/

Do III Forum Przemysłu Drzewnego można dołączyć na jeden z trzech sposobów: jako Partner, Prelegent lub Uczestnik.

Zapraszamy również do kontaktu z organizatorem:
Jola Szczepaniak
powermeetings.eu
tel.: +48 505 659 477
e-mail: Jolanta.Szczepaniak@powermeetings.eu
www.powermeetings.eu

Międzynarodowy zespół naukowców z zakresu ochrony środowiska, inżynierii i technologii, a nawet nauk społecznych pracuje nad ufundowanym przez Unię Europejską projektem SILVANUS. Celem grupy jest stworzenie innowacyjnej platformy technologicznej służącej do prewencji i eliminacji pożarów lasów. Środki finansowe pochodzą z funduszy Horizon Europe, przeznaczonych na rozwój nauki i technologii. Poza zespołem ekspertów w projekt angażowane są także organizacje i jednostki związane ze zwalczaniem ognia w praktyce, takie jak Służby Ogniowe i Ratownicze (HZS) z krainy morawsko-śląskiej.

– Kiedy mowa o największych wyzwaniach w walce z pożarami lasów, to jest to na pewno odległość jednostek od ognisk pożarów i zasobów wody. W obu przypadkach jest wiele do poprawy. Na pewno zyskamy na polepszeniu współpracy pomiędzy strażakami, właścicielami lasów, zarządcami zasobów wodnych czy nawet lokalnymi samorządami – zaznaczył Marko Gašparín, szef działu funduszy unijnych i współpracy międzynarodowej HZS. Obecnie SILVANUS ma 12 powierzchni pilotażowych zlokaliz owanych w 11 krajach. W ramach badań i testów sprawdza się na nich działanie nowoczesnych systemów cyfrowego przewidywania rozwoju pożaru, platform integracji danych, a także wykorzystania dronów czy robotów kroczących wyposażonych w urządzenia do mapowania czy wykrywania ognia.

– W zeszłym roku projekt był wciąż w pierwszej połowie implementacji, więc na razie nie ma co wyciągać wniosków. Jednakże, jako strażak, mogę powiedzieć, że nasze doświadczenia z programem są jak dotychczas pozytywne, a nowoczesne technologie z pewnością pomogą zwiększyć efektywność walki z pożarami lasów – komentował Gašparín, który uczestniczył w testach i pokazach zorganizowanych w Ostrawie, a następnie w górach Kiczorach (Beskidy).

Zgodnie z planem, projekt SILVANUS jest podzielony na trzy etapy. W Fazie A dotyczy prewencji i przygotowań, Faza B to wykrywanie i reagowanie, a Faza C skupia się na przywracaniu obszarów dotkniętych ogniem i adaptacji do zmieniających się warunków środowiska. Obecnie w konsorcjum pracującym nad projektem znajduje się 49 partnerskich organizacji z 18 krajów europejskich, ale również z Australii, Brazylii czy Indonezji. Projekt wystartował w październiku 2021 roku i ma się zakończyć w marcu 2025 roku. Budżet wynosi 24 miliony euro. Koordynatorem jest Uniwersytet Telematyczny Pegaso we Włoszech.

Źródło i fot.: silvanus-project.eu

Opracowanie: redakcja

Ministerstwo czeka na zgłoszenia do 17 maja 2024 roku. Zasady i specyfikacje zgłoszeń można zobaczyć na stronie rządowej.

W "Zespołach Lasów Społecznych" znajdą się oczywiście ogranizacje społeczne (do 6 organizacji w jednym zespole), a także przedstawiciele nadleśnictw, każdej gminy, powiatu czy województwa należącego terytorialnie do danego kompleksu leśnego, lokalnego RDLP i nadleśnictw, IBL i BULiGL. Co istotne, załącznik do informacji podanej na stronie Ministerstwa mówi także, że w Zespołach powinien się znaleźć jeden przedstawiciel zakładów usług leśnych i lokalnych nabywców przemysłowych drewna.

Obsługa Zespołów została zlecona przez ministrę klimatu i środowiska Paulinę Hennig-Kloskę dyrektorowi generalnemu Lasów Państwowych, wraz z poleceniem wzmocnienia ochrony lasów o wiodącej funkcji społecznej wokół miast: Warszawy, Krakowa, Gdańska-Sopotu-Gdyni, Wrocławia, Łodzi, Poznania, Katowic, Bydgoszczy-Torunia oraz Szczecina.

Źródło: www.gov.pl

Marka Stihl wprowadziła na rynek nowe przycinarki do gałęzi na wysięgnikach – HTA 150 i HTA 160. Oba modele są zasilane z akumulatorów i oferują moc 1,4 kW – czyli taką samą, jak w przypadku spalinowego modelu HT 135.

Model HTA 160 posiada teleskopowy wysięgnik o długości 405 cm, podczas gdy HTA 150 oferuje znacznie krótszy drążek sugerujący prowadzenie prac przy trzebieży. Jak przystało na modele elektryczne, przycinarki te są ciche, nie emitują spalin, są tanie w eksploatacji i łatwe w naprawie. Dzięki zastosowaniu lekkiej, magnezowej przekładni masa całkowita obu urządzeń jest stosunkowo niska, dzięki czemu łatwo nimi manewrować nawet w gęstym drzewostanie. Metalowy filtr siatkowy pomaga chłodzić baterię i silnik podczas pracy, przedłużając w ten sposób żywotność produktu. 

Przycinarki są kompatybilne z łączem Smart Connector 2 A.

Branża drzewna wystosowała pisma do prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska oraz przewodniczącego Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów Andrzeja Domańskiego w związku z zmianami zachodzącymi w polskiej gospodarce leśnej. Mowa oczywiście o postanowieniach Ogólnopolskiej Narady o Lasach, na której branża drzewna była szeroko reprezentowana. 

Podczas Narady przedstawiciele branży wymienili szereg argumentów - zagrożeń związanych z ograniczaniem gospodarki leśnej na terenie kraju. Wśród nich wymienić warto potencjalne dziesiątki milionów złotych strat w budżecie państwa, pozbawienie pracy kilkudziesięciu tysięcy osób, eliminację ekologicznego surowca budowlanego jakim jest drewno, a także niską skuteczność ścisłej ochrony przyrody określanej jako cenna. Drzewiarze wskazują też, że resort nie posiada spójnego planu dotyczącego miejsc i czasu ochrony.

