Szacunki brakarskie to zmora leśniczych i podleśniczych. Muszą oni w lutym-kwietniu ustalić, ile i jakie sortymenty drewna będzie można pozyskać na powierzchniach lasu przeznaczonych w najbliższym czasie do użytkowania. Jednym słowem trzeba wziąć klupę w dłoń i ruszyć w teren.

Po co się to robi? Po to, by wiedzieć jakie drewno przeznaczyć do sprzedaży. Bo drewno najpierw się sprzedaje, a potem dopiero wycina.

Naukowcy prowadzą badania nad uproszczeniem tej pracy. Wymyślili ?metodę obrębową?, która doskonale nadaje się do jednowiekowych i jednogatunkowych drzewostanów. Metoda jest teraz testowana przez chętne nadleśnictwa.

O co chodzi? Będzie się porównywać powierzchnie przeznaczone do pozyskania z podobnymi, leżącymi w tym samom obrębie, ale  będącymi już po użytkowaniu. Skoro tam pozyskaliśmy tyle tego i tego, to znaczy że tu będzie podobnie. Proste, prawda?

Drzewostany przeznaczone do użytkowania w obrębie dzieli się na jednorodne grupy i wylicza, na podstawie wielkości pozyskania w podobnych drzewostanach ubiegłych latach, ile i jakiego drewna będzie można wyjąć z lasu.

Metoda wykorzystuje na razie do obliczeń program Excel, bo wykorzystanie używanego w LP ?Brakarza? wymaga jego modyfikacji.

Metoda jest polecana do drzewostanów przedrębnych. Jest szybsza i dokładniejsza.

Tymczasem DGLP wydało już zarządzenie upraszające proces wykonywania szacunków brakarskich. Zrezygnowano ze stosowania metody powierzchni próbnych lub pełnego szacunku w czyszczeniach późnych, trzebieżach II i III klasy wieku. Więcej na ten temat: LP

firmylesne.pl
Źródło: Głos Lasu 3/2009, LP