Podstawą konserwacji maszyn i ciągników leśnych jest przegląd ich stanu technicznego. W większości przypadków czynności przeglądowe opisane są w instrukcjach obsługi (przeważnie opierają się na reżimie czasowym).

Optymalnie przegląd powinien być wykonany bezpośrednio po zakończeniu pracy ? wtedy najlepiej pamięta się, jakie zespoły robocze, lub poszczególne elementy były użytkowane najintensywniej lub nie funkcjonowały prawidłowo. Oczywiście, najlepiej byłoby gdyby wszelkie usterki usuwane były na bieżąco, ale w większości przypadków nie ma na to czasu lub możliwości (np. usterka bezpośrednio podczas pracy, brak części zamiennych, nietypowe uszkodzenie i trudności z jego lokalizacją).

Konserwację należy rozpocząć od dokładnego oczyszczenia maszyny z zabrudzeń, błota, piasku, pyłu i wszelkich resztek roślinnych (igliwia, liści, trawy), zalegających zarówno na konstrukcji samej maszyny, jak i elementach roboczych. Zabrudzenia pochodzenia mineralnego (błoto, piasek, kurz) i biologicznego (resztki roślin) mają tendencje do silnego wchłaniania wilgoci i jej utrzymywania nawet przez dłuższy czas pod zaschniętą warstwą wierzchnią, co w konsekwencji stanowi źródło korozji.

Pierwszym krokiem do ich usunięcia jest zgrubne oczyszczenie przy użyciu plastykowych skrobaków i szczotek o miękkim włosiu, które nie uszkadzają powierzchni (zarysowanie, pogłębienie niezabezpieczonych rys, spowodowanie odprysków).

Następnie powierzchnie i podzespoły trzeba umyć wodą, ręcznie lub lepiej ? za pomocą strumienia wody pod ciśnieniem (myjką ciśnieniową).

Zabrudzony błotem cylinder siłownika sterującego płytą oporową skidera

Mycie pod ciśnieniem

Dzięki tej metodzie można usunąć zabrudzenia z miejsc trudno dostępnych. Jednak przy ciśnieniowym myciu należy zwrócić szczególną uwagę na kilka spraw. Po pierwsze strumień wody nie powinien być kierowany bezpośrednio na podzespoły elektryczne i elektroniczne (można je zabezpieczyć poprzez owinięcie folią lub brezentem), wszelkiego rodzaju uszczelki, przekładnie, korki wlewu oleju i paliwa oraz różnego typu filtry, głównie powietrza (silnika, kabiny), a odległość między dyszą myjki, a mytą powierzchnią nie powinna być mniejsza niż około 30 cm.

Po drugie parametry strumienia powinny być odpowiednio dobrane: ciśnienie nie może być zbyt wysokie ? maksymalnie 6 MPa (60 bar), a temperatura wody nie powinna przekraczać ok. 60°C. Sam strumień należy kierować w miarę możliwości nie prostopadle do mytej powierzchni, lecz pod kątem równym lub większym niż 25°. Dzięki temu spada ryzyko uszkodzenia czyszczonych powierzchni (np. zerwanie uszkodzonych powłok malarskich lub lakierniczych) czy umieszczonych na niej elementów lub podzespołów. Jeżeli maszyna jest myta na zewnątrz ? temperatura otoczenia powinna wynosić co najmniej 8°C.

Do mycia można zastosować albo różnego rodzaju roztwory alkaliczne, np. na bazie wodorotlenku sodu, albo roztwory wodne środków emulgujących. Po umyciu maszynę należy pozostawić do wyschnięcia, dodatkowo nie zaszkodzi przedmuchać sprężonym powietrzem podzespoły, do których nie dotarła woda, co pozwoli na usunięcia zalegających tam zanieczyszczeń, a przy okazji wyprzeć resztki wody z trudno dostępnych miejsc. Podczas mycia dobrze jest ustawić obiekt na pochyłości, co dodatkowo przyspieszy spływanie wody z jego powierzchni.

Należy pamiętać, aby myć maszyny w specjalnie do tego przygotowanym miejscu. Chodzi przede wszystkim o możliwość oczyszczenia użytej wody przez zgromadzenie jej w odpowiednich zbiornikach i pozostawienie na określony czas dla rozdzielenia zanieczyszczeń, odzyskania oleju oraz usunięcia pozostałości i zanieczyszczeń stałych.

Cylinder siłownika sterującego płytą oporową skidera po oczyszczeniu z błota

cdn.

Tekst i zdjęcia pochodzą z GAZETY LEŚNEJ