"W czasie Narady podkreślaliśmy wielokrotnie, że dopóki nie zostaną zdiagnozowane skutki wyłączania kolejnych obszarów leśnych z całkowitego lub częściowego użytkowania, nie zostaną ustalone metody uzupełnienia spodziewanych braków drewna [...] oraz nie powstanie system rekompensat strat przedsiębiorców, to nie można takich działań prowadzić. Doprowadzi to bowiem, nie mówiąc nawet o bardzo konkretnych stratach poniesionych przez gospodarkę kraju, do licznych protestów społecznych podobnych do już podjętych, zwłaszcza na Podlasiu i Podkarpaciu, przeciwko już narzuconemu w styczniu br., bez jakichkolwiek konsultacji, moratorium ograniczającym pozyskanie drewna" - czytamy w dokumencie wysłanym do Donalda Tuska.

Branża drzewna wyraża rozczarowanie wynikiem Narady, na której została zingnorowana. Podczas gdy eksperci, leśnicy i przedstawiciele przemysłu drzewnego pracowali nad koncepcjami i prawnymi uwarunkowaniami wdrożenia kolejnych ograniczeń cięć czy utworzenia setek rezerwatów, MKiŚ arbitralnie podjęło w tych kwestiach decyzję, prowadząc politykę "faktów dokonanych".

Autorzy listu proszą prezesa Rady Ministrów o zawieszenie decyzji do czasu wypracowania porozumienia ze wszystkimi interesariuszami, podkreślając, że branża drzewna odpowiada za około 6% PKB kraju.

Całą treść pisma wysłanego do Donalda Tuska można przeczytać tutaj.

Źródło: pismo branży leśnej skierowane do Donalda Tuska i Andrzeja Domańskiego

Opracowanie i fot.: redakcja

"W naszej ocenie MKiŚ prowadzi pozorowany dialog, uwzględniając głos, w trudnej dyskusji dotyczącej ochrony przyrody i przyszłego modelu polskiego leśnictwa, wyłącznie organizacji i zrzeszeń tzw. NGO-ów prowadzących działalność lobbingową na organy władzy państwowej. Zrzeszenia NGO-ów stanowią liczbę nieprzekraczającą raptem 1000 osób, które w sposób nieuprawniony nazywane są „stroną społeczną” (sugerując nieprawdę, że są to przedstawicielami całego społeczeństwa), w porównaniu z blisko milionowym głosem reprezentowanym przez sektor leśno-drzewny, świat nauki, zrzeszeń i związków zawodowych działających w Lasach Państwowych" - czytamy w Oświadczeniu podpisanym przez przedstawicieli związków zawodowych działających w Lasach Państwowych. To jedynie jeden z wielu argumentów, które doprowadziły do bojkotu Ogólnopolskiej Narady o Lasach.

Pod Oświadczeniem podpisały się: Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ „Solidarność”, Krajowa Sekcja Pracowników Leśnictwa NSZZ ,,Solidarność", Krajowa Sekcja Leśnictwa i Ochrony Środowiska Związku Zawodowego ,,Budowlani", Krajowy Sekretariat Budownictwa, Drzewiarzy i Ochrony Środowiska NSZZ ,,Solidarność”-80 oraz Związek Zawodowy Pracowników Technicznych Leśnictwa.

W piśmie wspomniane są też opracowania eksperckie stworzone przez Krajowy Sekretariat Zasobów Naturalnych Ochrony Środowiska i Leśnictwa NSZZ „Solidarność”, które w Ogolnopolskiej Naradzie o Lasach całkowicie pominięto.

Autorzy ze zdziwieniem przyjęli rekomendacje skierowane przez ministrę Hennig-Kloskę i wiceministra Dorożałę do dyrektora generalnego LP, które przedstawiono na konferencji prasowej z 25 kwietnia 2024. 

W opinii autorów pisma Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi imitację dialogu, oszukując w ten sposób leśników i przedstawicieli branży drzewnej, w podejmowaniu decyzji kierując się wskazówkami "niereprezentacyjnych" organizacji.

Z ostatniego badania opinii na temat Lasów Państwowych, wykonanego w grudniu 2023 roku przez PBS, dowiadujemy się m.in., że nigdy w historii tych sondaży zaufanie społeczne do LP nie spadło do tak niskiego poziomu jak dziś, nigdy też tak wysoki nie był odsetek osób oceniających pracę LP jednoznacznie źle.Z zaufania, jakim cieszyli się leśnicy jeszcze dziesięć, a nawet cztery lata temu – zostało niewiele.

Pozytywnie działalność PGL LP oceniło zaledwie 54 proc. respondentów. A jeszcze niedawno, bo w roku 2019, zrobiło to aż 84 proc. ankietowanych. Spadek o 30 pkt proc. to zatrważająca strata zaufania społecznego. Jednocześnie, co naturalne, wzrastał odsetek ocen negatywnych. O ile w roku 2019 jednoznacznie źle oceniało LP 6 proc. badanych, to w 2023 już aż 24 proc. To równo czterokrotny wzrost ocen negatywnych!

Także saldo ocen (czyli różnica między odsetkiem ocen pozytywnych i negatywnych) spadło do nienotowanego wcześniej poziomu ledwie 30 pkt proc. A przecież w roku 2019 wynosiło aż 77 pkt proc.!

Nawet konflikt wokół Puszczy Białowieskiej, choć bez wątpienia zachwiał zaufaniem do leśników i odbił się na wcześniejszych wynikach badań, nie spowodował tak gigantycznych szkód w wizerunku, jak ostatnie cztery lata pod rządami polityków Suwerennej (Solidarnej) Polski.

Wszystko to przy podobnych co kilka lat temu odpowiedziach ankietowanych na temat potrzeby równoważenia funkcji lasu (ciągle uważa tak większość, bo 58 proc.) czy wartości drewna jako ekologicznego surowca znacznie lepszego niż np. tworzywa sztuczne. Co istotne, coraz więcej Polaków uważa, że lasów w Polsce ubywa. Co to oznacza? Najmocniej zmieniła się ocena działania LP, a mniej samo postrzeganie lasu, gospodarki leśnej i drewna. Społeczeństwo w sporej części utraciło do LP zaufanie.

Skaza na leśniku

Już nie tylko Lasy Państwowe jako instytucja, ale także sami leśnicy jako grupa zawodowa (do tej pory oceniani przez Polaków niezmiennie wysoko, mimo zawirowań ocen działania organizacji) doznali uszczerbku. Dziś coraz więcej osób nie tylko źle ocenia LP, ale także leśników postrzega gorzej – niżej oceniając zarówno ich profesjonalizm, jak i osobistą uczciwość.

Co zaszło w ciągu tych czterech lat, że zaufanie społeczeństwa tak dramatycznie spadło? Na wstępie zaznaczę, że pominę w tym tekście sprawy zewnętrzne (choć na pewno takie czynniki również mocno tu zadziałały), a skupię się na samych działaniach i zaniechaniach Lasów Państwowych. Bo właśnie w samej organizacji, sposobie jej zarządzania i komunikacji widzę wiele źródeł wizerunkowego upadku, którego jesteśmy świadkami.

