Jak uważa Kristine Wiklund, ekspert organizacji zrzeszających pracodawców w branży leśnej i rolnictwie (SLA), każdego roku brakuje około 200 ludzi zatrudnionych na pełny etat, jako operator harwestera i forwardera.

Większość prac ręcznych w szwedzkim lesie, takich jak sadzenie czy czyszczenia są dzisiaj wykonywane przez pracowników pochodzących z innych krajów. To praca ciężka - mówi Kristine - wymagająca siły fizycznej i dobrej psychiki. Ci którzy przyjez?dz?aja? do nas z krajów bałtyckich czy centralnej lub wschodniej Europy znają się już na tej pracy i są przyzwyczajeni do naszego klimatu - zaznacza.

Niewielu szwedzkim przedsiębiorcom jednak udało się zatrudnić młodego, wykwalifikowanego operatora po ukończonej szkole.

Jak się okazuję jednak, przyczyną nie jest brak chętnych młodych ludzi do pracy ale z reguły brak aktywnego promowania tego zawodu wśród szwedzkiej młodzieży. Szwedzi muszą bardziej aktywnie "reklamować" zawód operatora harwestera i forwardera - wypomina Kirstine.

Wykształcenie leśne w Szwecji jest drogie, wynosi około 200.000 SEK (ok. 90 000 zł) na rok, ale za to zwraca się stosunkowo szybko, ponieważ absolwenci szkół leśnych nie mają problemu ze znalezieniem pracy.

Wielu młodych wybiera jednak pracę w budowlance, kopalniach odkrywkowych, czy w rolnictwie. Dają one możliwości pracy na miejscu, bez wyjazdów w delegacje i samotnej pracy w lesie, przekłada się to na lepsze życie rodzinne. I tutaj pod tym względem, mówi Kristine, pracodawca czyli firma leśna, musi i powinna być aktywna oraz elastyczna chcąc zdobyć i utrzymać dobrego pracownika.

W szwedzkich zulach zatrudnionych jest ok.14 300 pracowników, w tym 3% kobiet.

 
Końcowa uwaga Kristine Wiklund mogłaby śmiało paść z ust każdego polskiego przedsiębiorcy - walczymy przeciw innym branżom, mającym wyższe płace.

Źródło : artykuł źródłowy autorstwa Maria Törner w "Skogsland", opracowanie zaczerpnięte z profilu fb należącego do Tadeusza Ciury: "Om skogen i Polen. O lesie w Szwecji."