Gdy w latach 1996/1997 zaczęły ?w okolicach Golubia-Dobrzynia powstawać zule, były to małe, jednoosobowe firmy zakładane przez drwali. Mieli pilarkę, stary rower i pieczątkę. Z czasem dokupili stary samochód i tak pracowali jeszcze do niedawna.

Co niektórzy, z czasem dogadali się i założyli spółki. Taka spółka złożona np. z kilku jednoosobowych zuli startuje w przetargu na jedno leśnictwo, a potem firmy wchodzące w skład spółki dzielą się robotą.

Podział jest taki, że każdy pracuje tam, gdzie ma bliżej. Nie wchodzą sobie w paradę, raczej sobie też nie pomagają.

W praktyce jest więc tak, jakby w leśnictwie pracowały nierzadko trzy osobne firmy, a nie jedna. Pieczątek jest co prawda mniej, ale w lesie jest ciągle tak samo. Te firmy mają mały przerób, mało zarabiają, trudno im inwestować w sprzęt.

Taką stagnację umacnia to, że by pracować na tym terenie w lesie nie trzeba spełniać żadnych większych wymogów.

Efekt jest taki, że na terenie Nadleśnictwa Golub-?-Dobrzyń zulowcy mają dwie przyczepy samozaładowcze do drewna i stary LKT. Reszta to ciągniki rolnicze i to bez wciągarek.

W 2009 r. stawki w Golubiu-Dobrzyniu były takie: hodowla ? 12 zł, pozyskanie średnio ? 15 zł, zrywka ? 88 zł za godzinę.

firmylesne.pl
Więcej: Drwal