Upolitycznienie i wycinka

O katastrofalnym wpływie polityki na kondycję i wizerunek LP napisałem rok temu osobny tekst (można go przeczytać na stronie internetowej GAZETY LEŚNEJ). To wpływ wielopłaszczyznowy, począwszy od wciągnięcia leśnictwa do demagogicznej debaty publicznej, a skończywszy na psuciu kadr i procedur w LP. Nigdy we współczesnej historii LP nie było to zjawisko tak nasilone, jak w ostatnich czterech latach.

Razem z polityką przyszły jej nieodłączne towarzyszki: ignorancja, nepotyzm, tupet i chciwość. Przyszły nowe kadry. Mierne, ale wierne, które zdominowały także pion komunikacji.

Symbolem, ale i motorem tego upolitycznienia oraz awansów z przyczyn politycznych, a nie
merytorycznych, stał się rzecznik LP – Michał Gzowski, lokalny polityk Suwerennej Polski, zwany przez wielu dziennikarzy rzecznikiem nieobecnym, gdyż najczęściej nie oddzwaniał ani nie odpisywał na ich pytania (zdaje się, że tę nieobecność potwierdzili też wstępnie audytorzy).

Błędów, które popełniła miniona leśna władza, szczegółowo opisywać nie będę – szeroko i na bieżąco przedstawiały je media, racząc opinię publiczną niemal codziennie nowymi materiałami.

Zakupy mieszkań przez leśnych notabli, załatwianie posad dla politycznych krewnych i znajomych, program billboardowy, zerwanie jakichkolwiek form dialogu z częścią otoczenia, unikanie kontroli i udzielania informacji publicznej, buta, arogancja władzy, polityka „nie oddamy ani guzika”, brak szerokiego wyjaśnienia wyjścia z FSC, a na koniec jawne angażowanie się po jednej stronie politycznego sporu i brak prób wyprowadzania LP z polaryzacyjnej młócki – to wszystko kosztowało wizerunkowo Lasy Państwowe ogromnie dużo.

We wspomnianym na początku badaniu zapytano tych, którzy źle oceniają LP, skąd bierze się ta ocena. Dwie najczęściej wymieniane przyczyny to wycinanie przez LP zbyt dużej liczby drzew oraz nadmierne upolitycznienie.

Syndrom oblężonej twierdzy

Realizacja celów politycznych wymaga silnej mobilizacji zarządzanej grupy. A nic tak nie mobilizuje, jak wspólny wróg i polaryzacja. Leśnicy dali się zapędzić politrukom do oblężonej twierdzy.

W pewnej części uwierzyli, że wrogowie jednej partii są również wrogami samych leśników, a akcje czysto polityczne mogą pomóc LP. Nic bardziej mylnego. Każde ustawianie się w jednym szeregu z politykami w ich walce partyjnej szkodzi instytucji publicznej. Domyślam się, że świetnie o tym wiedzieli decydenci, ale większe znaczenie miał dla nich interes partii niż instytucji, w której pracowali.

Po zamknięciu LP w oblężonej twierdzy nie było już szans na jakąkolwiek rzetelną komunikację. Język dialogu i edukacji został zastąpiony konfrontacyjnym językiem politycznej propagandy. Trafił on nie tylko do wypowiedzi rzecznika prasowego LP czy innych polityków w zielonych mundurach, ale nawet (ku mojemu wielkiemu smutkowi, gdyż byłem związany z tym tytułem od roku 1996) w ostatnich dwóch latach także na łamy „Głosu Lasu”.

Niektóre sformułowania publikowane w miesięczniku, o zgrozo, bardziej przypominały mi słynne czerwone paski TVP Info niż komunikację wewnętrzną, do której „Głos” był przeznaczony. Nie inaczej było w komunikacji centrali ze światem zewnętrznym.

Lasy Państwowe przestały na serio rozmawiać ze społeczeństwem, tłumaczyć, po co prowadzi się gospodarkę leśną czy jakie korzyści ma z niej każdy obywatel. Zamiast tego, oprócz aroganckiej obrony, zaproponowały również infantylne treści na poziomie internetowego piąteczka, piątunia”.

Żal było patrzeć, jak kiedyś bardzo merytoryczny, poruszający wiele kluczowych dla leśnictwa spraw, profil LP na portalu X zamienił się w źródło niby-śmiesznych ćwierćpostów towarzyszących jedynie filmom z fotopułapek, które zdominowały „przekaz”. W ten sposób, a dotyczy to nie tylko profilu X, LP odeszły od realizacji własnej polityki komunikacyjnej.

Demontaż pionu komunikacji

Negatywnym zmianom treści przekazu towarzyszyły też zmiany kadrowe. Stopniowo odsuwano lub marginalizowano osoby z doświadczeniem komunikacyjnym (ze świetną rzeczniczką Anną Malinowską na czele). Dyrektorem Centrum Informacyjnego LP – zakładu współodpowiedzialnego za wizerunek LP – została osoba bez wykształcenia leśnego, czy też PR-owego. Pod jego rządami (o których można by napisać osobne, mroczne wspomnienia) zaczął się demontaż struktur komunikacyjnych.

Dla wszystkich zainteresowanych było już jasne, jakie będą nowe priorytety działań, więc szybko rozpoczęła się ucieczka z LP osób o wysokich kompetencjach komunikacyjnych. Wielu z nich, odchodząc, mówiło wprost – chcieliśmy pracować dla Lasów, a nie dla tej czy innej partii. Część z nich LP z trudem pozyskiwały wcześniej z rynku w otwartych konkursach, w których uczestniczyło nierzadko po kilkadziesiąt, a nawet kilkaset osób.

Łącznie z CILP i DGLP odeszło kilkunastu świetnych specjalistów. Niektórych zwolniono z pracy, część sama wyniosła się z LP, a jeszcze inni zmienili rodzaj pracy w ramach struktury LP. Żaden inny pion działalności LP nie poniósł tak dotkliwych strat kadrowych, jak komunikacja!

Rzecz jasna na miejsce tych, co odchodzili lub byli zwalniani, przyjmowano z radością nowych, ale już bez konkursów, bez koniecznych kompetencji, za to zwykle z wiadomego klucza polityczno-towarzyskiego. Całości dopełniło w CILP rozwiązanie Wydziału Komunikacji oraz likwidacja Zespołu Komunikacji Wewnętrznej.

W efekcie tego „wypędzenia” dziś w DGLP i CILP zostały niedobitki pracowników mających pojęcie o komunikacji ze społeczeństwem. Z trudem mogę naliczyć łącznie może pięć, sześć osób, które mają dostateczną wiedzę i doświadczenie do pracy w komunikacji tak dużej instytucji, a i te niedobitki w dużej części poupychane są na najniższych stanowiskach pod rozrośniętą „promocyjną” czapą. Przez to całe Lasy Państwowe stały się w dużej części nieme.

Zmarnowany kapitał

Wraz z demontażem komunikacji postępowały negatywne zmiany w poszczególnych kanałach komunikacji, w ramach których LP wcześniej prowadziły dialog z setkami tysięcy Polaków. Niech za przykład posłuży flagowy produkt CILP – program „Oblicza lasów” w serwisie YouTube zbierający wcześniej miliony wyświetleń.

Zaraz po nastaniu nowego, politycznego rzecznika LP z listy prowadzących leśników-ambasadorów firmy jeden po drugim zaczęły znikać, na skutek arbitralnych decyzji kierujących pionem, ważne dla programu postaci.

Oprócz zmian kadrowych zarządzono też „oszczędności”. I tak jeszcze w roku 2019 program ukazywał się raz na dwa tygodnie, gdy tymczasem w całym roku 2023 pojawiło się już tylko… osiem odcinków (!).

Ekipie realizacyjnej, proszącej o udział pracownika CILP z dronem w kolejnym odcinku programu, szefowa jednostki odpowiedziała, że zamiast drona wystarczyć powinno… okno na najwyższej kondygnacji budynku (warto dodać, że samego drona CILP posiada, więc koszty były związane z delegacją jednego pracownika). Z kolei ograniczenie wyjazdów dwuosobowej ekipy realizującej „Oblicza lasów” dyrektor uzasadniała… „nierentownością” przedsięwzięcia.

Przypomnijmy, że mówimy o programie, którego niektóre odcinki oglądały setki tysięcy osób, który angażował tysiące w pozytywne relacje z leśnikami i który jeszcze w roku 2019 otrzymał prestiżową wśród PR-owców nagrodę – złoto w konkursie Power of Content Marketing.

Takich i podobnych nagród docenionych w branży komunikacyjnej LP od roku 2013 do 2018 zdobyły sześć (!). Po roku 2018, o ile mi widomo, ani jednej, choć nakłady na CILP wzrosły w tym czasie do monstrualnych rozmiarów. Wiele firm staje na głowie, by znaleźć w swoich szeregach zaangażowanych pracowników, którzy zechcieliby dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z opinią
publiczną, być ambasadorami firmy. Taka też była strategia poprzedników zarządzających komunikacją.

Tym bardziej smuci, że z powodu arbitralnej decyzji jednej osoby wielu takich pracowników LP, i częściowo ich dorobek, skreślono, tak jak w wypadku „Obliczy lasów” (na szczęście widzę teraz ich powolny powrót).

Nie tylko wspomniany program na YouTube w ostatnich latach stał się ofiarą zmiany polityki. Szereg wartościowych projektów, niemal gotowych i przygotowanych do wdrożenia, po likwidacji Wydziału Komunikacji CILP nigdy nie ujrzało światła dziennego.

Dotyczy to m.in. projektu leśnego serwisu fakt-checkingowego, który miał prostować krążące w debacie publicznej nieprawdy i manipulacje na temat leśnictwa, a także dużego projektu komunikacji i nadania należytej rangi zmianom w urządzaniu lasów w pobliżu miast, o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa (projekt sam w sobie bardzo potrzebny, ale zupełnie zmarnowano jego potencjał medialny). Zaprzestano także produkcji już istniejących formatów (m.in. podcastu Między drzewami), a wiele innych drastycznie ograniczono. Nic dziwnego.

Priorytetem nie była już komunikacja ze społeczeństwem, ale wydarzenia promocyjne, gale i konkursy, które korzyść przynosiły głównie politykom przebranym za leśników. Sama instytucja z roku na rok traciła na tym walutę najcenniejszą – społeczne zaufanie.

Wątpliwa promocja

Natura nie zna próżni. Skoro już po paru miesiącach od przejęcia władzy w LP przez Solidarną Polskę było jasne, że nowej leśnej władzy komunikacja raczej nie jest do niczego potrzebna, coś musiało ją zastąpić.

W CILP dużo ważniejszy okazał się dostęp do „leśnego miodku” zdeponowanego w funduszu leśnym, z którego można było skorzystać, używając magicznego zaklęcia „promocja”. Jej znakiem rozpoznawczym stało się, szeroko dziś opisywane w mediach, wypompowywanie środków z funduszu leśnego na wątpliwe cele przynoszące korzyść głównie politycznym decydentom kierującym tymi środkami.

Beczułka z miodkiem okazała się na tyle atrakcyjna, że budżet CILP od trzech lat systematycznie puchł, osiągając stan niemal trzykrotnie wyższy niż pierwotny, a liczba umów podpisywanych przez CILP wzrosła w ciągu kilku lat pięciokrotnie!

W kwietniu na stronach LP ukazały się wstępne wyniki audytu po I kwartale. Sporą część dokumentu poświęcono promocji, finansowanej głównie za pośrednictwem CILP. Fragment temu poświęcony nosi tytuł „Finansowanie wątpliwej promocji”. Czytamy w nim m.in.: „W CILP podpisywano umowy, których przedmiotem była usługa promocyjna. Po realizacji usługi, płacono za nią ze środków funduszu leśnego. W dokumentach brak jest potwierdzenia wyboru „usługobiorców”, których na ogół wskazywano arbitralnie.

Nierzadko zdarzało się, że umowę podpisywano na kilka dni przed lub wręcz po wydarzeniu, gdzie miało dojść do promocji”. Autorzy audytu zwrócili uwagę na niektóre wydarzenia, w tym serię pikników w okresie przedwyborczym, podczas których występował ówczesny dyrektor i działacz partyjny – Józef Kubica.

Podali też przykład odbywającej się na Śląsku… gali boksu, podczas której również „błyszczał” dyrektor generalny. Zaowocowało to serią prześmiewczych memów krążących po internecie, bo faktycznie widok ubranego w mundur dyrektora pośród ustawionych w ringu pięściarzy i półnagich hostess budził rozbawienie. Jak podają autorzy dokumentu, gala ta kosztowała LP aż 130 tys. zł, a wszystkie działania opisane jako „wątpliwa promocja” i realizowane głównie za pośrednictwem CILP – zdaniem audytorów opiewają
szacunkowo na… 20 mln zł!

Trwonienie środków

Choć wydarzeń, które były (głównie finansowo) wspierane przez CILP, było kilkaset (!), podobnie obfitą strugą płynęły via CILP środki na „promocję” w mediach. Patrząc na listę beneficjentów, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że (zakładając nawet dobre intencje) kierowano je na przekonywanie… już przekonanych. Wykazano się zatem totalnym brakiem kompetencji.

Zamiast kierować działania do grup sceptycznych wobec LP, by budować w nich zrozumienie dla działań leśników – przekazy kierowano do prawicowych mediów, które, ze wsparciem czy bez, i tak popierały wszelkie działania rządzących.

Sam mechanizm kupowania reklam

i materiałów promocyjnych był również kuriozalny. Bez planu medialnego, dorywczo, a „podmioty reprezentujące redakcje zwracały się o finansowanie, co stanowi zasadnicze odstępstwo od zasad promowania, gdzie to promowany, a nie promujący występuje o wykonanie konkretnych usług”. Zarówno ceny usług, jak i same procedury wzbudziły wstępne wątpliwości audytorów.

Skala tych działań również szokuje. Zdaniem audytorów „wartość tych usług liczona jest w milionach złotych – obecnie nie jest to jeszcze zweryfikowane w sposób pozwalający na stawianie kategorycznych wniosków. Z pewnością będzie to kwota rzędu 8–10 milionów złotych w okresie 2020–23”.

100-lecie rok wcześniej

Kuriozalnie wyglądały też obchody 100-lecia LP, zupełnie „przypadkowo” zorganizowane tuż przed wyborami parlamentarnymi, czyli w roku… 99., a nie 100. rocznicy istnienia LP (Lasy Państwowe powstały w 1924 roku).

Spadek natężenia owych imprez po wyborach parlamentarnych dobitnie pokazuje, w jakim naprawdę celu zostały zorganizowane. W sieci krąży jeszcze materiał lokalnej telewizji, w której rzecznik Michał Gzowski wyjaśnia widzom, że w ramach obchodów 100-lecia LP jednym z kilku szczególnie ważnych i zasłużonych miejsc obchodów będzie… Elbląg.

Zupełnie przypadkiem matecznik szefa tamtejszej struktury Suwerennej Polski… Michała Gzowskiego. Według zdobytych przeze mnie informacji reszta przygotowań do roku jubileuszowego wyglądała w planach poprzedniej ekipy bardzo blado. Dlatego trwają gorączkowe prace, by tę dziurę po poprzednikach załatać i jeszcze coś, na szybko, przygotować.

Całe szczęście, że w szufladach pozostał, przygotowany (jeszcze przed desantem „ekspertów” z SuwPolu) przez ludzi wówczas zajmujących się komunikacją i edukacją, projekt utworzenia 100 nowych rezerwatów na 100-lecie LP. Mam nadzieję, że po przeleżeniu paru lat będzie teraz dla LP użyteczny. Oby tylko Lasy umiały go skutecznie społeczeństwu zakomunikować.

Lasy Państwowe memem

Nie ma chyba nic gorszego dla publicznej instytucji lub postaci niż stać się wyśmiewanym memem – obiektem kpin, żartów, synonimem struktury tak archaicznej, że aż śmiesznej. Niestety LP w ostatnich dwóch, trzech latach takim memem się stały.

Począwszy od zamykania lasu, przez promocję chrustu, sprzedaż nieruchomości nieruchomości i wiele, wiele innych. Staliśmy się już obiektem nie tylko krytyki, ale i zwykłych drwin. Wystarczy przejrzeć ostatnie lata w popularnym kanale Make Live Harder na Instagramie czy inne, śledzone przez miliony internautów.

Muszę przyznać, że sam miałem spory ubaw, śledząc facebookowy profil RDLP w Katowicach, będący w ostatnich latach zaprzeczeniem tego, jak robić media społecznościowe. Zamiast lasu, przyrody, drewna i leśnika dominowały kordelasy, sznury, musztra i uroczystości wszelkiej maści, podane językiem nadętym, żywcem wziętym z relacji z narad aktywu z czasów późnego Gierka. Miło było czytać komentarze emerytowanych leśników, którzy tak jak ja nie mogli powstrzymać śmiechu od tej lektury. Sami się prosiliśmy.

Jest nadzieja?

Choć ostatnie lata były wizerunkową katastrofą, największą w historii polskiego leśnictwa, to nadzieja na odbudowę zaufania zawsze jest. Szkoda może, że w reformatorskim porywie wszyscy rozmawiają dziś tylko o tym, jak ma się zmienić gospodarka leśna prowadzona przez LP, a nikt (a szczególnie sami leśnicy!) nie mówi ani słowa, jak mają się zmienić same Lasy, by jako instytucja sprostać wymaganiom współczesności, oraz jak ma wyglądać ich komunikacja z otoczeniem.

Z punktu widzenia wizerunkowego widzę szansę powodzenia takich zmian pod trzema warunkami.

Po pierwsze, zmiany muszą być szybkie, przemyślane i… szczere. Po drugie, komunikację leśni „notable” w końcu muszą zacząć traktować poważnie, a nie jako kolorowy dodatek lub pudrowanie wstydliwych chorób. Po trzecie w końcu – jeśli skorzystają z tej resztki fachowców z doświadczeniem, którzy jeszcze się w LP ostali.

Artur Rutkowski
Były pracownik Centrum Informacyjnego
Lasów Państwowych

Na początku tego roku dyrektorem RDLP w Poznaniu został Wiesław Krzewina. Pod koniec marca 2024 roku zniszczono jego samochód oraz drugi prywatny samochód, należący do jednego z wicedyrektorów RDLP w Poznaniu. Sprawca z użyciem młotka zdewastował lampy, lusterka i karoserię pojazdów, w jednym przebił też opony.

Policja poszukując sprawców zdarzenia zaczęła od osób usuniętych ze stanowisk w Lasach Państwowych przez Wiesława Krzewinę. Okazało się to strzałem w dziesiątkę. Złapano dwóch leśników: Andrzeja S., niedawno odwołanego nadleśniczego Nadleśnictwa Karczma Borowa, oraz Krzysztofa B., zastępcę nadleśniczego Nadleśnictwa Sieraków. Informacje o złapaniu sprawców potwierdzał reporterom Gazety Wyborczej Andrzej Borowiak, rzecznik wielkopolskiej policji.

Jak informowały źródła Gazety Wyborczej, Andrzej S. nie mógł pogodzić się z utratą stanowiska. Miał konfliktowe nastawienie do współpracowników i obarczał "winą" nowego dyrektora RDLP w Poznaniu.

To niejedyny przypadek dewastacji mienia w Lasach Państwowych związany z nadleśnictwem w którym pracował Andrzej S.. Samochody wielu pracowników były niszczone w rozmaite sposoby, ale dotychczas nie powiązano tego z konkretnymi osobami. W samochodzie księgowej nadleśnictwa przebito opony, innej pracownicy wstrzyknięto do kabiny preparat do odstraszania zwierzyny, jeszcze inny pracownik znalazł w samochodzie poluzowane śruby w kołach. Jak podają źródła Gazety Wyborczej, wszystkie poszkodowane osoby były w jakiś sposób skonfliktowane z Andrzejem S..

Złapani przez policję leśnicy przyznali się do winy i poddadzą się karze dziesięciu miesięcy prac społecznych. Otrzymali też zakaz zbliżania się do dyrektora Krzewiny i jego zastępcy.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Fot.: Lasy Państwowe

Opracowanie: redakcja

Technologię stworzyła firma Drone Amplified, łącząc sprawdzone drony, specjalną wyrzutnię ładunków podpalających i wysokiej klasy oprogramowanie. Zadaniem bezzałogowego statku powietrznego jest kontrolowany zrzut podpalających kulek, które tworzą niewielkie pożary mające zatrzymywać rozprzestrzenianie się większego ognia.

Drony te nie mają w założeniach zastępować załogowych lotów przeciwpożarowych, a jedynie uzupełniać luki w pokryciu powierzchni chronionej przed ogniem. Dodatkowo, urządzenia te mogą bez trudu poruszać się w trudnodostępnych miejscach.

System IGNIS służy do uwalniania niewielkich plastikowych piłek w dokładnie określonych miejscach. Wewnątrz ładunków znajduje się proszek nadmanganianu potasu, który po upadku na ziemię zaczyna się palić, tworząc punkt zapalny o niewielkiej temperaturze. Dron zrzucający ładunki jest wyposażony w wirtualną barierę, która zapobiega zrzucaniu ładunków w neiwłaściwych miejscach.

Drony z systemem IGNIS mogą przenosić do 450 ładunków i zrzucać je w ciągu niecałych 4 minut. Możliwa jest praca za dnia i nocą.

Źródło: droneamplified.com

Opracowanie: redakcja

AlkiPower to młoda marka założona w marcu 2023 r. przez działającą na polskim rynku paliw, od początku lat 90. ub. wieku, firmę REFLEX.

W ofercie firmy znajdują się paliwa alkilatowe francuskiej marki MARLINE, należącej do znanej od lat grupy ASPEN.

Benzyna alkilatowa jest już powszechnie stosowana w leśnictwie w wielu krajach europejskich, takich jak Niemcy, Szwecja, Norwegia, Francja, Hiszpania, czy Finlandia, ale również w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Teraz przyszedł czas na Polskę.

Lepsze dla drwali
Paliwa alkilatowe powstały w latach 80. w Szwecji z myślą o ciężko pracujących drwalach. Są wytwarzane z ropy naftowej, jednak dzięki zastosowaniu w produkcji: starannej destylacji, alkilacji i skraplania gazów, są znacznie czystsze i bardziej ekologiczne, a przy tym nie ustępują jakością tradycyjnym paliwom.

Benzyna alkilatowa MARLINE Premium jest niemal bezwonna, nie zawiera wielu szkodliwych substancji m.in.: benzenu, toulenu, czy ksylenu.

Dzięki temu posiada certyfikat KWF, który dopuszcza ją do profesjonalnego użytku przy pracach leśnych. Nie zawiera także etanolu, metanolu i eteru, co zwiększa odporność na wodę, nie powodując korozji podzespołów silnika, a brak olefin i innych węglowodorów aromatycznych zmniejsza powstawanie nagarów i zgorzelin w silniku.

Wszystko to znacznie wydłuża okres użytkowania urządzeń, w których jest stosowana. Podczas spalania ekologiczne paliwa alkilatowe wydzielają nawet o 40 proc. mniej trujących i duszących spalin, co znacznie zwiększa komfort pracy i pozytywnie wpływa na środowisko.

Jest przeznaczona do wszystkich urządzeń spalinowych dwu – i czterosuwowych, a w leśnictwie szczególnie sprawdza się przy pracy z pilarkami spalinowymi, gwarantując korzystny wpływ na żywotność silników i ich podzespołów, oraz znaczne ograniczenie ilości,
a także toksyczności spalin.

Paliwo MARLINE Premium zapewnia też bardzo dobrą efektywność pracy silnika oraz ma wyjątkowo długie okresy przechowywania (3 lata w komorze silnika i do 5 lat w zamkniętym kanistrze).

Co ważne dla drwali, jest łatwiejsze w używaniu – do silników dwusuwowych dedykowana jest gotowa do użycia mieszanka czystej benzyny alkilatowej z olejem bez konieczności sporządzania jej we własnym zakresie.

Gotowe na Zielony Ład
W ofercie AlkiPower znajdują się paliwa alkilatowe MARLINE Premium 2T i MARLINE Premium 4T o pojemnościach 2, 5, 20 i 200 l.

Marline Premium 4T to czysta benzyna alkilatowa do silników 4-suwowych. Można ją również mieszać z własnym olejem, wówczas będzie odpowiednia do silnika dwusuwowego.

W przypadku leśników chętniej wybieranym produktem jest MARLINE Premium 2T, który jest już gotową mieszanką benzyny alkilatowej z wysokiej jakości olejem biodegradowalnym (w stosunki 1:45), którą można od razu stosować w pilarkach spalinowych.

Olej JASO FD o bardzo wysokiej wydajności jest zgodny z wymogami producentów silników i nie pozbawia użytkownika gwarancji. Jest biodegradowalny w 64 proc. zgodnie z testami OECD 301B.

Redukuje dymienie i osadzanie się nagaru. Olej posiada bardzo dobre właściwości niskotemperaturowe, punkt zmętnienia wynosi – 42°C.

W niskich temperaturach pozostaje nadal rozpuszczony w paliwie. Ma również bardzo ograniczoną zawartość popiołu siarczanowego. Stosowanie paliwa alkilatowego MARLINE Premium 2T wydłuża życie pilarki, zwiększa jej trwałość, tym samym ogranicza liczbę i koszty napraw, poprawia efektywność pracy silnika.

Powoduje, że nie powstaje nagar i sadza, co daje znacznie czystszy silnik. Poprawia również warunki pracy pilarza, który nie wdycha szkodliwych i trujących oparów.

Mieszanka do dwusuwów ma również znacznie dłuższy okres przechowywania, taki sam jak w przypadku czystego produktu MARLINE Premium 4T.

Marka AlkiPower, która jest wyłącznym dystrybutorem paliw alkilatowych MARLINE w Polsce, promuje na polskim rynku zalety stosowania paliw alkilatowych, które wpisują się w założenia Europejskiego Zielonego Ładu oraz są odpowiedzią na wymagania nowej Polskiej Normy EN 17867 (paliwa do małych silników spalinowych) mającej na celu zapewnienie standardu jakości dla paliw benzynowych do małych urządzeń i maszyn oraz osiągniecie zmniejszenia emisji szkodliwych substancji ze względów bezpieczeństwa
użytkowników i ochrony środowiska.

Po więcej informacji odwiedź stronę www.alkipower.pl

Na posiedzeniu Kolegium Lasów Państwowych przedstawiono wstępne wyniki finansowe LP oraz plany na obecny rok.

Na 2024 rok zaplanowano przychody rzędu 12,7 mld złotych, czyli o ponad miliard mniej niż w 2023 rok. Wynika to z prognozowanego spadku cen drewna. Koszty działalności również szacuje się na niższe, rzędu 12,3 mld złotych.

 – Lasy Państwowe nie będą oszczędzały na kosztach usług leśnych. To corocznie prawie 40 procent kosztów naszej działalności. Te pieniądze trafią do zakładów usług leśnych. W tym roku o 400 mln więcej niż rok temu, przede wszystkim na zagospodarowanie, czyli te czynności, które nie wiążą się z pozyskiwaniem drewna – zapowiedział Witold Koss.

Przychody LP w 2023 roku przekroczyły plan i wyniosły 13,9 miliarda złotych, a zysk wyniósł 750 mln złotych. Co ciekawe, wyższe przychody uzyskane były mimo mniejszego o 5 proc. planowanego pozyskania, które wyniosło 40,07 mln m³. Wynika to z wysokich cen drewna. Najniższy procent wykonania planu ilościowego odnotowano w RDLP w Krośnie –  90,6 proc., a najwyższy w RDLP w Szczecinku – 113,7 proc.  

Jak wynika z danych ogólnopolskich, Lasy Państwowe są utrzymywane przez dochodowe nadleśnictwa położone w Polsce Zachodniej i Północnej. Ponad połowa nadleśnictw w kraju jest deficytowa. Wartość pozyskania w 2023 roku nie różniła się znacząco od tych z ostatnich 9 lat.  

Na rok 2024 zaplanowano zwiększenie wydatków na parki narodowe z 40 do 54 mln zł. Zmiana ta jest wprowadzona na wniosek Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Odpis na rzecz Funduszu Leśnego będzie wynosił 8,6 proc. przychodów nadleśnictw. Aktualnie w Funduszu znajduje się 2,1 mld złotych. W 2024 roku jako formę wykorzystania Funduszu Leśnego przewidziano realizację przedsięwzięć z zakresu ochrony środowiska.

Średnia płaca w Lasach Państwowych wyniosła 11 100 złotych brutto, co jest wartością wyższą od odnotowanej w 2022 roku, kiedy było to 10 450 złotych. Jednocześnie w LP istnieje około 200 nieobsadzonych etatów.

Źródło: Lasy Państwowe, Centrum Strategii Środowiskowych

Podczas Ogólnopolskiej Narady o Lasach, zwołanej z inicjatywy resortu środowiska w dniach 22-23 kwietnia, przy 6 stołach dyskusyjnych spotkali się m.in. przedstawiciele strony społecznej, przyrodniczej, leśnicy, przedsiębiorcy, samorządowcy i naukowcy w celu wypracowania kompromisu dotyczącego zakresu i harmonogramu wprowadzania ograniczeń cięć w polskich lasach. Wydarzenie miało być „pierwszym w historii, które umożliwiło tak szeroki dialog społeczny w sprawie polskich lasów”.

Po naradzie Ministerstwo Klimatu i Środowiska ogłosiło rekomendacje mające być wynikiem dyskusji podczas obrad ONL: moratorium na ograniczenie wycinki lasów będzie kontynuowane, LP do połowy czerwca mają przedstawić jego aktualizację. Łączny obszar nie będzie mógł być mniejszy niż obecnie, a w dokumencie będą musiały zostać uwzględnione uwagi strony społeczno-przyrodniczej.

Powstanie „mapa drogowa” do tworzenia lasów społecznych dla 9 największych aglomeracji w Polsce – Warszawy, Łodzi, Poznania, Wrocławia, Katowic, Krakowa, Trójmiasta, Szczecina, Bydgoszczy/Torunia. W MKiŚ przygotowana zostanie także „mapa drogowa” dla obszarów cennych przyrodniczo. Do Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych przekazane zostanie polecenie dotyczące przeprowadzenia analizy możliwości rezygnacji z rębni całkowitych w terminie do końca maja br.

Ogłoszenie tak sformułowanych rekomendacji zaskoczyło uczestników Narady.

– Zostaliśmy oszukani ewidentnie i cynicznie. Poświęciliśmy swój czas, tymczasem okazało się, że tezy zostały postawione już przed naszym spotkaniem. Zatem był to czas stracony, po co były te zespoły. Wszyscy zgłosili, że oczekują kolejnych obrad i prac, mieliśmy zdefiniować jak ma wyglądać ten społeczny nadzór nad lasami, tymczasem zostaliśmy jedynie wykorzystani do legitymizacji decyzji ministerstwa podjętych już wcześniej – tłumaczy GAZECIE LEŚNEJ Piotr Poziomski, szef Polskiej Izby Gospodarczej Przemysłu Drzewnego.

Zapowiada przy tym, że PIGPD wystąpi z oficjalnym stanowiskiem w tej sprawie. Rozważa również całkowity bojkot kolejnych obrad w ramach ONL.

Zdziwiony decyzjami ministerstwa jest także Antoni Kostka z Centrum Strategii Środowiskowych.

– Na naradzie nie było mowy o tych 9 obszarach, prawdopodobnie są to jakieś wcześniejsze ustalenia, o których uczestnicy Narady nie wiedzieli. Lasy Państwowe, które mają wskazać kolejne obszary objęte moratorium, chyba też są zaskoczone i to jest moim zdaniem  wysoce niefortunne – komentuje.

W jego ocenie decyzje resortu są ogłaszane pochopnie w "niezdrowym dążeniu do ogłoszeniu sukcesu”, motywowanym względami propagandowymi. Tymczasem kompromis pomiędzy stronami pracującymi nad ograniczeniami został osiągnięty może zaledwie w 10 procentach, właściwie to doszło zaledwie do wstępnej prezentacji stanowisk.

– Wszyscy się zgadzają co do ochrony terenów bagiennych, podmokłych. Jednak nadal nie ustalono większości kryteriów przyrodniczych oraz zakresu i harmonogramu wprowadzania wyłączeń oraz jaka będzie właściwie rola lasów społecznych– zaznacza.

Jak mówi, strona przyrodników niezmiennie domaga się 20 proc wyłączeń, i nie powinno się w ten zakres wliczać obszarów podlegających jedynie modyfikacjom gospodarki leśnej. Istniejące parki narodowe, rezerwaty i inne w miarę stałe obszary chronione do obszaru wyłączeń oczywiście się zaliczają. Ochrona w pełnym zakresie powinna być wprowadzona w tej kadencji Sejmu, czyli do 2027 roku, jednak najcenniejsze obszary powinny być objęte drugim etapem moratorium od początku 2025 roku.

– Po stronie przyrodników jest zrozumienie dla wykonawców usług leśnych, dlatego uważamy, że ograniczenia nie powinny być wprowadzane w trakcie trwania umów z nadleśnictwami – mówi Antoni Kostka.

Duża część uczestników obrad była zdania, że przybliżony poziom 20 proc. ograniczeń, który wymaga weryfikacji w oparciu o uzasadnione potrzeby, może zostać osiągnięty w ciągu 10 lat, czyli w czasie potrzebnym na wymianę obowiązujących aktualnie planów urządzenia lasu.

– O takim okresie była mowa w moim zespole warsztatowym. Mamy już 10 procent i kolejne 10 mogłyby być wyłączane w oparciu o wieloaspektowe analizy w kolejnych latach. W lasach o przeważającej roli społecznej zostałoby ograniczone stosowanie zrębów zupełnych, stosowane byłyby natomiast rębnie złożone oraz ograniczony byłby rozmiar pozyskania.

Organizacje NGO’s i część zwolenników wyłączenia 20 procent lasów sugerują, że niedobory drewna można zrekompensować uprawą plantacyjną drzew lub większym pozyskaniem na pozostałych 80 procentach lasów.

Jednak moim zdaniem takie rozwiązanie może być trudne do wdrożenia i natrafiać chociażby na opory lokalnych społeczności zamieszkujących w pobliżu lasów, które miałyby być przekształcone w plantacje drzew lub bardziej intensywnie zagospodarowane – zauważył prof. Jarosław Socha z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.

Swoje niezadowolenie z decyzji ministerstwa wyrazili również zulowcy z Protestu Branży Drzewnej.

Szczegóły tych zmian przedstawiła minister Paulina Hennig-Kloska oraz wiceminister Mikołaj Dorożała podczas konferencji prasowej, zorganizowanej w Ministerstwie Klimatu i Środowiska 25 kwietnia 2024 r. Dorożała pisał o tych decyzjach resortu również na swoim FB, o czym pisaliśmy tutaj.

W dniach 22–23 kwietnia odbyła się w Warszawie Ogólnopolska Narada o Lasach, podczas której przy 6 stołach dyskusyjnych debatowali przedstawiciele strony społecznej, przyrodniczej, leśnicy, przedsiębiorcy, samorządowcy i naukowcy w celu wypracowania kompromisu dotyczącego zakresu i harmonogramu wprowadzania ograniczeń cięć w polskich lasach. Wydarzenie miało być „pierwszym w historii, które umożliwiło tak szeroki dialog społeczny w sprawie polskich lasów”.

I właśnie po naradzie Ministerstwo Klimatu i Środowiska ogłosiło rekomendacje mające być wynikiem dyskusji podczas obrad ONL:

- moratorium na ograniczenie wycinki lasów będzie kontynuowane, LP do połowy czerwca przedstawią jego aktualizację. Łączny obszar nie będzie mógł być mniejszy niż obecnie, a w dokumencie będą musiały zostać uwzględnione uwagi strony społeczno-przyrodniczej.

- Powstanie „mapa drogowa” do tworzenia lasów społecznych dla 9 największych aglomeracji w Polsce – Warszawy, Łodzi, Poznania, Wrocławia, Katowic, Krakowa, Trójmiasta, Szczecina, Bydgoszczy/Torunia. W MKiŚ przygotowana zostanie także „mapa drogowa” dla obszarów cennych przyrodniczo.

- Do Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych przekazane zostanie polecenie dotyczące przeprowadzenia analizy możliwości rezygnacji z rębni całkowitych w terminie do końca maja br. Ma być również kilkaset nowych rezerwatów przyrody.

„Czyli nasz problem zostaje nietknięty, on nawet nie leży na negocjacyjnym stole. Wywalenie, z dnia na dzień, planów do kosza, zaburzenie gospodarki leśnej - zostaje.To, że woj. podlaskie potraktowano jako skansen - zostaje. Na resztę Polski przyjdzie czas, ale już po zastanowieniu - może dlatego, że my protestujemy? Dlaczego nas potraktowano jak eksperyment? Czy może dlatego, że nasze lasy są tak ładne? A są tak ładne dzięki nam!

Naszym podstawowym postulatem nadal pozostaje wstrzymanie moratorium, które - mimo zapowiedzi - uderza już i uderzy z większą mocą w ZUL-e i przemysł drzewny.

Nadal chcemy prawdziwego dialogu. Podobno zaczął się podczas narady, ale tego nie stwierdzimy, bo nas tam nie było. Konferencja prasowa Ministry potwierdziła tylko, że Ministerstwo, choć twierdzi inaczej, nie traktuje nas poważnie. Napisać, że mamy mieszane uczucia po naradzie to, jak nic nie napisać" - można przeczytać na Facebooku Protestu Branży Drzewnej, również uczestnicy Narady o Lasach są zaskoczeni decyzjami ministerstwa, nie były one bowiem omawiane z nimi podczas obrad ONL.

Dron rolniczy DJI AGRAS T40 wyposażono w wydajny układ nośny, pozwalający na transportowanie do 40 kilogramów ładunku płynnego i do 50 kilogramów czynnika dyspersyjnego. Pojazd posiada podwójny system opryskujący DJI Terra, radar i system wizji o dwóch obiektywach. 

Przy pomocy drona można prowadzić opryski herbicydami lub pestycydami, jak również wykonywać zdjęcia na potrzeby mapowania. Producent oferuje model z kamerą rejestrującą w jakości Ultra HD. 

Zgodnie z informacjami producenta, inteligentny system wspomagający mapowanie pozwala na swobodny lot po terenie o zróżnicowanym ukształtowaniu (w tym w górach), a w ciągu 10 minut możliwe jest zmapowanie aż 6,67 hektara lasu.

Dron posiada opcję superszybkiego ładowania przy pomocy 12 kW generatora inwerterowego. Stacja ładująca ma moc 1500 W, co wystarcza do zasilania sterownika, pompy, ładowarki, świateł i pozostałych komponentów. Sam dron posiada baterię o pojemności 30 000 mAh.